پرسش و پاسخ هفته

پرسش و پاسخ هفته

چرا سکوهای البکر و الأمیه عراق را تصرف نمی­کردید و بعد از هر عملیات آنجا را ترک می­کردید؟

پاسخ زیر بر اساس نظرات تعدادی از پیشکسوتان و اساتید معارف جنگ شهید صیاد شیرازی به این پرسش ارائه شده است، آیا شما بازدید کنندۀ عزیز به ویژه محققین و پژوهشگران و پیشکسوتان گرانقدر عرصۀ دفاع مقدس این پاسخ را تأیید می کنید؟ یا شاید نظر تکمیلی یا نظر دیگری دارید، در هر صورت خوشحال می شویم اگر نظر خود را در ذیل همین مطلب درج نمائید تا برای استفادۀ دیگران منتشر نمائیم.

این سکوها از سواحل ما فاصله دارند، ما در عملیات­ها به آنها ضربه می­زدیم و تأسیسات مورد استفاده عراقی­ها را منهدم می­کردیم و برمی­گشتیم. اگر نیرو در آنجا مستقر می­شد، نیاز به آذوقه، مهمات و پشتیبانی نزدیک داشتند و از طرفی دائماً هم توسط بالگردها و هواپیماهای عراقی مورد حمله قرار می­گرفتند و تلفات و صدمات زیادی به ما وارد می­شد و نهایتاً حفظ آنجا برای ما به صرفه و صلاح نبود و ضرورتی هم نداشت. به همین خاطر بهترین کاری که می­توانستیم انجام دهیم این بود که نیروهای عراقی که هر از گاهی می­آمدند و مستقر می­شدند و تجهیزاتی را نصب می­کردند، ما با یگان­های عملیات ویژه یا ناوشکن­های­مان آنها را هدف قرار می­دادیم و منهدم می­کردیم.


بایگانی پرسش و پاسخ هفته
 

2 دیدگاه کاراکتر باقی مانده

  • مهران امیری

    1633311678

    با درود به شما بزرگواران، با توجه به وفات غریبانه خلبانان دلاور و وطن پرست ایرانی شرکت کننده در جنگ و موج مهاجرت باقیمانده آنها و همچنین خلبانان جوان در سال های اخیر، این موضوع دردآور ناشی از بی مهری و قدر نشناسی جامعه و سازمان های مسئول نسبت به شأن و جایگاه این بزرگواران می باشد ؟! نکته ای که امیر سرلشکر موسوی در فرازی از پیام تسلیت اخیر شان به مناسبت درگذشت تیمسار خلبان و دردانه نیروی هوایی، مرحوم منوچهر محققی به آن اشاره داشتند و معترف بودند که در مورد شناسایی و شرح دلاوری آن بزرگواران به جامعه کم کاری شده است. گروه معارف جنگ برای جبران این کم کاری و مظلومیت آیا برنامه ریزی و راه کاری دارد ؟ با سپاس از شما بزرگواران

    پاسخ

    • sarhang sajadi

      1636953430

      بسمعه تعالی برادر ارجمند با سلام از بذل توجه جنابعالی که حاکی از دلسوزی و عمق شناخت شما از ایثارگری های رزمندگان و بویژه ارتشیان می باشد سپا سگزاریم. شکی نیست که تقدیر و تکریم از چهره¬ های برگزیرده و قهرمانان ملی کشور و بویژه قهرمانانی که با نثار جان خود در کسوت سربازی از جان و مال و ناموس و تمامیت ارضی کشور دفاع می کنند، امری ضروری است و تنها وظیفه یک نهاد یا یک سازمان نیست، بلکه همه آحاد جامعه مسئولیت قدرشناسی از این عزیزان را دارند، امّا متأسفانه قدرنشناسی جامعه و سازمان های مسئول نسبت به شأن و جایگاه این بزرگواران به صورت نسبی کاملاً ملموس می باشد. در هر حال چهره های شاخص و قهرمانان نظامی ارتشی در درجات مختلف در کسوت سربازی و صنوف مختلف، زمینی، هوایی، پدافند و دریایی که حماسه های جاویدانی در جبهه ها آفریدند، اکثریت غریب به اتفاق، گمنام زیستند، گمنام عمل کردند، گمنام به جایگاه ابدی خود سفر کردند و ناشناخته ماندند، که امید داریم به وعده الهی که می فرمایند (عِندَ ربهم یُرزقون) در جوار الهی به حقّ خود برسند. بدیهی است که علاوه بر رسانه ها و سازمان های تبلیغاتی مسئول در سطح جامعه که باید به مسئولیت خود عمل نمایند، در مجموعۀ ارتش هم سازمان هایی مانند سازمان حفظ آثار و ارزش های دفاع مقدس، سازمان عقیدتی سیاسی ارتش و ادارات عقیدتی سیاسی نیروها با داشتن وظیفۀ روابط عمومی ارتش، مدیریت ایثارگران نیروها، رسالت توجّه ویژه دراین خصوص را به عهده دارند، که در حدّ توان مشغول این مهّم هستند. و اما هیئت معارف جنگ شهید سپهبد علی صیاد شیرازی که یک مجموعۀ افتخاری است و داوطلبانه با تدبیر و همّت شهید والامقام سپهبد علی صیاد شیرازی بنیان گذاری گردیده است، مسئولیت انتقال تجربیات جنگ که ناشی از عملکرد همین قهرمانان می باشد را به نسل جوان دارد و در این رابطه به بیان رشادتها، عملکردها و حماسه آفرینی های رزمندگان در اندازه توان خود می پردازد و با برگزاری دوره¬های آموزشی معارف جنگ در مراکز فرهنگی و آموزشی ارتش و تهیه و چاپ کتاب و مقالات تلاش نموده و می نماید که در رابطه با شناساندن رزمندگان و ایثارگری های آنها قدم هائی را بردارد که البته کافی نیست و لازم است جهت گسترش و تعمیق فرهنگ ایثار و شهادت همه مسئولین و اقشار تلاش نمایند. ضمن تشگر مجدد از شما همکار ارزشمند، از جنابعالی دعوت می شود در فرصت مقتضی با حضور در این هیئت و بازدید از نحوه این تلاش ها با اعلام نقطه نظرات خودتان هیئت معارف جنگ را جهت نیل به مقصود یاری نمائید. والسلام

      پاسخ