درسهای هشت سال جنگ تحمیلی-12
مسئله4: دفاع غیرنظامی منبع: کتاب دفاع زمینی در ایران 1400ص493: در شرایط بحران در کشور، نیاز است تمام افراد ملت برای دفع بحران و کم نمودن اثرات مرگبار نابودکننده آن تلاش نمایند. هرچند که این کار تا حدودی بهطور طبیعی انجام میگیرد، اما درصورتیکه برای آن قبلاً پیشبینی و سازماندهی و تمرینهای مناسب انجامنشده باشد، مشکلات ناشی از بحران را چند برابر کرده و امکانات و نیروهای بالقوه و بالفعل یا مورداستفاده واقع نخواهند شد و یا بهرهدهی آنها بسیار ناچیز و در حد انتظار نخواهد بود.

مواقع بحران که یکی از آن‌ها شرایط جنگ و یا اشغال نظامی است و مواقع دیگری نظیر: زلزله، آتش‌سوزی‌های عظیم و غیرقابل‌مهار، سیل، سرما و گرمای شدید، قحطی و خشکسالی و غیره نیز وجود دارند که آن‌ها را نیز باید در فهرست عناوین بحران نام برد.

بسیاری از کشورها، افراد کشور خود را در قالب دفاع غیر‌نظامی سازماندهی نموده و برای هرکدام از این حالت‌ها نیز طرح‌هایی را پیش‌بینی و تمرین می‌نمایند. در مواقع بحران این سازمان را فعال نموده و به مقابله با بحران می‌پردازند.

هرچند که در عمل، در مقایسه با طرح‌ها و تمرین‌ها در موقع قبل از بحران ممکن است اختلاف زیادی دیده شود، اما درهرصورت، از این‌که چنین سازمان و تمرین و پیش‌بینی اصلاً وجود نداشته باشد، بهتر خواهد بود. (در سیل عظیم فروردین 98 در استان گرگان، لرستان و خوزستان و حوادث زلزله سال‌های قبل در سایر مناطق کشور، جای خالی چنین سازمانی کاملاً مشخص شد. مسلماً اگر چنین سازمان معتمد، با قابلیت و مهارت و توان لازم داشتیم، مدیریت بهتری را می‌توانستیم در موقع بحران و روزهای بعد از آن، اعمال و نیز از کمک‌های مردمی و توان بالقوه کشور، بیشتر و بهتر استفاده کنیم، متاسفانه در این مواقع، آسیب‌های ناشی از عدم وجود این سازمان، به منابع ملی و به کشور ما تجمیل می‌گردد و نتایج جبران ناپذیری وارد ساخته است. در آینده نیز چنین خواهد شد در صورتی که چنین سازمانی را راه اندازی نکنیم. یادمان باشد، وجود و فعالیت‌های این سازمان به معنای نادیده گرفتن و موازی شدن با سایر دستگاه‌های موجود نخواهد بود، بلکه با تعاریف حساب شده، سبب هم افزائی خواهند شد)

لازم است در کشور، دفاع غیر‌نظامی به شکلی منطقی و علمی سازماندهی شده و اقدامات لازم در ارتباط با مأموریت و وظایف این تشکیلات انجام گیرد.

وجود نیروهای بسیج و داوطلب به شکلی که در حال حاضر می‌باشد، نباید به‌عنوان تشکیلات دفاع غیر‌نظامی محسوب و یا آن را برای خواسته مورد انتظار از دفاع غیر‌نظامی کافی دانست، بلکه در صورت فعال شدن چنین تشکیلاتی، نیروهای بسیج و داوطلب فعلی نیز در شمار نیروی انسانی آن تشکیلات قرار خواهند گرفت. مسلماً نه‌تنها در آن تشکیلات، بلکه در هر تشکیلات دیگر هم همیشه نیروهایی که بیش از دیگران تعهد و انگیزه و علاقه‌مندی دارند و داوطلب مسئولیت و خطر‌پذیری و کمک به دیگران هستند، نقشی بسیار کارساز دارند و اثر وجودی آن‌ها در کارایی و موفقیت تشکیلات، بسیار تعیین‌کننده است، لذا وجود نیروهای بسیج و داوطلب، موفقیت این تشکیلات را  تضمین خواهد نمود. ضمن آن‌که تمام مردم کشور هم باید باور پیدا کنند که در مواقع بحران، همه در رفع یا کاهش بحران، وظیفه‌دارند سهم خود را ادا کنند و این وظیفه را فقط از نیروهای بسیج و داوطلب نباید انتظار داشته باشند. در صورت وجود چنین نگرشی از نیروی لایزال یک ملت بهتر و بیشتر استفاده خواهد شد، تا بخشی از ملت.

دفاع غیر‌نظامی، تدبیر حضرت امام (ره) را مبنی بر تشکیل ارتش بیست‌میلیونی نیز می‌پوشاند و در راستای آن می‌باشد.

دفاع غیر‌نظامی درصورتی‌که جدی گرفته شود، کار دشمن را در مواقع تجاوز و اشغال نظامی بسیار سخت کرده و باعث بازدارندگی و بالاخره شکست و تلفات زیاد وی می‌گردد. در مقابل، کار نیروهای خودی را در دفع تجاوز دشمن سهل‌تر می‌نماید. این کاری است که برای دفاع کشور، باید از هم‌اکنون طراحی و سازماندهی و به اجرا درآید.

 

منبع: درس­های هشت سال جنگ تحمیلی ؛ صادقی­گویا، نجاتعلی،1399 ، انتشارات سبز ایران

 

0 دیدگاه کاراکتر باقی مانده