به مناسبت 28 آذر سالگرد عملیات سیدصادق و کلینه(انتشار مجدد)
پس از اجرای عملیات عاشورا در دهۀ سوم آبان در منطقۀ عمومی سومار، دومین عملیات آفندی محدود، که در منطقۀ عملیاتی کرمانشاه طرح ریزی و اجرا گردید، تک در شمال غربی سرپل ذهاب به منظور تصرف تپه های مشرف به آبادی های کلینه و سیدصادق و تپه کوره موش بود. هدف از این عملیات بازپس گیری ارتفاعات کوره موش، کلینه و سید صادق بود که در صورت موفقیت کامل می توانست انجام عملیات های آینده را تضمین کند و دید و تیر مناسبی را روی مواضع دشمن در دشت ذهاب فراهم آورد و حتی موجب تخلیۀ دشت ذهاب از دشمن شود، و کنترل محورهای مواصلاتی سرپل ذهاب به سید صادق به کوئیکی به تنگ برد علی آزاد و قره بلاغ به دشت ذهاب و گرده نو در دست نیروهای خودی قرار گیرد.

گسترش طبیعی این تپه ها به نحوی است که در دست داشتن آنها برای تأمین شهر سر پل ذهاب فوق العاده حساس و حائز اهمیت است، زیرا مسافت دامنۀ جنوبی این تپه ها تا شهر سرپل ذهاب فقط حدود 5 کیلومتر است و چنانچه تمام این تپه ها به وسیلۀ نیروی متجاوز عراق اشغال می شد، آنها می توانستند حتی با تفنگ 106 میلی متری و جنگ افزارهائی نظیر آن با تیر مستقیم شهر سرپل ذهاب را زیر آتش بگیرند، به همین علت در اوایل جنگ نیروهای عراقی که از محور باویسی ـ تیله کوه به سمت جنوب پیشروی کردند، تلاش نمودند هر چه سریع تر کنترل تپه ها را در دست خود بگیرند.
در روزهای اول جنگ که نیروهای متجاوز عراق تا شهر پل ذهاب پیشروی کردند، نیروهای مدافع ایران ضمن تلاش برای نگهداری شهر سرپل ذهاب سعی کردند، حداقل ارتفاعات شمالی، غربی و جنوبی این شهر را از جمله تپه های سیدصادق، کوره موش و بنه دستک و دامنۀ شرقی ارتفاعات قراویز را از اشغال دشمن آزاد سازند تا به این طریق تأمین شهر را در مقابل دید و تیر مستقیم واحدهای دشمن برقرار نمایند. بدین لحاظ از همان اوایل جنگ، نبردهایی برای بازپس گرفتن این تپه ها از نیروهای متجاوز انجام گرفت. با توجه به اهمیت ارتفاعات سیدصادق و کوره موش برای تأمین کامل شهر سرپل ذهاب، لشکر 81 زرهی تلاش می کرد حداقل نیروهای دشمن را از این منطقه عقب براند، اما برای اجرای منظور خود، نیروی کافی در اختیار نداشت و عناصر سازمانی لشکر کمتر از 50 درصد استعداد رزمی خود را داشتند و نیروی تقویتی نیز عملاً 2 گردان پیاده وارد این منطقه شده بودند.
تیپ سوم لشگر 81 زرهی کرمانشاه از نیروی زمینی ارتش جمهوری اسلامی ایران مأمور گردید در تاریخ مقرر، برای دستیابی به اهداف ذکر شده عملیات خود را آغاز کند. بنابراین، این عملیات در ساعت 23 روز تعیین شده آغاز گردید و به مدت 2روز ادامه یافت و علیرغم حضور بیش از 4تیپ از دشمن در منطقه، نتایج درخشانی حاصل نمود. در این عملیات خلبانان هوانیروز با به کارگیری20 فروند بالگرد و 153ساعت پرواز، تعداد 120 نفر مجروح را تخلیه، 150 نفر رزمنده را هلی برن و 3تن بار و آذوقه و مهمات را  به منطقه حمل نمودند.
فرماندۀ تیپ3 زرهی با استفاده از یگانهایی که در اختیار داشت، بر مبنای مأموریت پدافندی واگذاری از لشکر، طرح پدافندی خود را تهیه و یگانها را بر اساس آن گسترش داد، اما این طرح با وجود نیروهای دشمن در تپه های شمالی مشرف به شهر سرپل ذهاب نمی توانست چندان مورد اعتماد باشد، زیرا نیروهای دشمن تمام ارتفاعات شمال غربی، غربی و چنوب غربی مسلط بر شهر سرپل ذهاب را در کنترل خود گرفته بودند و می توانستند سه طرف شهر را مورد حمله قرار دهد. بنابراین لازم بود که حداقل عناصر دشمن از دامنه های این ارتفاعات عقب رانده شوند. در اجرای این امر، تیپ3 زرهی ابتدا با اجرای عملیات آفندی محدود تلاش کرد واحدهای دشمن را در تپه های جنوب محور اصلی قصرشیرین ـ سرپل ذهاب که شامل تپه های اطراف سرآبگرم و افشارآباد و تپه های ریخک و داربلوط بود، عقب براند و محور سگان ـ قلعه شاهین ـ سرآبگرم را به صورت مطمئنی تأمین نماید و مانع کنترل ارتفاعات دانه خشک در غرب آن محور به وسیلۀ دشمن گردد. با انجام این عمل تأمین قسمت جنوبی منطقۀ مسئولیت تیپ3 زرهی تا حدودی برقرار شد، اما تهدید اصلی از سمت شمال و از ارتفاعات سیدصادق و کوره موش همچنان باقی بود، بنابراین تیپ3 زرهی تصمیم گرفت با اجرای یک عملیات آفندی محدود، دشمن را از ارتفاعات یاد شده عقب براند و تأمین شمال منطقه را نیز برقرار سازد.
استعداد رزمی یگانی که برای اجرای حمله در نظر گرفته شده بود ، جمعاً حدود یک گردان تقویت شده با پشتیبانی یک گردان توپخانه بود؛ در حالیکه امکانات دشمن حدود یک لشکر پیاده برآورد شد. البته باید در نظر داشت که عناصر دیگر تیپ3 زرهی نیز در این منطقۀ نبرد بودند، اما مسئولیت پدافندی آنها به علت حساسیت زمان و مکان به قدری بود که نمی توانستند از آن منفک شوند و در عملیات آفندی شرکت نمایند و طبعاً اگر وضعیت غیر ازاین می بود، تیپ3 زرهی نیروی بیشتری را برای عملیات آفندی موردنظر اختصاص می داد.
تدبیر کلی این تک محدود، چنین بود که عناصر تحت امر این گروه رزمی دردو محور به سمت دو هدف تعیین شده که هدف اول سیدصادق و کلینه و هدف دوم تپه های کوره موش بود، پیشروی نمایند. عرض کلی منطقۀ نبرد حدود 5 کیلومتر بود و چنانچه گروه رزمی 184 موفق می شد، نیروهای دشمن را در این تپه ها منهدم یا به دشت شمال عقب براند و تمام ارتفاعات کوره موش را اشغال کند، به احتمال زیاد می توانست آن را نگه دارد، زیرا این تپه ها موقعیت نظامی بسیار خوبی در دشت ذهاب داشتند.
حملۀ مورد نظر طبق دستور در ساعت 23:00 روز 28 آذر 1359 آغاز شد و عناصر گروه رزمی 184 مکانیزه در دو محور به سمت سیدصادق و کوره موش حرکت کردند. نظر به اینکه این حمله شبانه اجرا شد، در مراحل اولیه با موفقیت نسبی مواجه گردید و عناصر رزمی 184 توانستند قسمتهای جنوبی هدف ها را اشغال کنند، اما بعد از کشف حمله به وسیلۀ دشمن، مقاومت جدی وی آغاز شد و مانع ادامۀ پیشروی نیروهای خودی گردید. در نتیجه عملیات در کوره موش متوقف شد، ولی در محور سیدصادق ـ کلینه موفقیت نسبی به دست آمد و تپه هایی اشغال شد.
نتایج:
1.    ارتفاعات کلینه و سید صادق آزاد گردید و چندین پاتک دشمن با موفقیت دفع شد.
2.    300 نفر کشته و زخمی و 21 اسیر، تلفات انسانی عراقی ها بود.
3.    17 دستگاه تانک ونفربر، 6 دستگاه خودرو، تعدادی تجهیزات و اقلام متفرقه منهدم گردید.
4.    چندین قبضه خمپاره 60م.م. و سلاح آر پی جی 7، و اقلام مخابراتی به غنیمت گرفته شد.
منابع:
1.    کتاب اطلس نبردهای ماندگار/ نیروی زمینی ارتش جمهوری اسلامی(سازمان ایثارگران ارتش)
2.    تقویم تاریخ دفاع مقدس/ جلد چهار: تثبیت متجاوز/ مرکز اسناد انقلاب اسلامی.
 

 

0 دیدگاه کاراکتر باقی مانده