توپخانه دوربرد-22
در آن شب همه در انتظار بودند و فقط به پیروزی میاندیشیدند. گویی در آن لحظات قلب همه نفرات با یک هارمونی خاصی میتپید. با توجه به اینکه همه نفرات به واسطه تلاش روزهای گذشته و مهیا شدن برای نبردی بزرگ خسته بودند، معالوصف موقعیت را کاملاً درک میکردند و آنچه در توان داشتند را در طبق اخلاص گذاشته و با عشق و شوری عجیب تلاش میکردند. حضور فرمانده گردان در موضع آتشبار نیز به توان روحی نفرات افزوده بود. ما باید با دشمن کاملاً مسلح در ارتفاعات اللهاکبر روبه رو میشدیم و امیدوار بودیم آیندهمان بهتر از وضع موجودمان باشد و معلوم نبود مرگ به سراغ چه کسانی خواهد رفت.

مأموریت یگان‌ها

الف- قرارگاه مقدم نیروی زمینی در جنوب: قرارگاه مقدم نیروی زمینی با به کار بردن عناصری از لشکرهای 16 و 92 زرهی و تیپ55 هوابرد و سپاه پاسداران اهواز و نیروهای نامنظم دکتر چمران در ساعت (س) روز 31 اردیبهشت 1360 در غرب سوسنگرد و تپه‌های الله‌اکبر حمله می‌کند، نیروهای دشمن را در منطقه نابود و تپه‌های الله‌اکبر را تصرف و تأمین می‌نماید.

ب- لشکر16 زرهی: ضمن حفظ مواضع پدافندی خود و در کنار کرخه‌کور با اجرای یک تک محدود در ساعت (س) روز 31 اردیبهشت خاکریزهای دشمن را در غرب سوسنگرد تصرف و خط خیز کرکس (حدود 6 کیلومتری غرب سوسنگرد) را تأمین می‌نماید.

پ- لشکر92 زرهی: ضمن حفظ مواضع پدافندی فعلی در جنوب‌غربی اهواز با اجرای یک تک محدود ارتفاعات الله‌اکبر را تصرف و تأمین می‌نماید.

ت- نیروی هوایی ارتش جمهوری اسلامی ایران با توجه به مقدورات خود عملیات الله‌اکبر را پشتیبانی می‌کند.

ث- گروه هوانیروز مستقر در اهواز در حدود مقدورات خود عملیات الله‌اکبر را پشتیبانی می‌کند.

ج- سپاه پاسداران منطقه اهواز – سوسنگرد زیر امر لشکرهای 16 و 92 زرهی در عملیات هماهنگ شده برابر طرح آن لشکرها عمل می‌کند.

چ- گروه نامنظم دکتر چمران زیر امر لشکر‌های 16 و92 زرهی در عملیات هماهنگ شده برابر طرح آن لشکرها عمل می‌کند.

دشمن، آخرین ارتفاعات غربی – شرقی در شمال شهر بستان را در دست داشت و با از دست دادن این ارتفاعات مجبور می‌شد تا تنگ چزابه عقب‌نشینی کند و با احداث خاکریز در زمین باز دفاع نماید. دامنه جنوب شرقی ارتفاعات میشداغ که تپه‌های شحیطیه بود، برای کنترل معبر وصولی شمال‌غربی بسیار مناسب بود که با از دست دادن آن دشمن مجبور می‌شد به کلی ارتفاعات میشداغ را از دست بدهد و در منطقه جنوب کرخه نیز حفظ خاکریزها برای تهدید سوسنگرد حائز اهمیت بود و دشمن هر خاکریزی را که از دست می‌داد، مسافتی از شهر سوسنگرد دور می‌شد و تهدید سوسنگرد ضعیف‌تر می‌گردید و پیوستگی جبهه سوسنگرد و هویزه برای دشمن مشکل‌تر می‌شد.

تصرف تپه‌های الله‌اکبر و دامنه جنوب‌غربی میشداغ سبب می‌شد که تهدید خوزستان به ویژه شهر اهواز از محور شمال رودخانه کرخه به کلی از بین برود و تأمین منطقه دشت آزادگان به نحو مطلوبی برقرار گردد و تنگ چزابه در شمال بستان در کنترل نیروهای خودی قرار گیرد. ضمن اینکه این تپه‌ها دید کامل به جنوب رودخانه کرخه داشت و جنوب رودخانه نیز در کنترل نیروهای ما قرار می‌گرفت. در جنوب رودخانه نیز تأمین کامل شهر سوسنگرد برقرار می‌شد و هر چقدر دشمن به عقب رانده می‌شد، شهر سوسنگرد از برد توپخانه دشمن خارج می‌گردید. همچنین محور ارتباطی جبهه شمال و جنوب دشمن یعنی جبهه فکه، عین‌خوش با جبهه سوسنگرد و هویزه مورد تهدید نیروهای خودی قرار می‌گرفت.

سرگرد آجوری (سرتیپ2 بازنشسته) فرمانده گردان388 توپخانه175م‌م از حوادث عملیات خیبر در دفتر ثبت روزانه خود نوشته است:

 در ساعت 23:30 شب 30/2/60 ساعاتی قبل از عملیات، فرماندهان آتشبار گردان را به پاسگاه فرماندهی گردان احضار کردم و آخرین دستورات و هماهنگی‌ها را انجام دادیم و ساعت حمله را نیز به آنان ابلاغ نمودم. قرار شد از ساعت 24:00 همگی یک ساعت بخوابیم تا در روزهای بعد قادر به ادامه عملیات و بیداری باشیم ولی از هیجان خوابمان نبرد. در افکار خود فرو رفته بودم و به ساعت حمله و پیروزی می‌اندیشیدم که در ساعت 01:00 نیمه شب صدای غرش توپ‌های عراق شروع شد و ما بلافاصله وسایل خواب را برداشته و به پناهگاه رفتیم. در ساعت 02:30 خودمان را آماده می‌کردیم تا کم‌کم به ساعت 03:00 نزدیک شدیم. با سرباز بیل‌کار و یک دستگاه بلندگوی دستی به مواضع آتشبارها رفتم و در حال حرکت در خودروی جیپ از خدمه توپ‌ها درجه‌داران و سربازان شجاعم بازدید نمودم و با بلندگو به آنها اطمینان می‌دادم که لحظه پیروزی نزدیک می‌شود، و به آنها می‌گفتم، برادران شجاع هم‌رزمم، سربازان عزیز و فداکار، خونسرد باشید و مردانه بجنگید و به دشمن امان ندهید، مطمئن باشید که پیروز میدان نبرد هستیم. امشب همان زمان موعودی است که فرا رسیده تا دشمن ناجوانمرد را در ارتفاعات الله‌اکبر دفن کنیم و انتقام خون شهیدانمان را از آن دَدمنشان بگیریم و افتخاری تاریخی بیافرینیم و دل خانواده‌های هم‌رزمان شهیدمان را که روی همین ارتفاعات به شهادت رسیده‌اند، شاد و ملت ایران را سرافراز کنیم. ملت ایران به شما سربازان شجاع و ایثارگران برای همیشه تاریخ افتخار خواهند کرد. پیروزی در انتظار شماست.

*****

در آن شب همه در انتظار بودند و فقط به پیروزی می‌اندیشیدند. گویی در آن لحظات قلب همه نفرات با یک هارمونی خاصی می‌تپید. با توجه به اینکه همه نفرات به واسطه تلاش روزهای گذشته و مهیا شدن برای نبردی بزرگ خسته بودند، مع‌الوصف موقعیت را کاملاً درک می‌کردند و آنچه در توان داشتند را در طبق اخلاص گذاشته و با عشق و شوری عجیب تلاش می‌کردند. حضور فرمانده گردان در موضع آتشبار نیز به توان روحی نفرات افزوده بود. ما باید با دشمن کاملاً مسلح در ارتفاعات الله‌اکبر روبه رو می‌شدیم و امیدوار بودیم آینده‌مان بهتر از وضع موجودمان باشد و معلوم نبود مرگ به سراغ چه کسانی خواهد رفت. رزمندگان برای همیشه قابل احترامند زیرا می‌دانستند مرگشان نزدیک است، اما عاشقانه به میدان نبرد پا می‌گذاشتند و به حوادث یورش می‌بردند و انتظار داشتند هر لحظه به شهادت برسند ولی خللی در انجام وظایفشان صورت نمی‌گرفت. ترک زندگی، خانواده و تمامی تعلقات و بریدن از همه چیز و تلاش برای نجات کشور، آنچه که عده‌ای آن را درک نمی‌کنند و برایشان قابل تصور هم نیست، والاترین تجلی شرافت سربازی است. شناخت مرگ باعزت رزمندگان را به انجام بهترین اعمال در زندگیشان بر می‌انگیخت. نزدیک شدن در تاریکی شب به دشمن، رفتن به سوی مواضع ناشناخته و مستحکم دشمن در عمق میدان نبرد و انهدام آنها با آگاهی از تمامی حوادث و اتفاقاتی که هر آینه برایشان متصور بود و با آگاهی از مرگ، شجاع‌تر می‌شدند و پیش می‌رفتند زیرا مرگ را پذیرفته و در صورت به شهادت رسیدن چیزی را از دست نمی‌دادند، بلکه برای همیشه اوج می‌گرفتند که خیلی‌ها در حسرت آنند. البته مرگ همراه همیشگی و دائمی ما در جبهه بود، مرگ بود که به زندگی ما در جبهه معنای حقیقی می‌بخشید، اما برای دیدن چهره راستین مرگمان نخست می‌باید تمامی اضطراب‌ها، وحشت‌ها را می‌شناختیم.

همان‌طور که قبلاً اشاره شد، محور عملیات خیبر ارتفاعات الله‌اکبر و غرب سوسنگرد بود. نیروهای عمل‌کننده در عملیات، تیپ3 زرهی لشکر92 و دو گردان از نیروهای چمران در ارتفاعات الله‌اکبر و لشکر16 زرهی قزوین، تیپ55 هوابرد، نیروهای گروه نامنظم چمران و سپاه پاسداران در محور سوسنگرد بودند که مانور تیپ3 زرهی برابر دستور عملیاتی در بند3 اجرا به شرح زیر بود:

 (1) مانور:

تیپ3 زرهی مأموریت دارد در ساعت (س) روز (ر) با 2 گروه رزمی در خط، گروه رزمی 145 مکانیزه تلاش اصلی سمت راست در محور (الف) و گروه رزمی 100 مکانیزه تلاش پشتیبانی در سمت چپ در محور (ب) تک نموده ارتفاعات الله‌اکبر را تصرف می‌نماید. گروه رزمی261 تانک به دنبال تلاش اصلی و گروه رزمی293 تانک با استفاده از کلیه آتش‌های پشتیبانی به دنبال تلاش پشتیبانی حرکت می‌نماید.

(2) آتش: پیوست طرح پشتیبانی آتش. تقدم آتش‌های پشتیبانی با تلاش اصلی.

ب- گروه رزمی 145 مکانیزه

(1) در ساعت (س) روز (ر) تلاش اصلی تیپ3 زرهی را به عهده گرفته و در محور الف به پشت دشمن تک نموده هدف شیر را تصرف و آماده باشید به عبور از خط گروه رزمی261 تانک کمک نمایید.

(2) دو گروه مین‌یاب از گروهان سوم مهندسی را زیر امر بگیرید و نسبت به شناسایی منطقه مین‌گذاری شده اقدام لازم را انجام دهید.

(3) با استفاده از گروه چمران از وارد عمل شدن احتیاط دشمن جلوگیری نمایید.

(4) گروهان یکم گردان261 تانک را زیر امر بگیرید.

(5) با استفاده از گروه چمران مواضع دشمن را پاکسازی نمایید.

(6) راه‌های عقب‌نشینی و تقویت متجاوز را از غرب به شرق سد نمایید.

پ- گروه رزمی100 مکانیزه

(1) در محور (ب) تک نموده هدف ببر را تصرف نمایید و آماده ادامه تک به طرف جلو باشید.

(2) گروه مین‌یاب از گروهان سوم مهندس را زیر امر بگیرید و با انجام شناسایی‌های لازم نسبت به شناسایی میدان مین و خنثی نمودن آن اقدام نمایید.

(3) یک گروه به استعداد 100 نفر از پرسنل پاسدار و نیروهای نامنظم تشکیل و تک را ابتدا به وسیله عناصر پیاده انجام دهید.

ت- گروه نامنظم، سروان ایرج رستمی

(1) در حوالی مختصات 03- 31 به دشمن تک نموده و هدف ببر را پاک نمایید.

(2) در حوالی مختصات 08- 22 جاده را تخریب نمایید.

(3) از وارد عمل شدن احتیاط دشمن جلوگیری نمایید.

ث- گروهان پیاده گردان121 مکانیزه

به محض رسیدن به منطقه هوفل تأمین شمال رودخانه کرخه را به عهده بگیرید و از منطقه پدافند نمایید.

ج- گردان‌های 320 و330 توپخانه155م‌م خودکششی تقویت آتش گردان318 توپخانه155م‌م خودکششی تقدم در منطقه تلاش اصلی. پیوست پ- طرح آتش پشتیبانی.

چ-گروهان سوم‌مهندس

(1) گروه‌های مین‌یاب را زیر امر گروه رزمی145 مکانیزه قرار دهید و نسبت به خنثی‌سازی میدان مین اقدام نمایید و ایجاد معبر نمایید.

(2) میادین مین احتمالی دشمن را در جریان حمله کشف و پاک نموده و معابر لازم را باز و علامت‌گذاری نمایید.

(3) کلیه امکانات گروهان2 مهندس تیپ2 را در اختیار بگیرید.

(4) در تحکیم هدف در جلو مواضع الله‌اکبر پس از تصرف هدف اقدام نمایید.

ح- احتیاط

 (1)گروه رزمی261 تانک

(الف) به دنبال تلاش اصلی حرکت نموده و آماده باشید بنا به دستور از گروه رزمی145 مکانیزه عبور کرده شحیطیه را تصرف نمایید.

(ب) گروهان یکم را زیر امر گروه رزمی145 مکانیزه بگذارید.

(2) گروه رزمی293 تانک

(الف) به دنبال تلاش پشتیبان گروه رزمی100 مکانیزه حرکت نمایید.

(ب) آماده باشید از گروه رزمی100 مکانیزه عبور از خط نمایید و تک را به طرف بستان ادامه دهید.[1]

 

منبع: توپخانه دوربرد  در سال 1360 ؛ اصلاني، علی اکبر،1398 ، ایران سبز، تهران


[1] – حسینی، سید یعقوب، 1392، عملیات الله‌اکبر،  ایران سبز، تهران، (ص 171 الی 173).

 

0 دیدگاه کاراکتر باقی مانده