توپخانه نیروی زمینی ارتش جمهوری اسلامی ایران در هشت سال دفاع مقدس – بخش سوم
اشاره : در بخش دوم این مقاله نظرات تعدادی از کارشناسان ارشد نظامی، امرای ارتش و سپاه و همچنین فرماندهان عراقی در خصوص نقش موثر و مفید توپخانه ارتش جمهوری اسلامی ایران در جنگ تحمیلی به خصوص اوایل جنگ اشاره شد. و اینک ادامه مقاله:

نکته دیگری که بسیار حائز اهمیت است، این است که توپخانه‌های ما از دقت تیر بهتری برخوردار بودند که خود ناشی از رعایت نکات آموزشی، انضباط آتش و دانش بالای افسران و کارکنان کارآزموده، خلاق و شجاع توپخانه می‌باشد که این امر تأثیر جدی در جبران کمبود مهمات و حجم آتش داشت.

((وفیق­السامرایی)) در کتاب ((ویرانی دروازه شرقی)) می‌نویسد: "نیروهای ایرانی به کارگیری توپخانه را ماهرانه و در سطحی وسیع آغاز کردند. افسران دیده‌بان کار هدایت آتش را به‌خوبی انجام می‌دادند و ازاین‌رو نیروهای ما در مواضع آشکار و شکننده اوایل جنگ به‌شدت در هم کوبیده می‌شدند".

به گفته ((الوین­تافلر)): "ارتشی که بهترین‌ها را تربیت می‌کند و با بالاترین سرعت یاد می‌گیرد و بهترین‌ها را می‌داند، برتری بزرگی دارد که بسیاری از نقص‌ها را جبران خواهد کرد".

یکی از افسران توپخانه در روزهای آغازین تهاجم نیروهای متجاوز عراقی به کشورمان، با استفاده از تجربه، تخصص و ابتکار خود، با اقدام ارزشمند و جسورانه باعث جلوگیری از عبور دشمن از رودخانه کرخه، تصرف شهر دزفول و قطع شاهراه میانی جنوب و درنتیجه، جلوگیری از به خطر افتادن کلیه نیروهای ایرانی مستقر در منطقه جنوب می‌شود. نیروهای عراقی به‌قصد عبور از رودخانه کرخه و تصرف دزفول حملات خود را شروع می‌کنند و توپخانه دشمن آتشباری خود را شدت می‌بخشد. این در حالی بود که یگان‌های مانوری خودی به دلیل این‌که هنوز آمادگی کامل نداشتند، دچار آشوب و اضطراب می‌شوند و فرماندهان هم تقریباً بدون داشتن طرح از پیش تعیین‌شده‌ای فقط از نیروهای مانوری می‌خواسته‌اند که مقاومت کنند. امیر سرتیپ اعلمی و در بیان خاطرات خود می‌گوید:

((عبور دشمن از کرخه، یعنی از دست دادن همیشگی منطقه جنوب. بنابراین من بر آن شدم که به یاری خداوند متعال، دست به یک اقدام ابتکاری بزنم. با کلیه توپخانه‌های منطقه تماس برقرار کرده و تمام آتش‌ها را تحت فرمان خود گرفتم. فرماندهی گروه۵۵ توپخانه نیز خیلی سریع تمام عناصر لازم را فراهم کرد. وسایل ارتباطی را به سه قسمت تقسیم کردم که شامل: دیده‌بان‌های توپخانه، گردان‌های توپخانه و یگان‌های مانوری در خط می‌شد و ارتباط مستقیم آن‌ها را با مرکز تطبیق آتش پیگیر شدم. آتش توپخانه را نیز به سه قسمت تقسیم کردم؛ برد کوتاه، میان برد و برد بلند. سپس بر اساس اطلاعات به‌دست‌آمده از منابع مختلف، مواضع دشمن را بر روی کالک طرح آتش بردم. نوک حمله دشمن را با توپخانه‌های برد کوتاه، بخش  میانی دشمن را با توپخانه‌های میان برد و عقبه دشمن را با توپخانه‌های برد بلند طراحی کردم. عناصر تیر حاصله را، به یگان‌های آتش مخابره کردم. آتش‌ها به‌صورت تمرکزی در اختیار مرکز تطبیق آتش قرارگرفته و با روش ((به‌فرمان من)) اجرای آتش می‌شد. طرح‌ریزی‌ها لحظه‌ای و تمرکز آتش بر سر دشمن به‌صورت جارویی و مداوم اجرا می‌گردید. گذر زمان و تشنگی و گرسنگی را حس نمی‌کردم. مواضع دشمن بود و آتش ما. بهتر بگویم مشت کوبنده توپخانه و نیروهایی که در یگان‌های توپخانه از جان‌ودل گوش‌به‌فرمان بودند، امان از دشمن گرفته‌شده بود. دیده‌بان‌ها اطلاع می‌دادند که یگان‌های دشمن زمین‌گیر شده‌اند، و شادی دیده‌بان‌ها و یگان‌های مانوری و توپچی‌ها)).

تأثیرگذاری یگان‌های توپخانه نیروی زمینی ارتش در دستیابی به پیروزی‌های ارزنده نظامی که از روز آغاز جنگ تا روزهای پایانی با تلاش بی‌وقفه خود در تمام عملیات‌ها و مراحل مختلف دفاع مقدس نقش محوری ایفا کردند؛ غیرقابل‌انکار است. رئیس مرکز تحقیقات راهبردی دفاعی- امیر دریابان شمخانی – درباره نقش توپخانه نیروی زمینی ارتش در تمام عملیات‌ها و مراحل مختلف دفاع مقدس می‌گوید:

((در مرحله اول که مرحله پیشروی عراق بود، توپخانه ارتش نقش داشت؛ در مرحله دوم که مرحله تثبیت و پاک‌سازی دشمن از سرزمین‌های اشغالی بود توپخانه ارتش نقش داشت و همچنین در مرحله سوم که در حقیقت مرحله تعاقب دشمن در سرزمین‌های خود بود توپخانه ارتش نقش محوری داشت)).

بسیاری از بزرگان رسته توپخانه ارتش همواره در عرصه اجرایی، ستادی و طراحی عملیات نقش­های قابل‌توجهی ایفا کردند. به‌طور مثال، شهید امیر صیاد شیرازی مصداق عینی و الگوی بزرگ از یک ارتشی است که اقدامات ارزنده او تنها منحصر به رسته خودش نبود و دلاورمردی­هایش به‌عنوان یک طراح برجسته و فرمانده مقتدر عملیات‌های متعدد تا همیشه در کارنامه دفاع مقدس ایران خواهد ماند. سردار سرتیپ اسدی آشنایی خود و پاسداران را با توپخانه ارتش، چنین توصیف می‌کند:

((ما همان روزهای اول دفاع مقدس با عزیزانمان در توپخانه ارتش آشنا شدیم و طعم رشادت‌ها، مردانگی‌های آنان و پی پشتیبانی قوی که از ما خصوصاً پاسدارها کردند را همان روزهای اول دفاع مقدس چشیدیم)).

 

منبع: مجله صف شماره 359، مهر 1389، ساعس اجا، ص139

 

0 دیدگاه کاراکتر باقی مانده