نقش ارتش در برقراری امنیت در کردستان – بخش دوم
اشاره: در بخش نخست این مقاله اشارهای کوتاه به تاریخچه قوم کرد شد. بعلاوه به این نکته نیز اشاره شد که رهبران کرد همواره در تلاش جهت یکپارچهسازی مناطق کردنشین در کشورهای ایران، عراق، ترکیه و سوریه که ازنظر جغرافیایی به یکدیگر متصل هستند، گام برداشتهاند، که البته این اقدامات بعضاً با سوءاستفاده از احساسات مردم کرد انجام میگرفت؛ که البته همه این اقدامات با واکنش شدید کشورهای مذکور مواجه و خنثی میگردید. در ایران نیز در دو برههی زمانی، یکی پس از سقوط رضاشاه و دیگری پس از پیروزی انقلاب اسلامی تلاشهایی جهت کسب خودمختاری در کردستان شده است. و اینکه ادامه مقاله :
  • علل حمله به پاسگاه‌های ژاندارمری و پادگان‌های نظامی در کردستان

ازآنجاکه سران خودمختار طلب کرد و سایر گروه‌ها و احزاب سیاسی فعال در کردستان، اولین مانع موجود در مسیر دستیابی به اهدافشان را وجود نیروهای نظامی و انتظامی در آن منطقه می‌دانستند. لذا در آغاز مبارزات خود حمله به کلانتری‌ها، پاسگاه‌های ژاندارمری، پادگان‌های ارتش و خلع سلاح آن‌ها را در اولویت کاری قرار داده بودند. بدیهی است که کسب توفیق در عملی نمودن این طرح کلی مزایای زیر را برای آنان به دنبال داشت:

۱- ناکارآمد نمودن نیروهای انتظامی و نظامی موجود در منطقه و در دست گرفتن کنترل کامل اوضاع در کردستان.

۲- تضعیف اقتدار نظامی حکومت مرکزی در منطقه کردستان، گامی بلند در جهت کسب خودمختاری و دستیابی به دیگر اهداف موردنظر آنان به شمار می‌آمد.

۳- دستیابی به مقادیر زیادی از انواع مهمات و تسلیحات که عامل مهمی در تحمیل خواسته‌ها به حکومت مرکزی به شمار می‌آمد و شرایط لازم برای اعلام خودمختاری در کردستان فراهم می‌نمود.

بنابراین تنها چند روز پس از پیروزی انقلاب اسلامی (اولین هفته اسفندماه ۱۳۵۷) پادگان مهاباد (تیپ۳ لشکر۶۴ ارومیه) تصرف، خلع سلاح و چپاول گردید. در این حمله عده‌ای از نظامیان شهید شدند و مقادیر زیادی از انواع مهمات و سلاح‌های سبک و نیمه سنگین و سنگین به غنیمت مهاجران درآمد. به‌کارگیری سلاح‌های مذکور توسط چریکهای مسلح موجب توسعه روزافزون دامنه آشوب به سایر مناطق کردنشین گردید به‌گونه‌ای که در گام بعدی طرفداران شیخ جلال حسینی پادگان بانه را اشغال و پس از غارت تسلیحات و مهمات آن، پادگان مذکور را به آتش کشیدند.

سرانجام پادگان سنندج نیز در تاریخ 27/12/1357 هجری شمسی به محاصره کُردهای مهاجم درآمد و ناحیه ژاندارمری کردستان که در جوار پادگان مذکور قرار داشت، خلع سلاح و غارت گردید. بنیان‌گذار فقید جمهوری اسلامی ایران که بادید عمیق و ژرفانگر خویش، تلاش مذبوحانه موریانه‌های ستون استقلال ایران عزیز را زیر نظر داشتند و هدایت سفینه انقلاب را در میان امواج تلاطم زای دریایی آشوب و فتنه عهده‌دار بودند، با صدور پیام تاریخی خود در خصوص آشوب‌های کردستان (تاریخ 28/12/1357 شمسی ) تکلیف ارتشیان خدوم به ملت و معترضان به حریم آن سازمان پولادین و امنیت آفرین را تعیین نمودند. متن پیام حضرت امام به شرح ذیل است:

بسم‌الله الرحمن الرحیم

به اهالی محترم کردستان

((شنیده‌شده که عده‌ای وضع کردستان عزیز را مغشوش کرده‌اند و  نمی‌خواهند بگذارند مسلمانان آسایش داشته باشند و برخلاف اسلام عمل می‌کنند. این عده به ارتش که اکنون به‌سوی ملت برگشته و از آن تبعیت می‌کند، حمله می‌برند و آن‌ها را مورد توهین قرار می‌دهند. این قبیل کارها برخلاف اسلام و مصالح مردم مسلمان است. مردم کردستان و سایر نقاط باید بدانند که هرگونه حمله به ارتش و ژاندارمری ازنظر ما مردود است و ما با برادران اهل سنت خود هیچ اختلافی نداریم. همه اهل ملت واحد هستیم، ارتش و ژاندارمری و پلیس نیز باید بداند که ازاین‌پس، آن‌ها حافظ مصالح و استقلال مردم مسلمانند و اگر کسی به آن‌ها حمله کند از مردم مسلمان نیست و از عمال اجانب است. نیروهای مسلح باید باقدرت از منافع و مصالح ملت مسلمان دفاع کنند و هرگونه حمله‌ای را به خود و نوامیس مردم باقدرت دفع نماید.))

روح‌الله موسوی خمینی

مورخه 28/12/1357

آری! چنین بود که بافرمان پیر روشن‌ضمیر جماران، ارتش به صحنه مقابله با دشمنان دین و میهن فراخوانده شد و رادمردان سلحشوری چون سرهنگ محمد سلطان اسحاق، سرگرد اسماعیل سهرابی، سرهنگ فراشاهی، سرهنگ قاسمعلی ظهیرنژاد، سرگرد فرج‌الله سوداگر و ستوان یکم حسین ادیبان با هدایت مدبرانه سربازان باشرف تحت امرشان وارد معرکه کردستان شدند و آتش بحران‌های سنندج، نقده، پاوه و سقز را که یکی پس از دیگری زبانه می‌کشیدند با ایثار و فداکاری فرونشانیدند و زهر ناکامی و شکست را به حلقوم  ایادی استکبار ریختند.

به این‌سان، دیباچه عشقی در تاریخ انقلاب اسلامی گشوده شد که از هر سطرش بوی ایثار، و از پهنه هر برگش، چشمه‌ای از خاطرات ماندگار می‌جوشد. ازاین‌رو به‌منظور تنویر اذهان خوانندگان گرامی از ریشه‌های بروز بحران در کردستان ایران و ایثار و ازخودگذشتگی ارتشیان دلاور و در مهار آن اغتشاشات شایسته است که در ادامه بحث به تشریح اجمالی پیشامدهای شهرهای سنندج نقده پاوه و سقز که در ۱۳۵۷ ۱۳۵۸ هجری شمسی به وقوع پیوستند پرداخته شود.

 

منبع: مجله صف شماره 359، مهر 1389، ساعس اجا، ص147

 

0 دیدگاه کاراکتر باقی مانده