فرزندان پیروز ثامنالائمه(ع) – بخش چهارم
اشاره: در بخش سوم این گفتوگو جناب سرهنگ محمدمهدی فرمنش، از عملیات بهمنشیر و کوی ذوالفقاریه سخن گفت و اینکه چه عواملی سبب پیروزی گردان153 و سد رخنه دشمن در این منطقه شد. و اینک ادامه گفتوگو :
  • گردان 153 تلفاتی هم در این صحنه داشت؟

این گردان حدود ۴۰ شهید و 90 نفر هم مجروح داشت. بعدازاین ماجرا گروهان تحت امر آقای نیکوکار این‌طرف فرود باقی ماند و آقای کهتری با یگان جدیدشان با قایق‌های جمینی از رودخانه گذشتند.

تا اوایل صبح این‌ها به میدان تیر می‌رسند و عراقی‌ها را از اتوبانی که با قطع کردن نقل‌ها درست کرده بودند، پس می‌زنند. آثار درگیری‌های این مقطع هنوز هم در این منطقه وجود دارد. به‌این‌ترتیب اولین خاک‌ریز عراقی‌ها به تصرف گردان ۱۵۳ درآمد. بعدازاین ماجرا در این منطقه تبادل آتش و توازن قوا برقرار شد و نه ما و نه عراقی‌ها امکان پیشروی نداشتیم و عراقی‌ها از وضعیت آفندی به پدافندی تغییر وضعیت دادند و این رویه تا یک سال بعد که عملیات ثامن‌الائمه انجام شد ادامه داشت.

  • عملیات بهمن‌شیر آخرین تلاش عراقی‌ها برای تصرف آبادان نبود و طبیعتاً بازهم تلاش داشتند که آبادان را با آن موقعیت راهبردی‌اش بگیرند. عراقی‌ها در هفته اول جنگ پانزده هزار کیلومترمربع از خاک ما را گرفته بودند، اما باوجود مجاورت مرزهای عراق با ایران در آبادان که یک رودخانه است که در عریض‌ترین قسمت‌ها هم نهایتاً ۱۲۰۰ متر است، چرا نتوانستند این مسافت را طی کنند و بیاید آبادان را بگیرند چه عاملی باعث شد نتوانند آبادان را بگیرند؟

بعدازآن بمباران ساعت ۱۴ روز ۳۱ شهریورماه سال ۱۳۵۹ و شلیک گلوله توپ از جانب عراق به سمت ایران و شروع رسمی جنگ عراقی‌ها می‌خواستند با عملیات سریع در مدت سه روز خوزستان را جدا و در مدت ۷ روز حکومت نوپای جمهوری اسلامی ایران را ساقط کنند. عراق خودش از ارتش مجهزی برخوردار بود و سایر کشورها هم به او کمک می‌کردند و ما درواقع با دنیا می‌جنگیدیم. خودشان اظهار کردند عربستان سعودی اردن کویت و…- که هرکدام به شکلی به عراق کمک می‌کردند. چون از تأثیر انقلاب بر روی مردم کشورشان ترس داشتند، به صدام کمک می‌کردند. غربی‌ها هم چون منافعشان را ازدست‌داده و به دنبال بازگشت بودند. وقتی می‌بینیم عراق با آن ارتش مجهز و در جنگی که به‌صورت ناگهانی شروع کرده ۳۴ روز در خرمشهر گرفتار می‌شود یعنی عشق و ایمان مردم و رزمندگان ارتش، ژاندارمری، تکاوران دریایی، گردان دژ و… بوده که دشمن را متوقف کرده است. از زیباترین عملیات تاکتیکی این است که اول دشمن غدّار را با تمام تجهیزات زمین‌گیر و سپس نابودش کنیم. باید فرصت مناسب داشته باشیم تا تجهیزات و نیروی مناسب تدارک ببینیم و برای عملیات وارد شویم.

  • به‌این‌ترتیب شما دفاع ۳۴ روزه خرمشهر را یک دفاع موفق می‌بینید و دفاع از آبادان را هم در ادامه این عملیات موفق می‌بینید؟

حتماً موفق بوده است. هرچند ما بخش‌هایی از خرمشهر را از دست دادیم؛ اما باید ببینیم که آیا به اهدافمان رسیده‌ایم و اگر اهداف برآورده شود، پیروز هستیم. مثل حمله یک گروهان به یک ارتفاع در اختیار یک تیپ. اینجا کسی توقع ندارد که گروهان تک کننده پیروز شود، اما اهدافی در پی این حمله است که اگر محقق شود این یگان پیروز محسوب خواهد شد. تاکتیک عاملی است که ناگزیری‌های زیادی برای فرمانده ایجاد می‌کند.

همین‌که عراق آمده بود سه‌روزه خوزستان را جدا کند و ۷ روزه به تهران برسد، محقق نشد، یعنی شکست راهبرد دشمن. تیپ ۲ قوچان به‌محض ورود ضربه کاری را زد و موفق بود. چون قبل از آمدن این تیپ دشمن را توانسته بودن متوقف کنند و آن دفاع سرنوشت‌ساز ۳۴ روزه، تسهیلاتی برای واحدها ایجاد کرد تا پای‌کار بیاید و بعد ضربه کاری را به دشمن بزنند و این اولین موفقیت ارتش جمهوری اسلامی ایران بود. ما معمولاً یک عمده قوا داریم و یک رده شناسایی. رده شناسایی عملیات تأخیری انجام می‌دهد تا بعد عمده قوا وارد شود.

بنابراین عقب‌روی که خودش یک عملیات تاکتیکی است، باعث شد نیروهای ما پای‌کار بیایند و بعد عملیات زیبای بهمن‌شیر را انجام دهند و اولین عملیات را که در دنیا خبرساز شد به اجرا درآورند. خرمشهر دست عراقی‌ها افتاد و از بیست و چهارم مهرماه سال ۱۳۵۹ خونین‌شهر نامیده شد و اما تا روز چهارم آبان سی درصد خرمشهر دست ما بود تا اینکه در این روز خرمشهر غربی را رها کردیم و شرق خرمشهر را حفظ کردیم و مانع نفوذ دشمن شدیم در همین روزهای سخت امام دستور می‌دهند که حصر آبادان باید شکسته شود.

 

منبع: مجله صف شماره 359، مهر 1389، ساعس اجا، ص156

 

0 دیدگاه کاراکتر باقی مانده