خدا می داند با چه حالی برگشتیم – بخش ششم
اشاره: در بخش پنجم از این گفتوگو امیر دریادار دکتر حبیبالله سیاری از حضور نیروی دریایی ارتش در مرحله اول و سوم عملیات بیتالمقدس سخن گفت. علاوه بر آن از حضور نیروی دریایی ارتش در عملیات والفجر8 و هم فاو هم سخن گفت، موضوعی که تاکنون به آن هیچ اشارهای نشده است. و اینک ادامه گفتوگو:

توپ را سوار کامیون کردیم و به بهمن‌شیر بردیم، از روی پل عبور دادیم و بردیم ساحل اروند، بدون این‌که اسکله‌ای داشته باشیم، بارج در ماهشهر درست کردیم و بردیم اروندرود، گذاشتیم روی بارج، آن‌هم بدون اسکله که این خیلی مشکل است. تناژ این تجهیزات خیلی زیاد است. بردیم آن‌طرف اروند و پیاده‌اش کردیم. مجدداً سوار کامیون کردیم و بردیم در سواحل عراق مستقر و عملیاتی‌اش کردیم. می‌دانید تأثیر این حرکت در تأمین امنیت آسمان برای نیروهای خودی و پدافند در برابر هواپیماهای دشمن چقدر بوده است. خلبان هواپیما و بالگرد در حین عملیات بر اساس اطلاعاتی که از سلاح‌های پدافند هوایی در اختیار دارد ارتفاع می‌گیرد، دوشکا و شلیکا و ۲۳ میلی‌متری و این‌ها فرضاً حداکثر تا شش کیلومتر ارتفاع آتش دارند. خلبانان بر این اساس ارتفاع می‌گیرند و به‌راحتی از روی آتش این تجهیزات عبور می‌کردند اما فکر نمی‌کردند که جنگ‌افزاری در منطقه مستقرشده که ارتفاع آتش ۱۲ کیلومتری دارد و هرگز نفهمیدند که از کجا مورد اصابت قرار می‌گیرند. ایستگاه تور1  هواپیماهای دشمن را به این صورت مورد اصابت قرار می‌داد. دراین‌باره کسی حرفی نزده چون کسی اطلاع ندارد. شاید مسئولان جنگ آن موقع مطلع بودند اما کسی نمی‌فهمید چه اتفاقی در حال انجام است.

  • این ابتکار چه کسی بود؟

این را نمی‌دانم اما مجری این طرح خودم بودم و انتقال این تجهیزات به عهده من بود. به‌هرحال با سختی زیادی ایستگاه تور1 آنجا مستقر شد و باوجودآن عملیات نیروی هوایی و بالگردهای عراق را فلج کردیم و تلفات بسیاری به دشمن در آسمان وارد شد. البته قبل از عقب‌نشینی از فاو منهدمش کردیم.

  • یکی از ابتکارات و اقدامات نیروی دریایی موضوع خنثی‌سازی حملات دشمن با اهداف کاذب بوده است در این مورد برای ما توضیح بدهید.

ما در جنگ دریایی سنگر نداریم. در دریا ما فقط یک سنگر داریم و آن هدف کاذب است. این اهداف کاذب در زمان جنگ ما را از حملات موشکی دشمن در امان نگاه می‌داشت. هدف کاذب شامل دو لوله بزرگ است که روی آن چهارچوبی و بالای آن‌یک رفلکتور قرار داده‌اند و این رفلکتور یک علامت راداری به میزان دلخواه ایجاد می‌کند به‌اندازه ناوچه یا ناو یا هر شناوری. ما این هدف کاذب را در دریا مستقر می‌کردیم تا موشک‌های دشمن به‌جای اینکه به ناو و کشتی ما یا کشتی تجاری به خورد به این هدف کاذب برخورد کند ، چون رفلکتور با ایجاد آرسی اف این شناورها، موشک را فریب می‌داد. البته جابجایی اهداف کاذب سخت بود. این هدف موتور نداشت با لنج و با دشواری آن را می‌کشیدیم و از ساحل می‌بردیم تا موقعیت موردنظر مستقر کنیم و یکی از برگ‌های برنده ما در عملیات اسکورت در برابر موشک‌های ساحل به دریا، بالگرد به دریا و هوا به دریا همین هدف کاذب بود که حاصل فکر مهندسین نیروی دریایی بوده است.

 در حقیقت هدف کاذب تبدیل شد به یک سنگر. میدانید چند موشک دشمن -که هرکدام حدود یک‌میلیون دلار قیمت دارد- به اهداف کاذب ما برخورد کرده است؟! این هم از ناگفته‌های جنگ است و باید از کسانی که این کار را کردند حقیقتاً تقدیر کرد.

  • آن روزها در جنگ دریایی دو موشک مطرح بود یکی کرم ابریشم و یکی هم اگزوسه ها و نیز موضوع مین‌های دریایی برای مقابله با آن‌ها چه می‌کردید؟

ببینید راهکارهای ما همان تاکتیک‌های دریایی ما هستند. ناو هم قابلیت‌های آفندی دارد و هم قابلیت پدافندی. تمام ناوچه‌های موشک‌انداز ما سامانه پدافندش فعال بودند. هرکدام از این‌ها یک سامانه تور1 یا همان توپ ۷۶ م م دارد . روی تمام سکوهای نفتی ما پدافند هوایی مستقر بود و الآن هم هستند تمام سکوهای نفتی را در طول جنگ، نیروی دریایی حفظ کرد و حتماً تیم نیروی دریایی، پدافند، شنود، رادار روی هر یک از آن‌ها مستقر بوده‌اند.

ما در برابر این موشک‌ها چند کار می‌کردیم. یکی اهداف کاذب، یکی پدافند هوایی سواحل شامل توپ ۲۳ میلی‌متری و دوش‌پرتاب سهند3، خود سامانه‌های پدافند هوایی روی ناوها، عملیات ویژه. ما از روی لنچ و با توپ23  میلی‌متری و تیربار توانسته‌ایم میگ دشمن را بزنیم. میگ زده‌ایم. چون از راهکار تاکتیکی استفاده کرده‌ایم. برای طرح‌ریزی انهدام سایت‌های موشکی ساحل به دریای دشمن که به کشتی‌های تجاری ما حمله می‌کردند ما با عملیات برون‌مرزی محل سایت‌ها سیار عراق را شناسایی می‌کردیم. هر ۱۵ روز یک‌بار به مدت ۴۸ ساعت در رأس البیشه گشتی برون‌مرزی می‌رفتیم. در گشتی روی زمین تکلیف مشخص است، اما وقتی شما قرار است در نهر قاسمیه آبادان از ساحل جدا شوید بروید جزیره بوبیان،  بروید رأس البیشه را دور بزنید و بروید در خور عبدالله ۴۸ ساعت بمانید دیگر موضوع فرق می‌کند. چون سایت‌های موشکی رأس البیشه متحرک بودند. در هر عملیات مستقر می‌کردند و بعد برمی‌گرداندند. ما این‌ها را شناسایی می‌کردیم و برمی‌گشتیم و با توپخانه مرکز تطبیق آتش نیروی زمینی یا با خمپاره ۱۲۰ خودمان این‌ها را می‌زدیم. این‌ها منحصربه‌فرد است و در هیچ جای دنیا مشابهش را سراغ نداریم.

 

منبع: مجله صف شماره 359، مهر 1389، ساعس اجا، ص122

 

0 دیدگاه کاراکتر باقی مانده