پیشگامان صنعت رادار در ایران-31
بد نیست خاطره نصب اولین روتوری را که گاه امیر غلامی تا ساعت 12 شب در سوله بر مونتاژ آن نظارت داشتند، به استحضار عزیزان برسانم. پس از آماده شدن اولین روتوری و تست آزمایشگاهی بر اثر فشار کاری بیش از حد و فشار عصبی زیاد ناشی از نگرانی، شب پنج شنبه بعد از اتمام کار، در منزل دچار ناراحتی شدید قلبی گردیدم، که اورژانس خبر کردند.

حساسیت بیش از حد روتوری به این خاطر بود که دارای 3 روتوری در یک مجموعه بود: IFF, Low beam , High Beam مونتاژ این سه بخش بیش از 15روز فشار زیادی به من وارد کرد. از آنجا که همیشه از بیمارستان فراری بودم، روز پنجشنبه با رضایت شخصی علیرغم مخالفت شدید دکتر قلب، ترخیص شدم. زمانی که از درب آسانسور خارج می‌شدم، راننده امیر غلامی گفتند امیر دستور دادند قبل از رفتن به منزل بروم سپهر و با ایشان ملاقات کنم. اوامرشان را اطاعت کردم و با همان لباس که بنده را به بیمارستان برده بودند، خدمتشان رسیدم. با مهربانی جویای حالم شدند و سپس فرمودند سه شنبه بازدید امیر شهبازی از سایت کرج است، اما سایت آماده نیست. روتوری us است، چقدر خوب بود حالتان خوب بود و این رو‌توری را نصب می‌کردید. از آنجا که از اهمیت موضوع آگاه بودم، درخواست کردم اجازه بدهند بنده به منزل رفته و با تعویض لباس، به سایت رفته و این کار را انجام دهم. امیر به خاطر رعایت حال من ابتدا نپذیرفتند، اما با اصرار بنده قبول کردند. من هم بلا‌فاصله عازم انجام مأموریت گردیدم. کار نصب تا ساعت 2 بامداد به طول انجامید. بعد از نصب، از پرسنل فنی درخواست کردم رادار را روشن کرده و عملیات رهگیری هواپیماهای عبوری را انجام دهند، تا مطمئن شویم که مشکلی وجود ندارد. ابتدا کار در ساعت 3 بامداد انجام شد، که پرسنل موجود همگی کارایی این روتوری را تائید کردند. در ساعت 3، از امیر سیفی خواستم به امیر غلامی زنگ بزنند و مراتب را به استحضار ایشان برسانند، که امیر به خاطر دیر وقت بودن از این کار امتناع کردند. خودم پیش قدم شدم و به امیر زنگ زده و ایشان را در جریان گذاشتم. ایشان بسیار خوشحال شدند و پس از گرفتن تأییدیه از نفرات موجود، به بنده فرمودند خسته نباشید، بروید منزل استراحت کنید.

نمونه‌ای از قطعات موجبری ساخت مجتمع سپهر

 

روتوری جوینت رادارباند L ساخت کارگاه موجبر مجتمع سپهر

 

در کنار انجام کارهای یاد‌شده، کار ساخت ویو‌گایدهای رادار ملّی با دقت و سرعت ادامه داشت، تا اینکه کار ساخت فرستنده وگیرنده نیز پایان یافته بود و فقط بخش موجبرها هنوز به زمان بیشتری نیاز داشت. قول بنده به امیر روز 19 بهمن‌ماه بود، که دقیقاً در صبح همان روز، به ایشان اطلاع دادم که ما هم آماده تحویلسامانهانتقال نیرو هستیم. در 16 بهمن، مجموعه به طور کامل جهت تست به بالای تپه برده شد و قرار شد شبانه و بدون حضور پرسنل اضافی با حضورجناب سیفی و جناب اینانلو (فقط فرستنده، آنتن، موجبرها) تست انجام شود (علت انتخاب شب برای تست استفاده از تاریکی و دیده شدن جرقه‌های احتمالی در سر فلنج‌ها بود).

امیر توصیه فرموده بودند بدون وضو کار نکنید و این نشانه اعتقاد شدید ایشان به  مسائل دینی بود. ساعت 30/7  شب همگی به بالای تپه رفتیم. بنده پای آنتن و بقیه در داخل شیلتر فرستنده و گیرنده. از استادم جناب اینانلو درخواست کرده بودم با توان کم شروع کنند، تا من بتوانم تمام فلنج‌ها را تست کنم. بیش از نیم ساعت گذشت و من منتظر دادن RF به داخل ویو‌گاید بودم، که ناگهان عزیزانمان از داخل شیلتر خارج شده و با ذکر صلوات به همدیگر تبریک می‌گفتند. به‌ جناب اینانلو عرض کردم پس چرا RF ندادید؟ گفتند از همان لحظه اول RF داده شده بود. عرض کردم اگر مشکلی بود چی؟ فرمودند ما در داخل فرستنده دارای  Arc detectorهستیم و اگر جرقهای بود،سامانه به طور خودکار RF را قطع می‌کرد. همگی به سوله موجبر برگشتیم و امیر سیفی بلافاصله مراتب را به امیر غلامی که منتظر نتیجه بودند، اطلاع دادند.

 

نمونه‌ای از قطعات موجبری رادار

 

 

نمونه‌ای از قطعات موجبری رادار

 

به اعتقاد بنده، شادترین افراد در آن لحظه امیر غلامی بودند، که با همه مخالفت‌ها،که برای ساخت این رادار از داخل و بیرون داشتند، به همه ثابت کردند که می‌توان با تکیه به ایمان و پشتکار، به هرکار غیرممکنی فائق آمد و برای اولین بار در ایران ساخت راداری بومی و ملّی به پایان رسید.

در پایان، وظیفه خود می‌دانم از استادان ارجمند، جناب آقای دکتر فرخ حجت کاشانی، جناب سرهنگ اینانلو  و جناب زنگنه کمال تشکر را بنمایم.

 

 

منبع: پیشگامان صنعت رادار در ایران، غلامی، براتعلی، 1397، ایران سبز، تهران

 

0 دیدگاه کاراکتر باقی مانده