عبور از دیوار مرگ (4)
5- اقدامات آمادگي گردان تکاور باتوجه به برنامههای آموزشی ویژه به آموزش خود ادامه میداد. اینجانب پس از اتمام بررسیها و تهيه طرح اولیه به این نتیجه رسیدم که بهترین و مهمترین بخش آمادگی رزمی یگانها، آموزش و تمرین در روی زمین مشابه منطقه هدف میباشد. لذا با در نظر گرفتن کلیه مسائل و جوانب و بازدید دقیق منطقه میشداغ (منطقه استقرار گردان) ارتفاعی را که شباهت زیادی با هدف مورد نظر داشت انتخاب و برابر هدف اصلی از نظر محل و تعداد سنگرها، سلاحها، کانالهای دشمن، دیدگاههای اصلی و فرعی و معابری که دشمن از داخل میدان مین به سنگرهای کمین در میدان داشت و موارد دیگر آرایش داده شد و پس از تقریباً یک هفته ارتفاعی مشابه دیوار مرگ در محدوده گردان انتخاب شد.

یکی دیگر از دلایل پیدا کردن زمین مشابه هدف در نزدیکی محل استقرار گردان این بود که با توجه فاصله محل اجرای عملیات اصلی تا محل استقرار گردان که حدود 70 کیلومتر بود، از نظر اقتصادی امنیتی به صلاح نبود زمین تمرین و آموزش در حوالی منطقه عملیات باشد.

پس از چند شبانه‌روز آموزش و تمرین نیروها در روی زمین مشابه و باز کردن معابر در میدان مین احداثی، موضوع شناسایی و آرایش زمین مشابه منطقه هدف به عرض فرماندهی لشکر رسید و ایشان ضمن بازدید در روز و دیدن معابر، نقاط رهایی، میدان مین، محل کمربند آتش، نیروها و سازماندهی آن‌ها، دستور فرمودند فردا شب یک بار عملیات را در زميني مشابه تمرین کنید.

6- شناسائي میدانی فرماندهان

پس از بازدید مسئولان لشکر از هدف و اجرای آموزش و عملیات شبانه در روی هدف مشابه، در جلسه ویژه‌ای با حضور فرماندهی و عملیات لشکر، عرض کردم باتوجه به نزدیک شدن به زمان عملیات اصلی لازم است، ابتدا فرماندهان گروهان و عملیات گردان یک شناسایی دقیق در روز و شب از هدف و منطقه عملیات اصلی داشته باشند و دسته شناسایی گردان که مسئول باز کردن معابر در میدان مین دشمن می‌باشد، شناسایی‌های لازم را انجام داده و طرح خود را برای زمان، تعداد معابر و نیازمندی‌ها اعلام كند. این مستلزم هماهنگی با فرمانده گروهان در خط و عبور دسته شناسایی گردان تکاور از خط نیروهای خودی و میدان مین خودی می‌باشد، تا زمان‌بندی لازم را بهدست آورند.

بهمنظور رعایت اصل غافلگیری، افسر عملیات لشکر شخصاً با بنده به سنگر فرمانده گروهان در خط مراجعه کردیم و افسر عملیات لشکر به فرمانده گروهان در خط گفت حتی فرماندهان رده بالا و پایین نباید بدانند که چه کسی یا نیرویی قرار است از خط شما عبور کند و به جلو برود. شما مسئول هستید هر شب خودتان در ساعت مشخص در کنار خاکریز محل عبور افراد و نیروهایی که با نظر ایشان (اشاره به من داشت) از خط عبور می‌کنند حضور داشته باشید و ضمن ثبت تعداد و نوع تجهیزات و سلاح‌های همراه، فرکانس بی‌سیم خود را بدهید. آگاه باشید این افراد و نیروها تا اطلاع ثانوی شب‌ها از خط تحت مسئولیت شما عبور می‌کنند و قبل از روشنایی صبح مراجعت و پس از کنترل تعداد افراد و تجهیزات و سلاح‌های وارد شده يا خارج شده گزارش پایان مأموریت را به صورت مکتوب و مهر و موم شده با پیک ویژه برای من ارسال کنید. در صورت افشاء مأموریت شما جزو مقصران خواهید بود.

فردای روز بعد، فرماندهان گروهان و رکن سوم و فرمانده دسته شناسایی را برای شناسایی کلی منطقه عملیات و هدف اصلی طوری به خط بردم که حدود یک ساعت به غروب آفتاب مانده بود و خواستم در روز و در ادامه غروب و شب هدف را کاملاً شناسایی کنند و برداشت‌های خود را در جلسه‌ای که در اطاق من تشکیل می‌شود ارائه نمایند.

در جلسه متشکله نظرات بعضی از فرماندهان بسیار جالب بود. یکی از آنها گفت این هدف خیلی شبیه زمین آموزش ماست، حتی از نظر آرایش میدان‌های مین خودی و دشمن و سنگرها، خلاصه من می‌توانم در شب عملیات، با چشم بسته یگان خود را تا روی هدف هدایت کنم.

 

7- وظيفه دسته شناسائي

در جلسه اعلام کردم فرمانده دسته شناسایی ستوان جباری (اهل مشهد) مأموریت دارد ضمن شناسایی مسیر از نظر عمق و معبر داخل میدان مین خودی، شیارها، ارتفاعات، رودخانه‌ها، عمق میدان مین و سنگرهای کمین دشمن، دیده‌بانی، نوع مین‌ها و… را مشخص و فاصله زمانی و طول و عرض و ارتفاع هریک از موانع ذکرشده را دقیقاً تعیین نماید تا بر اساس اطلاعات حاصله طرح عملیات و زمان‌بندی آن اعلام کنیم.

دسته شناسایی گردان هر روز دو ساعت قبل از تاریک شدن هوا از منطقه گردان حرکت و در فاصله‌ یک کیلومتری خط مقدم در مکان مناسبی از خودرو پیاده و با تاریک شدن هوا به خط نزدیک و با دریافت فرکانس و اسم عبور و کنترل افراد و تجهیزات توسط فرمانده یگان در خط از محل تعیین‌شده از خط نیروهای خودی، عبور و شناسایی خود را به صورت مرحله‌ای و جارویی انجام و اطلاعات به‌دست آمده را در روی نقشه و کالک اطاق من ثبت می‌کرد.

میدان مین دشمن حدود 400 تا 500 متر عمق داشت و به‌هم‌ پیوسته بود که علاوه بر داشتن سیم‌های خاردار حلقوی و رشته‌ای دارای موانع خورشیدی و انواع مین‌های ضدنفر و ضدخودرو و ضدتانک بود که به‌طور ماهرانه آرایش شده بود، بطوری که کوچک‌ترین غفلت و عدم توجه موجب انفجار مین به‌ویژه مین‌های والمرا که بیشتر آن‌ها تله شده بودند می‌شد و شاخک‌های روی سر مین به زیر گلوی سرباز یا نفرات متخصص پاک کردن میدان مین وارد می‌شد.

دسته شناسایی با مشخص نمودن نقطه عزیمت نیروهای خودی در خط پدافندي و نقطه رهایی در نزدیکی میدان مین دشمن نقاط شروع باز کردن معبر در داخل میدان مین دشمن را مشخص نمود و پس از کسب این اطلاعات طرح چگونگی اجرای باز کردن معبر را در میدان مین دشمن تشریح کرد و گفت به منظور جلوگیری از آلوده شدن منطقه و شلوغی منطقه در نظر است بصورت تیمی معابر یکی یکی باز شود و قفل کنیم تا روز عملیات، حداکثر یک تیم پشتیبان هم در روی کمربند آتش داشته باشیم.

 

منبع: عبور از دیوار مرگ، سرتیپ 2 پیاده  ستاد حسین انصاری، ۱۳۹4، ایران سبز، تهران

 

0 دیدگاه کاراکتر باقی مانده