دفاع از آبادان (4)
دفاع از آبادان در سال اول جنگ تحميلي روز 31 شهریور59، آغاز جنگ در ادامة حوادث، روز 31 شهریور ماه، نیروی دریایی به نیروی رزمی 421 دستور داد، در صورتی که دشمن پالایشگاه آبادان و تاسیسات پتروشیمی بندر امام خمینی را مورد حمله قرار دهد، تاسیسات بندر بصره و کارخانه پتروشیمی آن، مورد حمله هوایی قرار گیرد و اهداف نظامی و اقتصادی در بصره، زبیر و شُعَیبِیه گلوله باران شوند. ضمناً تاکید شد که به تاسیسات غیر نظامی عراق آسیبی وارد نشود.

در ساعت 13:30، توپخانه عراق، تاسیسات گارد ساحلی ایران را در کرانة اروند گلوله باران کرد. در همین زمان بود که حملة سراسری و همه جانبة نیروی هوایی عراق به شهرهای ایران آغاز شد.

با این ترتیب جنگ اعلام نشده عراق که از اوایل سال 1359 عملاً شروع شده بود، به طور رسمی از ساعت 13:30 روز 31 شهریور 1359 آغاز شد.

هواپیماهای دشمن در ساعت 16:45 همین روز برای بار دوم با 5 فروند هواپيماي میگ به خرمشهر و آبادان حمله کردند و به فرودگاه آبادان خسارت وارد نمودند. هم‌زمان با حمله هوایی به منطقه خرمشهر و آبادان، توپخانه­های دوربرد عراق، از کرانة جنوبی اروندرود، آبادان را زیر آتش گرفتند و به تاسیسات نفت خسارت وارد نمودند.

متعاقب شلیک یک گلوله تانک تی72 در پادگان در ساعت 11 روز 31 شهریور ماه توسط صدام حسین، رئیس جمهوري عراق، به سوی مرزهای ایران و به دنبال حملات هوایی به شهرهای داخلی و مرزی جمهوری اسلامی، تلاش همه جانبة نیروی زمینی عراق آغاز شد و مواضع نظامی و تاسیسات غیرنظامی ایران در نزدیکی مرز زیر آتش سنگین عراق قرار گرفت که از نظر طبقه‌بندی نوع آتش‌ها، آتش تهیه محسوب می­شد. نیروی هوایی عراق نیز در این آتش تهیه شرکت داشت.

ساعت 18:00 پس از اجرای آتش­های سنگین، حرکت لشکرهای عراقی به طرف مرز آغاز شد.

ساعت 18:10 خرمشهر و آبادان برای سومین بار در این روز بمباران شدند.

ساعت 19:00 همین روز، اولین اعلامیه ستاد نیروهای مسلح عراق از رادیو بغداد خوانده شد كه در آن اشاره به حملات هوایی خود به شهرها و فرودگاه‌های ایران شامل: فرودگاه‌های مهرآباد، بوشهر، دزفول، همدان، اصفهان، تبریز، امیدیه، کرمانشاه و اهواز کرده بود.

 صدور این اعلامیه، اعتراف آشکار و رسمی عراق نسبت به شروع حمله و تجاوز به خاک جمهوری اسلامی ایران است. هرچند عراق کوشید که این تجاوز را دفاع وانمود نماید، اما سرانجام باطل بودن آن، بر همة جهانیان، معلوم و آشکار شد.

در منطقة عملیاتی خرمشهر- آبادان علاوه بر تهاجمات هوایی، بیشترین آتش زمینی از کرانة دور اروندرود روانۀ تاسیسات نفتی آبادان و تاسیسات دریایی و ترمینال و گمرک خرمشهر گردید.

در مرز زمینی فشار دشمن از جبهة شلمچه آغاز شد و نیروهای ارتش بعث عراق تلاش کردند شلمچه را اشغال کنند و تا ساعت 18:00 آن روز پاسگاه را محاصره کردند، اما نیروهای مدافع پاسگاه که ترکیبی از عناصر نیروی زمینی، ژاندارمری و سپاه پاسداران بودند، موفق شدند عناصر دشمن را از حوالی پاسگاه دور سازند.

هدف نیروهای دشمن که از مرز شلمچه وارد شدند، تصرف خرمشهر و آبادان بود. بنابراین همان‌طور که در این مجموعه ملاحظه می­گردد، امکان تفکیک عملیات نظامی دشمن برای آبادان تا مرحلة سقوط خرمشهر وجود ندارد. به ویژه آتش­های توپخانه و هوایی دشمن که هم‌زمان بر این دو شهر وارد می­شد.

با هر قدمی که دشمن به خرمشهر نزدیک می­شد، به همین نسبت نیز به آبادان نزدیک و خطر سقوط آن بیشتر می­شد.

با توجه به چنین پیوستگی موضوع، با آن که موضوع بحث این مجموعه «دفاع از آبادان» است، اما باید حوادث دفاع خرمشهر نیز درکنار آن، برای فهم بیشتر مخاطبان بیان گردد.

رزمندگان دلاور جمهوری اسلامی ایران، با وجود کمبود­ها در مقایسه با نیروهای دشمن و با وجود آن‌که در زمین­های باز منطقه آشکارا ناظر گسترش لشکرهای زرهی و مکانیزه عراق درمقابل خود بودند و می­دانستند که کلیه توان رزمی نیروهای مسلح ایران، در همان خط مقدم گسترش یافته و در پشت جبهه نیرویی وجود ندارد، با اراده‌ای جدی آماده بودند که در راه خدا و دین او و دفاع از شرف و حیثیت ملت ایران و تمامیت ارضی میهن اسلامی تا مرحلة شهادت بجنگند.

همین رزمندگان با چند آتشبار توپخانة محدود، در جبهه‌ای به طول 30 کیلومتر، پاسخ آتش چندین گردان توپخانة دشمن را می­دادند.

با شروع تاریکی شب اول مهرماه، نیروهای عراقی تلاش کردند پاسگاههای مرزی را در تمام طول مرز اشغال کنند تا در حملۀ همه جانبة روز اول مهرماه، در مقابل خود مقاومتی نداشته باشند، ولی مدافعان پاسگاه‌ها دلیرانه مقاومت کردند و غیر از چند پاسگاه مرزی، دشمن نتوانست نیروی تامین خودی را به عقب براند، همین مقاومت اولیه، از نظر روانی تاثیر بسیار مهمی در کل جنگ داشت.

این پایداری شجاعانه کاملاً برخلاف انتظار نیروهای عراقی بود، به آنها تفهیم شده بود به‌جز مقاومت مرزی بسیار ضعیف، دیگر مقاومتی روبه‌روی آن‌ها نخواهد بود و به سادگی به اهداف تعیین شده دست می­یابند، ولی درهمان برخورد اول، خلاف این وعده برای سربازان عراقی ثابت شد. (15)

 

منبع: دفـاع از آبادان ، صادقي گويا ، نجاتعلي ، 1391، ایران سبز، تهران.

 

0 دیدگاه کاراکتر باقی مانده