فرماندهان صدام (24)
مورای: ظاهراً صدام گروهی از دانشجویان دانشگاه­ها را هم در اختیار داشت. این سربازان در کجا به کار گرفته شدند؟ حمدانی: دانشجویان دانشگاه­ها که عمدتاً افرادی فرهیخته بودند، به گارد ریاست جمهوری می­پیوستند؛ زیرا این گارد در واقع ارتشی مستقل بود و برای حفظ سطوح کیفی­اش درحد یک ارتش آماده جنگ به نیروهای ماهر و ورزیده نیاز داشت. در گارد ریاست جمهوری، واحدهای مختلف بالگرد، توپخانه، موشکی، پدافند هوایی، پدافند شیمیایی، اداری و تعمیر و نگهداری وجود داشت و واحدهای هوایی و دریایی تنها واحدهایی بودند که در این گارد وجود نداشتند.

 

وودز: در گرماگرم درگیری­های سال 1986 گارد ریاست جمهوری چگونه نیروهای تازه وارد را به سرعت آموزش می­داد؟ روش آموزش شما با نیروی زمینی فرق می­کرد؟

حمدانی: چون نیروی زمینی عمدتاً در خطوط مقدم و در معرض آتش توپخانه ایرانیان بود، واحدهای این نیرو آموزش­های محدودی می­دیدند. اما نیروهای گارد ریاست جمهوری در مناطق پشت جبهه آموزش می­دیدند و واحدهای این گارد نیز به جنگ­افزارهای جدید محهز می­شدند. میزان آمادگی واحدهای گارد ریاست جمهوری در سطح 100 درصد بود، درحالی که میزان آمادگی واحدهای نیروی زمینی تنها 70 درصد بود و این میزان تا سال2003م به 60 درصد کاهش یافت. کمترین استعداد نظامی مجاز برای گارد ریاست جمهوری 90 درص بود.

وودز: در سال 1986م سربازان جدید پیش از پیوستن به واحدهای نیروی زمینی چه مدت آموزش دیدند؟ مدت آموزش آنها برای فراگیری مهارت­های اساسی کافی بود؟

حمدانی: در طول جنگ هم همان روال پیش از جنگ را دنبال کردیم. مدت آموزش اصلی نیروهای پیاده، سه ماه و در مراکز آمزشی سپاه­ها چهار تا شش ماه بود. در طول جنگ، سربازانی که به لشکرها اعزام می­شدند دوره آموزشی سه ماهه­ای هم در لشکر مربوط می­گذراندند و یک سال بعد پس از نشان دادن توان رزمی­شان می­توانستند در نیرو­های رزمی یکی از لشکرهای گاردریاست جمهوری وارد شوند.

مدت آموزش در لشکرهای مختلف گارد ریاست جمهوری باهم متفاوت بود. در پنج سالی که فرمانده لشکر بودم هرگز معیار آموزشی را تنزل ندادم. در لشکر همیشه دو سطح آموزشی داشتیم و تنها به سربازانی که جلسات آموزش ضروری سطح یک را به­طور کامل می­گذراندند، اجازه می­دادیم وارد سطح دو شوند. آموزش­های رزمی ما در سه سطح انجام می­شد: نخست؛ آمادگی، دوم؛ آموزش، سوم؛ آزمون. اگر سربازی موفق به گذراندن آموزش­هایش نمی­شد، او به­جای رفتن به مرحله بعد به مرحله آموزش برمی­گرداندیم.

من در اصل مربی رسته زرهی بودم. آزمون­های برد آتش از نه مرحله آموزش یا تمرین شروع می­شود. در تمرین نخست، سرباز از تانک ثابت به هدف ثابت شلیک می­کند. در تمرین دوم، ابتدا شلیک می­کند و سپس تانک را به حرکت در می­آورد. این تمرین­ها هرچه جلوتر می­روند، بسیار پیچیده­تر می­شود، به­طوری که در مرحله نهایی این تمرین­ها، سرباز از تانک در حال حرکت به هدف در حال حرکت شلیک می­کند و این بسیار مشکل است؛ زیرا تانک­های ما مجهز به فناوری­های پیشرفته نبودند. توپچی تانک درحالی­که در تانک محبوس بود باید راهکار مناسب شلیک را ارزیابی می­کرد. پس از هر درگیری، آزمونی برای تحلیل عملکردها انجام می­دادیم تا خطاهای صورت گرفته را تعیین کنیم.

یکی از مشکلات همیشگی، تقسیم افراد جوخه­ها و گروهان­ها به حفظ هماهنگی بین آنها بود. گروهان­ها کوچک­ترین و در عین حال مهم­ترین واحدهای رزمی لشکرهای زرهی هستند. اگر گروهان­ها  وضعیت تاکتیکی مناسبی داشته باشند، وضعیت بقیه اجزای ساختار فرماندهی و کنترل لشکر نیز مناسب خواهد بود. خود من به ترتیب فرمانده گردان، تیپ و لشکر بوده­ام و در هر مقطع برای تشویق بقیه افراد زیر امرم همیشه پیش از همه خودم را ارزیابی و افراد باکفایت را تکریم می­کردم تا از این طریق خودم هم الزاما با کفایت باشم.

در سال­های 1978 تا 1980م که در دانشکده فرماندهی و ستاد مشغول تحصیل بودم، شب­ها در تمرینات آموزشی تیپ10 زرهی که تازه به تانک­های T-72مجهز شده بود شرکت می­کردم تا در کسوت یک افسر زرهی همیشه خود را در حوزه تخصصی­ام به‌روز نگه‌دارم.

در سال 1982م به درجه سرهنگ دومی رسیدم و جدیدترین مدل­های تانک T-72M به واحدهای زیر امرم تحویل شد که با به­کارگیری 90 درصد از قابلیت­های طراحی‌شده این تانک­ها، توان رزمی واحدم را تقویت کردم و حملات متعددی انجام دادم. تانک­های مزبور به دستگاه­های تولید دود مجهز بودند و با دودی که درصحنه درگیری تولید می­کردند امکان ارزیابی خسارت­های واردشده به این تانک­ها وجود نداشت، اما در هر عملیات تنها یک تا سه دستگاه  تانک از دست می­دادم و همواره بر اهمیت آموزش تاکید داشتم. واحدها همیشه به آموزش بیشتر نیاز دارند.

 

منبع: جنگ ایران و عراق از دیدگاه فرماندهان صدام، عبدالمجید حیدری، 1393، مرزوبوم، تهران

 

 

 

انتهای مطلب


 

0 دیدگاه کاراکتر باقی مانده