ترانه نخستین (شهرام مقدسی) شروع شورانگیزی داشت شادی­مان! در آن صبح آغازین

 

که چشم گشودیم بر عشق

تا یکی شود

اندوه دو جهان

و چشم بستیم بر خویش

تا آواز یک حقیقت باشیم!…

در نیمه راه رهایی

پرندگان به مقصد رسیده­اند و ما

در پی پایانی ناپیدا

در عصر آتش و عطش

ناگهان از خواب پریده­ایم

و دستمان

از ترانه نخستین تهی­ست

اما آسمان

هنوز

پر از پر پرواز است.

منبع: سفرنامه آسمان، مجموعه شعر دفاع مقدس، 1378، بنیاد حفظ آثار و ارزش‌های دفاع مقدس

 

0 دیدگاه کاراکتر باقی مانده