تاریخ طب نظامی (14)
استقلال مدرسه طب در محرّم سال1337ق ( آبان1297 ش) دكتر محمد حسين خان لقمان ادهم (لقمان الدوله ) رئیس اطباي دربار به پيشنهاد نصيرالدوله، از طرف احمد شاه به رياست قسمت طب دارالفنون منصوب گرديد و براي اولین بار کلاس طب بنام (مدرسه طب ) ناميده شد و قسمت جداگانهای در دارالفنون به آن اختصاص يافت.

در همين سال از طرف وزير معارف و اوقاف و صنایع مستظرفه ( نظامنامه دوافروشي ) براي صاحبان دواخانه تدوين و ابلاغ شد كه تا آن تاريخ به‌وسيله عطاران انجام مي‌گرفت. 

اولین داروخانه‌اي كه داروهاي فرنگي مي‌فروخت ( داروخانه شروين) بود كه مدير آن دكتر شروين معلم آلماني دارالفنون بود و مشتريان آن فقط اروپائيان مقيم تهران و اعضاء سفارتخانه‌ها بودند. بعدها به تدريج مردم با اين نوع داروها آشنا شدند و به آن اعتماد كردند.  

در سال1282 ش داروسازي فرانسوي بنام ( سرگرد گوستاو لوكنت) كه افسر ارتش فرانسه بود به عنوان رئیس آزمايشگاه و داروساز شاه به خدمت دولت ايران درآمد و در تكيه دولت هم آزمايشگاهي دایر کرد و مطالعاتي راجع به آب‌های مختلف انجام داد و نتايج آن را در کتابی در سال1906 م  در پاريس به چاپ رساند.

مدرسه دواسازي درسال1301 ش جزء تشكيلات مدرسه طب داير شد.

با وجود فعاليت مدرسه طب در داخل كشور بازهم به موجب قانون مصوب خرداد 1307 ش به تدريج تعدادي محصل به خارج اعزام شدند از جمله از سال 1307 ش تا سال1312 ش بالغ بر125 نفر دانشجوي پزشكي به خارج اعزام كه قريب به اتفاق آنان به فرانسه فرستاده شدند و پس از مراجعت تعدادي از آنها در مدرسه طب به تدريس پرداختند.

ضمناً در20 تيرماه1310ش قانوني به تصويب رسيد كه طبق آن كليه دواسازان و دندانسازان مجازي كه پنج سال متوالي به دواسازي يا دندانسازي اشتغال داشته باشند با ثبت نام تا تاريخ مهر ماه 1311  و گذراندن امتحاني در تهران اجازه ادامه كار دريافت مي داشتند.

 

 

منبع: تاریخ طب نظامی، سرتیپ 2 دکتر خسرو نامجوی نیک، 1389، ایران سبز، تهران، ص51

 

0 دیدگاه کاراکتر باقی مانده