مهدی کاظمی درد نگاهش غربت یک مرد دارد گله از مردم نامرد دارد نمیآید به چشم مادرم خواب که از بازو و پهلو درد دارد

 

سیلی

غم مجنون غم لیلی شد ای دل

همه هفت‌آسمان نیلی شد ای دل

حدیث کوچه را با کس نگویم

که سهم فاطمه سیلی شد ای دل

 

مجنون‌صفت

برتر ز فرشتگان و به جان بالاییم

مجنون‌صفتیم و در پی لیلاییم

دانی ز چه عشق کربلا در دل ماست

چون زنده به عشق حیدر و زهراییم

 

عشق و هدف

تا سایه مرتضی علی بر سر ماست

عشق و هدف و عاطفه هم‌سنگر ماست

از کوری چشم دشمنان وطنم

سید علی خامنه‌ای رهبر ماست

 

 

منبع:

کاظمی، مهدی، بر مخمل گل سرخ، 1388، نشر صف، تهران

 

0 دیدگاه کاراکتر باقی مانده