نبردهای خرمشهر و آبادان(89)
نیروهای جاده شیخ بدر از 21 تا 23/6/1981 (31/3/1360 تا 2/4/1360) الف) عکسالعمل سریع: عکسالعمل گردان تانک سیف سعد در بستن راه آبادان ـ شیخ بدر پس از عقبنشینی گردان2 تیپ49 از مواضع خویش اثر بسیار در تثبیت موقعیت و از بین رفتن فرصت رسیدن دشمن به جاده آبادان ـ شیخ بدر دربرداشت.

ب) حمله متقابل (پاتک):

حرکت دادن نیروی «الروف» در زمان مناسب و رسیدنش به منطقه گردان تانک سیف سعد در حداقل زمان، فرصت انجام پاتک فوری برای استرداد مواضع گردان که از آنها عقب‌نشینی کرده بود را فراهم نمود، قبل از آنکه دشمن بتواند آنها را تصرف و مستحکم سازد. زیرا این نیرو توانست حمله کند و مواضع را مسترد سازد، البته بعد از طرح آتشی که برای این عمل تهیه و به مورد اجرا گذارده شد.

در این قبیل موارد است که اهمیت پاتک‌های فوری در فیصله دادن آن قبیل وضعیت‌ها آشکار می‌گردد.

ج) سرعت تصمیم‌گیری و تصویب طرح‌ها:

حرکت قرارگاه سیار لشکر به سوی منطقه نبرد نزدیک ستاد تیپ6 زرهی اثر بسزائی در اتخاذ تصمیم و صدور دستورات و به مورد اجرا گذاردن آن داشت. به طوری که فرمانده لشکر از قرارگاه سیار، ناظر بر میدان نبرد بود و توجیهات خود را به فرمانده تیپ درباره چگونگی اداره نبرد صادر می‌نمود. همچنین موافقت فوری با خواسته‌های فرمانده تیپ درباره اضافه کردن واحدهای اضافی از خارج تیپ، موجب موفقیت به‌موقع و بزرگ گردید، زیرا در آن واحد به محض رسیدن پیشنهادات دستور ابلاغ می‌شد و به مورد اجرا درمی‌آمد. این امر موجب سرعت درگیر کردن واحدها و نیروهای احتیاط می‌گردید و فرصت را از دشمن برای استحکام بخشیدن به مواضع تصرفی بیرون می‌آورد.

د) پشتیبانی آتش:

توپخانه نقش بارز و اصلی ناکام گذاردن حملات دشمن و تقویت مقاومت نیروهای خودی بازی کرد. این موفقیت در نتیجه طرح آتشی بود که قبل از اشغال مواضع تهیه شده و نیز پاسخگویی سریع واحدهای توپخانه اثر بسزایی در جلوگیری از حملات دشمن و جلوگیری از استحکام بخشیدن به مواضع به تصرف درآمده گردان2 تیپ49 داشته است.

هـ) آمادگی نیروی احتیاط و استفاده صحیح از آن:

فراهم بودن نیروی احتیاط در قرارگاه تیپ و شرکت دادن آن در عملیات بر حسب نیاز موقعیت، کمکی بود در پایان دادن فوری رویدادهای جبهه و پشتیبانی و تقویت واحدها در موقع مناسب.

 

و) تعویض واحدها:

نبرد مستمر و پی در پی سه روزه گردان1 تیپ8 و گردان2 تیپ49 و استفاده از فرصت‌های آرامش نسبی شبانگاهان برای اجرای عملیات استحکامات، پرسنل این واحدها را فرسوده کرده بود و ادامه دادن به این مأموریت به وسیله آنها، نتایج منفی به بار می‌آورد. اگر چنانچه دشمن بعد از ساعت 1300 روز 23/6/1981، مبادرت به حمله می‌کرد، لذا دستور فرمانده لشکر مبنی بر تعویض آن واحدها با واحدهای دیگر، دستوری صحیح و کمکی در امر پایداری مواضع و جلوگیری از حمله دشمن و نابود کردن او بوده است.

ز) پایداری واحدها در مواضع مربوطه و اصرار بر ادامه نبرد، فرصت تحقق هدف دشمن از حمله را از دست او بیرون آورد و این موفقیت در نتیجه روحیه عالی و ایمان به عدالت موضوعی که برای آن می‌جنگیم، یعنی دفاع از شرافت امت و حق مشروع خود، به دست آمده است. لذا لازم است دائماً به پرسنل واحدها تفهیم گردد: فاصله بین پیروزی و شکست بیش از یک ساعت شکیبایی نیست. زیرا که دشمن فارسی قادر نیست مدت طولانی در مقابل واحدهای باعزیمت و اراده ما مقاومت کند.

ح) همکاری رسته‌های مختلف:

همکاری رسته‌هایی که به طور هماهنگ در نبرد شرکت داشتند، کمکی در ناکام ماندن حملات دشمن و مقاومت نیروهای خودی بوده است و این امر در همکاری بین رسته زرهی و رسته پیاده مکانیزه و رسته مهندسی آشکار گردید. به طوری که، تمام آنان به شکل یک تیم واحد عمل می‌کردند.

ط) امور اداری:

امور اداری نقش بارزی را در کمک به واحدها برای مقاومت و پایداری و ادامه دادن به جنگ بازی کرده است. به طوری که، مهمات‌رسانی به طور منظم و بدون اینکه واحدها چشم به عقب داشته باشند انجام می‌گرفت. مهمات به محل‌های نزدیک فرستاده می‌شد و از آنجا در مواقع لزوم به میدان نبرد حمل می‌گردید و لذا هیچ‌گونه نارسائی و مشکلی در امر مهمات‌رسانی از هر نوع که باشد، رخ نداد. تخلیه ضایعات و خسارات جانی به طور آنی به وسیله آمبولانس‌های چرخدار انجام می‌گرفت که موجب بالا رفتن روحیه پرسنل بود. فرستادن مصالح استحکاماتی به جبهه مقدم در مواقع آرامش نسبی به واحدها کمک کرد مواضع رزمی خود را بهسازی کنند و این امر سبب امکان پایداری آنان گردید.

ی) روش و تاکتیک دشمن:

  1. تعرض دشمن به واحدهای ما در روز روشن انجام گرفت تا برای استفاده از اسلحه خود، مخصوصاً تانک، فرصت داشته باشد، زیرا دشمن بر این عقیده بود که واحدهای ما مواضع خود را تخلیه خواهند نمود، حتی مواضع جاده شیخ بدر را، لذا خواست فرصت بر نیروهایش هدر نرود تا حتی‌المقدور بتواند بزرگترین مساحت زمین را به تصرف خود درآورد و جاده شیخ بدر ـ آبادان را به دست گیرد.
  2. در خلال نبرد، دشمن حملات خود را با عده‌های بسیاری از پیاده متراکم‌تر می‌کرد و در عین حال، یک نیروی زرهی احتیاط نیرومندی در دسترس نگاه داشته بود تا از موفقیت‌های نیروی پیاده بهره‌گیری کند.
  3. حمله متقابل به وسیله نیروی تانک و واحد مکانیزه علیه نیروی پیاده دشمن که توانسته است با قدرت سرزمینی را به دست گیرد، امری است بسیار خطرناک، مخصوصاً اگر دشمن مجهز به اسلحه ضدتانک هدایت شونده و یا غیرهدایت شونده بوده باشد، که در این صورت، موجب ضایعات حتمی می‌گردد. حمله باید با نیروی پیاده و پشتیبانی تانک و نفربر انجام گیرد تا از سلاح‌های دشمن در امان بود.

 

منبع: نبردهای منطقه خرمشهر و آبادان، حسینی، سید یعقوب، 1396، ایران سبز، تهران

 

0 دیدگاه کاراکتر باقی مانده