بر مخمل گل سرخ (1)
غربت علی طوفان زد و چشم آسمان دریا شد پژواک صدای بی کسی پیدا شد روزی که به روی صورتم سیلی خورد مظلومی و غربت علی پیدا شد

سوگند

ای آینه غربت مولا برگرد

گلواژه درد و غم فردا برگرد

آقا تو به نام "فاطمه" حساسی

سوگند تو را به جان زهرا (س) برگرد

صدای غربت

آوای صدای غربت زهرا (س) بود

او شاعره مصیبت زهرا (س) بود

دانی که چرا رقیه را دق دادند

زیرا که شبیه حضرت زهرا (س) بود

 

گلواژه خنده

دل گوشه نشین اشک و شبنم می شد

گلواژه خنده از لبش کم می شد

آن روز که عباس به خون می غلتید

دیدند که قامت حسین (ع) خم می شد

منبع:

کاظمی، مهدی، بر مخمل گل سرخ، 1388، نشر صف، تهران

 

0 دیدگاه کاراکتر باقی مانده