پرسش و پاسخ هفته

پرسش و پاسخ هفته

در حال حاضر هم بیش از 90درصد مبادلات تجاری ما و نه تنها ما، بلکه در تمام دنیا، از طریق دریا انجام می­شود. ما هم کشوری بودیم که اقتصادمان متکی به نفت بود و بایستی نفت صادر می­شد تا اینکه بتوانیم پشتیبانی­های اقتصادی جنگ را فراهم کنیم و کالاهای مورد نیاز کشور را از طریق بنادر وارد کنیم و این کار بسیار سختی بود و مستقیماً هم در حوزه مسئولیت نیروی دریایی قرار داشت که بایستی خطوط مواصلاتی دریایی را باز نگه می­داشت و مأموریت و وظیفه اصلی­اش هم همین بود. از طرفی در آن زمان ظرفیت بندری ما متمرکز در بندر امام(ره) بود.[1] لذا نیروی دریایی در همان زمان، به دلیل تهدیدهایی که علیه کشتی­ها انجام می­گرفت، اقدام به انجام عملیات اسکورت کاروان­ها کرد. اسکورت کاروان­ها درواقع به این ترتیب بود که 15-10 کشتی در بوشهر متمرکز می­شدند و در مورد چگونگی اقدام در هنگام خطر توجیه شده و بر روی عرشه این کشتی­ها جنگ­افزارهای پدافند هوایی مستقر می­شد، سامانه­های ارتباطی کشتی­ها را قطع کرده، سامانه ارتباطی خودمان را ایجاد می­کردیم.

کارهای عجیب و غریبی در روند اسکورت کاروان­ها عملاً مشاهده می­کردیم. چون صحنه، صحنه جنگ بود. برای اینکه سودجویی کنند کشتی­های فرسوده را با بیمه­های کلان به خلیج فارس اعزام می­کردند و کاری می­کردند که کشتی مورد اصابت قرار بگیرد تا بتوانند پول کلانی از شرکت­های بیمه بگیرند. متأسفانه چنین ترفندهایی بود، ولی این مأموریت هم با همه شرایط سختی که داشت با حمایت بالگردهای هوانیروز و هوادریا و پوشش هوایی نیروی هوایی به خوبی انجام گرفت.

این روند تا سال 1362 که دشمن ما مجهز به هواپیماهای سوپراتاندارد اجاره­ای فرانسوی شد، ادامه داشت. شما خوب می­دانید ورود یک سامانه یا تجهیزات یا فناوری جدید در ارتش و به کارگیری آن نیاز به زمان، آموزش و وسایل پشتیبانی دارد.

هواپیماهای سوپراتاندارد را با خلبان به عراق اجاره داده بودند. بالگردهای سوپرفرلون را با موشک­های پیشرفته اگزوست به عراق داده بودند. این اقدامات درواقع یک تحولی را در صحنه جنگ دریایی به وجود آورد. تهدیدات اگر قبلاً تا محدوده­های بوشهر بود، با این وضعیت تهدیدات دشمن تا بندرعباس و تنگه هرمز هم کشیده شد. البته با خدمات و پشتیبانی­هایی که از لحاظ بندری و فرودگاهی سایر کشورهای جنوبی خلیج فارس به دشمن می­دادند، کار ما را بسیار سخت­تر می­کرد. برای اینکه ما از بندرعباس کشتی­ها را باید اسکورت می­کردیم. درواقع کار دو مرحله می­شد. یک مرحله از بندرعباس تا بوشهر و یک مرحله از بوشهر تا بندرامام؛ و برعکس کشتی­هایی که تخلیه شده بودند از بندر امام به بوشهر و الی آخر.

بحث دیگری هم که وجود داشت، اسکورت کشتی­های با محموله ویژه بود که هدف­های خیلی بااهمیتی بودند و ممکن بود با شیطنت­هایی که می­شد با مشکل مواجه شوند. لذا این­گونه کشتی­ها را از دریای عمان اسکورت می­کردیم و این­گونه محموله­ها عملاً در بندرعباس تخلیه می­شد. در هر صورت عملیات اسکورت کاروان­ها عملیات بسیار سخت و پیچیده­ای بود، ولی با این حال با توکل به خدا و تلاش و برنامه­ریزی دقیق کارکنان نیروی دریایی این مأموریت نیز به بهترین وجه انجام گرفت.

نهایتاً از نظر آماری در طول هشت سال دفاع مقدس، حدود 10هزار کشتی تجاری و نفت­کش اسکورت شدند. از این 10هزار کشتی، 259 کشتی مورد اصابت قرار گرفتند که درصد بسیار پایینی است (نزدیک به 2درصد)؛ و این آمار بسیار قابل قبولی بوده و جزو افتخارات نیروی دریایی و ارتش جمهوری اسلامی ایران محسوب می­شود. از تعداد 259 کشتی فقط 20 کشتی صدمه جدی دیده و بقیه حداقل با بار سالم به بندر امام یا بندر بوشهر رسیدند. البته خود این 259 کشتی که مورد اصابت قرار گرفتند درحقیقت 259 عملیات تجسس و نجات را به ما تحمیل کرده­اند.

اما در راستای یک مأموریت دیگر نیروی دریایی که حفاظت از منافع کشور در آب­های سرزمینی و به طور کلی در پهنه دریا می­باشد، می­دانید ما از تنگه هرمز تا شمالی­ترین نقطه خلیج فارس جزایر و سکوهای نفتی فراوانی داریم که تأسیسات بسیار ارزشمندی آنجا ایجاد شده و بایستی حفاظت می­شد و این مأموریت سنگین، نیروهای قابل توجهی را طلب می­کرد. به خصوص پشتیبانی نیروها کار بسیار پیچیده و سختی بود. ولی در طول هشت سال دفاع مقدس با تشکیل یگان­های تفنگ­دار دریایی و استقرار آنها به صورت ثابت همراه با پدافند هوایی در این سکوها توانستیم این کار را انجام بدهیم و مهم­ترین آن جزیره خارک بود. چون جزیره خارک اهمیت بسیار بالایی برای کشور ما داشت و همانند پایانه­های البکر و الامیه که برای دشمن از اهمیت بالایی برخوردار بودند، پایانه­های آذرپاد و تی که در جزیره خارک بودند برای ما حائز اهمیت بود و دشمن هم تمام قابلیت­هایش را به کار گرفته بود تا بتواند اینها را از بین ببرد، ولی موفق نشد و حتی برای یک دقیقه هم صدور نفت جمهوری اسلامی ایران در طول هشت سال دفاع مقدس با ایثارگری و سلحشوری­هایی که رزمندگان اسلام در این صحنه انجام دادند، قطع نگردید.

 


[1] . بندر امام در منطقه شمالی خلیج فارس توسط آبراهی به نام آبراه خورموسی به آب­های آزاد ارتباط پیدا می­کند که این محل به لحاظ جغرافیایی به سرزمین دشمن بسیار نزدیک است و دشمن این توان را در آن زمان داشت که هم به وسیله موشک­های ساحل به دریا، هوا به سطح و هم استفاده از موشک­های ناوچه­های اوزا تمام کشتی­هایی که می­خواستند به این بندر وارد یا خارج شوند را مورد اصابت قرار بدهد تا با غرق شدن کشتی اصولاً آبـراه بسته شود. این هدف اصلی دشمن بود، اما با وجود اینکه تمام توانایی­اش را به کار گرفته و به صحنه آورده بود، نتوانست. این خطوط باز ماند تا ما بتوانیم از حداکثر ظرفیت بندری خود استفاده کنیم.


بایگانی پرسش و پاسخ هفته
 

0 دیدگاه کاراکتر باقی مانده