ردای فتح-43
منظور رهبر انقلاب اسلامیایران از صدور انقلاب، تجدید حیات بیرونق اسلام و آگاهی بخشیدن به مردم مسلمان منطقه، استقلال سیاسی زمامداران، طرد ملیگرایی افراطی ایجاد وحدت و همبستگی مذاهب اسلامی و اجتماع تمامیملل مسلمان جهان تحت لوای اسلام بود... " افزون برآن، با توجه به این که این انقلاب بر پایه تعالیم دین اسلام و مکتب اهل بیت به پیروزی رسید، میتوان ادعا کرد که انقلاب اسلامی جایگاه شیعیان جهان را از حاشیه و پیرامون، به مرکز ثقل تحولات جهان اسلام منتقل کرد."1

وی حدود یک ماه قبل از آغاز جنگ تحمیلی، برای ممانعت از تفرقه بین مسلمین گفتند: «از مسائلی که طراحان برای ایجاد اختلاف بین مسلمانان طرح نموده‌اند و عمال استعمارگر در تبلیغ آن به پاخاسته‌اند، قومیت و ملیت است. و مسلمانان را در مقابل هم قرار داده‌اند. در حب وطن حرفی نیست، ولی ملی‌گرایی که به دشمنی بین مسلمانان و شکاف در صفوف مؤمنین منجر شود، برخلاف اسلام و مصلحت مسلمین است.»

دشمنان دیرینه اسلام که پیروزی انقلاب اسلامی ایران را منشأ دگرگونی افکار مسلمانان جهان علیه خود قلمداد می‌نمودند، "…شعارهایی که در زمینه صدور انقلاب اسلامی، از تهران به گوش می‌رسید، از سوی دست و زبان‌های پنهان استعمار به مثابه همان هدف‌های توسعه طلبانه شاه، ولی توسط جمهوری اسلامی، به رهبران ریاض تفهیم می‌شد."[1]

اسلام در مورد وحدت مسلمانان، مکرراً تأکید نموده بطور مثال:

 وحدت و دوری از تفرقه یک وظیفه الهی است. «سوره آل عمران –آیه 103»

محور وحدت باید دین خدا باشد. نه نژاد و زبان و ملیت. «سُوَر: آل عمران – آیه 19، بیّنه آیه 5»

از برکات و خدمات اسلام غافل نشوید. «سوره آل عمران – آیه 103»

وحدت، عامل اخوت است. «سوره حجرات – آیه 10»

اتحاد، نعمت بزرگ الهی است. «سُوَر آل عمران – آیه 64، انبیاء – آیه 92»

تفرقه و عداوت، پرتگاه گودال آتش است. «سوره آل عمران – آیه 103»

از سوی دیگر، مسلمانان نباید سلطه اجانب را تحمل نمایند. قرآن کریم در این مورد می‌فرماید: " لَنجعَلَ اللّهُ لِلکافِرینَ عَلَی المُؤمِنینَ سَبیلاً."[2]

" از دیدگاه امام خمینی(ره)، ایجاد کنندگان اختلاف میان شیعه و سنی، نه شیعه‌اند و نه سنی. بلکه از محدوده دین مبین اسلام خارج‌اند."[3]

 

" قبل از سال 1980 [1359]، رهبران حزب بعث عراق، صهیونیسم را به عنوان دشمن اصلی و خطرناک ملیت عرب معرفی می‌کردند. در 3 جنگ بین اعراب و اسرائیل در سال‌های 1948، 1967 و 1973 عراق با ارسال تجهیزات، بویژه هواپیماهای جنگی به همراه خدمه و با علائم و پرچم عراق، عملاً در آن جنگ‌ها حضور داشت. اما پس از پیروزی انقلاب اسلامی و بویژه بعد از شروع جنگ با ایران، ملت ایران به عنوان تهدید پرقدرت اعراب از دیدگاه حزب بعث عراق اعلام می‌شد."[4]

در صورتی که علیرغم تبلیغات وسیع رژیم بعثی عراق، از نظر مردم آن کشور هیچگونه تعارض افکاری با ایده‌های انقلاب اسلامی‌ایران وجود نداشت. و انگیزه خاصی برای مقابله با آن در بین آنان تبلور نیافته بود.

طبیعتاً احتمال صدور انقلاب، بیشتر متوجه کشورهای مسلمان منطقه گردید. حسن البکر اولین رئیس جمهوری بود که پیروزی انقلاب اسلامی را به ایرانیان تبریک گفت، رهبر انقلاب در پاسخ آن طی تلگرامی‌اعلام کردند:

 بسم‌الله‌الرحمن‌الرحیم، پیام مودت آمیز آن جناب در مورد استقرار جمهوری اسلامی واصل و موجب تشکر شد. نهضت انفجاری ایران در اثر دیکتاتوری و اختناق و رفتار رژیم پهلوی هشداری بود برای همه مستکبرین در مقابل مستضعفین. من امیدوارم همه دولت‌ها با ملت‌های خود با مسالمت رفتار کنند. دولت‌ها باید در خدمت ملت‌ها باشند و ملت‌ها پشتیبان آنان، تا آسایش برای همگان باشد. عاقبتِ اختناق‌ها انفجار است و آن نه صلاح ملت است و نه صلاح دولت. خداوند تعالی توفیق سلم و سعادت به همه عنایت فرماید. والسلام علیکم، روح‌الله الموسوی الخمینی.

 سردمداران عراقی در همسایگی دیوار به دیواری ایران با داشتن جمعیتی شیعه مذهب درحدود 61 درصد، بیشتر از هر کشور دیگری احساس خطر کردند. زیرا رهبر این انقلاب مدت 15 سال در بین آنان زندگی نموده بود، مرزنشینان دو کشور با همدیگر مراودات فراوانی داشتند و سران کُرد بانفوذ مخالف رژیم عراق اکثراً در ایران زندگی می‌کردند.

 

ب جداسازی استان خوزستان و الحاق آن به کشور عراق

زمانی که شرکت نفتی انگلیسی‌ها منافع نفت ایران را آشکارا به یغما می‌بردند، توسط دکتر محمد مصدق با اعلام ملی شدن نفت ایران، به چالش کشیده شد، درمحافل انگلیسی‌ها طرحی مطرح شد که استان زرخیز خوزستان از پیکره ایران منفصل و به کشور عراق ملحق نمایند.

" به نوشته روزنامه نیویورک تایمز، به نقل از گفته‌های یکی از کارشناسان نظامی‌مسائل خاورمیانه، حاکی است: طرح جنگ عراق برای اشغال ایران در سال 1950(1329ش) با کمک و یاری انگلستان پی ریزی گشت. و هدف از آن تسلط بر استان نفت خیز خوزستان بود، مشروط براینکه دوران متارکه‌ای در پی حمله برقرار گردد و در طول دوران یاد شده، ایران از این استان به نفع عراق چشم پوشی کند. نقشه مزبور بارها مورد جرح و تعدیل قرارگرفت. تا هماهنگ با شرایط و احوال زمان باشد. طی طرح مزبور عراق می‌بایست شیوه «مارشال مونتگمری» انگلیسی را در بکارگیری وسیع توپخانه که در نبرد «العلمین» امتحان خود را داده بود، پیش گیرد. این روزنامه می‌افزاید: طرح یاد شده توسط مستشاران انگلیسی که در آن زمان در مناطق مختلف خاورمیانه حضور داشتند، درنظر گرفته شد. ولی به این دلیل که ایران تحت نفوذ استعمار انگلستان بود، از اجرای آن صرفنظر شد."[5]

 

 

منبع: ردای فتح؛ کاظمی، محمد، 1398، ایران سبز، تهران

 


[1]. مجتهدزاده پیروز/ کشورها و مرزها در منطقه ژئوپلیتیک خلیج‌فارس؛ ترجمه: حمیدرضا ملک محمدی نوری، وزارت امور خارجه، مؤسسه چاپ و انتشارات، تهران 1380 پاورقی ص 228

[2]. خداوند برای کافران راه سلطه و نفوذ را بر مسلمانان قرار نداده است. سوره نساء آیه 141

[3]. اسحاقی سید حسن/ نسیم همبستگی (نگاهی به اتحاد ملی و انسجام اسلامی)؛ ناشر: نشر آموزش کشاورزی، چاپ: دفتر خدمات تکنولوژی آموزشی – کرج 1386 ص 103

[4]. دژپسند فرهاد – رئوفی حمیدرضا/ اقتصاد ایران در دوران جنگ تحمیلی؛ ناشر: مرکز اسناد دفاع مقدس، صص 69-68

[5]. ستیز با صلح/ ناشر: ستادتبلیغات جنگ – شورای عالی دفاع جمهوری اسلامی‌ایران، چاپ: ایران چاپ، 1366 صص 29-28

 

0 دیدگاه کاراکتر باقی مانده