ردای فتح-38
مجله فرانسوی لوموند ضمن تحلیلی درباره عملکرد حزب دمکرات کردستان به دبیر کلی عبدالرحمن قاسملو و سایر گروهکهای مخالف جمهوری اسلامی نوشت: " جنگ کردستان حداقل یک چهارم نیروی نظامی جمهوری اسلامی را به خود مشغول کرده است. بیش از 30،000 نفر به غیر از پاسداران، در عملیات استقرار امنیت در منطقه شرکت دارند. همه چیز به گونهای جریان دارد مثل اینکه مهاجمین کُرد و سربازان عراقی برای درهم شکستن جمهوری اسلامی عمل میکنند."1
  1. لغو قرارداد‌های خرید تسلیحات نظامی از کشورهای غربی که توسط رژیم سابق صورت گرفته بود. به وسیله دولت بختیار و بعد از آن توسط دولت بازرگان. که از آن جمله لغو قراردادهای:

 160 فروند هواپیمای جنگنده مدرن اف – 16 و 400 فروند موشک‌های هوشمند فونیکس. به طوریکه " لغو قرارداد 160 فروند اف -16 را که 140 فروند آن آماده بود و لغو قرارداد خرید [7 فروند] آواکس در هفته‌های سوم و چهارم فروردین 58 توسط برخی مسئولان ایرانی، خبر خوبی برای واشنگتن بود."[1]

تعداد 3 فروند ناوچه موشک‌انداز زیردریایی مدرن.

تعداد 7 فروند هواپیماهای رادار آواکس.

تعداد 1000 دستگاه تانک مدرن چیفتن از انگلستان.

کار سرنوشت شوم ارتش به جایی رسیده بود که حتی دولت موقت آقای بازرگان با تصدی وزارت دفاع توسط دریادار مدنی، به جای سگال و اندیشه برای تقویت نیروی‌های راسخ‌قدم و مدافع انقلاب نوپا و استکبارستیز، با اعلام این که ما به «آهن‌پاره نیازی نداریم» به آمریکایی‌ها پیشنهاد نمود که جهت اعاده و پس گرفتن تعداد 78 فروند هواپیمای اف – 14 و موشک‌های فونیکس آنها که قبلاً تحویل ایران گردیده بود، اقدام نمایند. این پیشنهاد حاتم بخشی، که با استقبال گرم آمریکایی‌ها مواجه گردید، به خاطر " جایگزین نمودن آن [ها] با تراکتور!"[2] اعمال گردید! ولی به دلیل عدم موافقت مسئولین نیروی هوایی و آغاز جنگ تحمیلی از اعاده آنان خودداری شد.

روزنامه کیهان در 9 تیرماه 1358 فاش نمود: " رادیو لندن از قول دکتر یزدی [وزیر امور خارجه وقت] اعلام کرد که بعضی از سلاح‌هایی که دولت ایران در زمان شاه خریداری کرده، دیگر مورد لزوم ارتش ایران نیست. و ایران مایل است که این وسایل را به آمریکا بفروشد. متعاقب آن رادیو کلن از ورود یک هیئت آمریکایی به ایران برای خرید وسایل فروخته شده قبلی خبرداد. این سلاح‌ها عبارت بودند از هواپیماهای جنگی جدید، موشکهای هدایت شونده و سامانه رادارهای نظامی.[3]

در همین زمانی که دولت ایران چوب حراج به ادوات جنگی ایران را می‌نواخت، رژیم بعثی صدام حسین، سرگرم خرید پیشرفته‌ترین جنگ ابزار از کشورهای شرقی و غربی منجمله از فرانسه و ایتالیا بود.

" در بیستم مرداد [1358]، سخنگوی دولت [موقت] ایران اعلام کرد قرارداد 9 میلیارد دلاری تسلیحاتی ایران با آمریکا لغو شد. این قرارداد شامل خرید هواپیماهای (اف 16)، ناوشکن و آواکس بود."[4]

رهبران واقعی انقلاب که راصد و مراقب اعمال و افکار دولتگردان و مخدومین به استکبار بودند، اقدامات ضد مصالح مملکتی را مغایر نصرت و پیروزی نهایی انقلاب قلمداد نمودند. لذا چند روز بعد از اظهارات سخنگوی دولت موقت، "یعنی در 27 مرداد 1358 آقای {حضرت آیت‌الله} سیدعلی خامنه‌ای (مد ظله العالی)، معاون وزیر دفاع ایران اعلام نمودند که ایران به نیروی دفاعی کامل در مقابل امپریالیزم احتیاج دارد."[5]

در 11 دی ماه 1359 سخنگوی وزارت دفاع انگلستان اعلام نمود که: " دولت ایران 4 کشتی دیگر علاوه بر ناو خارک در سال 1977 [1356ش] سفارش داده بود، ولی این سفارش بعداً توسط دولت کنونی ایران لغو گردید."[6] (زمان ریاست جمهوری بنی‌صدر).

لغو این قراردادها که مبالغ کلانی از هزینه ساخت آنها توسط رژیم سابق به کشورهای مربوطه، تحت عنوان پیش خرید پرداخت شده بود، توسط دولت‌های بختیار و بازرگان، فروشندگان را مجاز نمود تا مبالغ هنگفتی از دارائی‌های بلوکه شده تحت عنوان خسارات و ضررو زیان لغو قراردادها برداشت نمایند. از طرف دیگر همان دولت‌های غربی، تسلیحات مزبور را به کشورهای متقاضی، نظیر عربستان سعودی، اردن و پاکستان، ضمن دریافت سودی چند برابر به فروش رساندند.

 

 

منبع: ردای فتح؛ کاظمی، محمد، 1398، ایران سبز، تهران

 


[1]. غفوری علی/ عقاب‌های سرزمین ایران (نبرد هوایی دفاع مقدس به روایتی دیگر)، ناشر: مرکز انتشارات راهبردی نهاجا، جلد 1، تهران 1394 ص 54

[2]. رحیمی (روشن) حسن/ از سقوط گنجه تا فتح خرمشهر (بررسی تطبیقی رهبری سیاسی در جنگ‌های معاصر ایران)؛ ناشر: صریر (وابسته به بنیاد حفظ آثار و ارزش‌های دفاع مقدس)، تهران 1385 ص 192

[3]. عسکری شاداب/ مواضع آمریکا در جنگ تحمیلی (از مساعدت تا مشارکت آشکار)؛ ناشر: انتشارات ایران سبز، چاپ: هیئت معارف شهیدسپهبد صیادشیرازی، تهران 1393 ص 90

[4]. همان ص 91

[5]. همان ص 91

[6] روز شمارجنگ، کتاب پنجم (هویزه آخرین گام‌های اشغالگر)/ ناشر: مرکز مطالعات و تحقیقات جنگ، چاپ: قدیر، 1373 ص 535

 

0 دیدگاه کاراکتر باقی مانده