عملیات تجسس هنوز پایان نیافته است و با طلوع خورشید هشتم آذر، یکبار دیگر تلاش از سر گرفته میشود. صدای رد و بدل شدن پیامهای رادیویی به گوش میرسد و افسران ستاد برای ناخدا مدنی نژاد توضیح میدهند.

– با توجه به جزر و مد و جریان آب، نسبت به دیروز مرکز تجسس تغییر کرده. منطقه‌ی جدید جستجو رو ابلاغ کردیم.

– بسیار خوب. ادامه بدین.

در منطقه‌ی سکوی البکر به ناوچه‌ی کوچک دشمن توسط اف-۴ نیروی هوایی منهدم شد.

– عمليات تجسس در چه مرحله‌ای‌یه؟

– بالگردها اعزام شدن.

– بالگردی که به علت اشکال فنی روی چاه‌های اردشتر فرود اومده بود چی شد؟

– اطلاع دادن به زودی پرواز می کنه.

– منو در جریان بذارین.

– قربان! بعیده از ناوچه‌ی پیکان کسی زنده مونده باشه.

– به تجسس ادامه بدین.

– اطاعت میشه جناب ناخدا.

تلاش برای نجات، «بازماندگان ادامه دارد، اما گزارش‌ها نشان می‌دهد که باید پایان عملیات تجسس اعلام شود، به ویژه آن‌که درگیری هوایی با هواپیماهای دشمن همچنان ادامه دارد و بعید است که مجروحی بتواند بیش از این در میان امواج خورشان دریا و هوای بارانی دوام بیاورد. منطق چنین می‌گوید اما استثنا هم وجود دارد. روز بعد، بالگردی که برای گریز از حمله‌ی هواپیماهای دشمن از بوشهر «فاصله گرفته‌اند، آخرین بازمانده‌ی عملیات (ناخدا سرنوشت) را همراه با یک افسر عراقی از آب می‌گیرند. در میان این‌همه خبر بد، نجات این افسر نام‌آشنا، خبر خوبی است که از تلخی حادثه‌ها کم می‌کند.».

از این پس، نیروی دریایی عراق فرصت خودنمایی در خلیج‌فارس پیدا نمی‌کند و باقی‌مانده ناوچه‌هایش در بندر ام القصر زندانی می‌شوند. از این‌رو، دشمن به فکر استفاده از تمهیداتی می‌افتد که به وسیله‌ی آنها بتواند گذرگاه‌های آبی را برای کشتی‌های تجاری ناامن کند. هر چند این‌گونه عملیات، چندان گسترده نیست، اما حرکت کشتی‌های تجاری در خلیج‌فارس را با نوعی احساس ناامنی همراه می‌کند. تا این زمان نیز کشتی‌های تجاری از حمایت ناوهای نیروی دریایی بی‌بهره نبوده‌اند اما به تدریج وضعیت به گونه‌ای تغییر می‌کند که نیاز به طرح جدیدی برای حمایت از کشتی‌های تجاری به خوبی احساس می‌شود و در فاصله‌ی طولانی بین «بندرعباس» و «بندر امام» به ویژه در آبراه‌ها، دشمن می‌تواند با زدن کشتی‌های تجاری، گلوگاه اقتصادی ایران را ببندد. بندر امام در نزدیک‌ترین فاصله به «رأس البيشه» قرار دارد و نیروهای عراقی می‌توانند با رادارهای کوچک و ساده، اطلاعات لازم را به دست آوردند، و با موشک‌های «ساحل به دریا» کشتی‌های تجاری را تهدید کنند.

پایان فصل چهارم

 

 

منبع : اسکورت؛ اخلاقی، علیرضا، 1393، سازمان حفظ آثار و نشر ارزش‌های دفاع مقدس ارتش جمهوری اسلامی ایران، تهران

 

0 دیدگاه کاراکتر باقی مانده