انگشت طلایی ها – بخش دوم
اشاره: در بخش اول این مقاله، امیر سرتیپ دوم بازنشسته دکترسید مجتبی تهامی مختصری از شروع فعالیت های خود پس از طی دوره دانشکده فرماندهی و ستاد گفت و اینکه در سال 1358 به لشکر92 زرهی اهواز منتقل شد. و اینک ادامه مقاله :

الف-گردان۲۸۳  سوار زرهی از عصر روز ۲۴ شهریورماه سال ۱۳۵۹ با استقرار در منطقه شمال غربی خوزستان از ((نهر عنبر)) در جنوب موسیان تا ((صفریه)) در شمال بستان در منطقه‌ای به عرض ۸۶ کیلومتر به‌عنوان یگان نیروی پرده پوشش لشکر۹۲  زرهی مأموریت خود را اجرا می‌کرد.

ب- با آغاز تهاجم گسترده یگان‌های ارتش عراق در اجرای مأموریت دریافتی از لشکر۹۲ زرهی از ظهر روز ۳۱ شهریورماه سال ۱۳۵۹ تا صبح روز اول مهرماه سال ۱۳۵۹ عملیات تأخیری را از مواضع خود در نوار مرزی و با استفاده از مسیرهای مختلف تا مواضع عین خوش هدایت و در پهلوداری تیپ۲ لشکر۹۲  قرار گرفت. تعدادی از افسران و درجه‌داران گروهان های۲ و ۳ گردان در مناطق فکر و سمیده به محاصره نیروهای عراقی درآمدند و اسیر شدند.

ج- از ظهر روز اول مهرماه سال ۱۳۵۹ تا عصر روز چهارم مهرماه سال ۱۳۵۹ گردان در کنترل عملیاتی تیپ۲ و همراه با یگان‌های تیپ۲ لشکر۹۲ مأموریت عملیاتی تأخیری را از مواضع عین خوش و رودخانه کرخه اجرا کرد.

د- در عصر روز چهارم مهرماه سال ۱۳۵۹ شرایط برخی از یگان‌های منطقه با مشکلات شدید و حادی مواجه گردید. از سوی دیگر عبور ارتش عراق از رودخانه کرخه با توجه به حجم ویران گری ها و تبعات زیان باری که برای کشور در پیش داشت، برای هیچ فردی و به‌ویژه برای گردان که به‌صورت عینی عمق فاجعه را می‌دید به‌هیچ‌عنوان قابل‌قبول و قابل‌تحمل نبود. لذا گردان در اتخاذ تصمیمی سرنوشت‌ساز مورد  عنایات و هدایت ذات اقدس خداوند واقع گردید و علیرغم شرایط حاد موجود و نارسایی‌ها و مشکلات عدیده با استقرار در جناحین شرقی عارضه حساس پل فلزی آن روز رودخانه کرخه در جسر نادری و دامنه‌های غربی ارتفاعات کمانه بزرگ به‌عنوان تنها راه‌حل موجود و تنها پیکان خط مقدم نبرد تصمیم به پدافند قاطع از عارضه حساس و حیاتی پل جسر نادری و نیز گدار های موجود در شمال و جنوب به پل که برای عبور نفرات پیاده دشمن قابل‌استفاده بودند گرفت.

گروهان های رزمی گردان نیز پوشش دستگاه نفربر ام-۱۱۳ دسته موشک‌انداز تاو گردان از عصر روز سوم مهرماه سال ۱۳۵۹ تا صبح روز پنجم مهرماه سال ۱۳۵۹ با نظارت مستقیم فرماندهان گروهان ها و گردان در بهترین و مشرف‌ترین مواضع ممکن استقرار پیدا کردند. زنده‌یاد شهید علی دمساز که در آن زمان درجه سروانی داشت در اجرای امریه لشکر۹۲ زرهی به گد۲۸۳ منتقل و در حدود ساعت ۹ بامداد روز چهارم مهرماه سال ۱۳۵۹ به مواضع تأخیری گردان در منطقه عمومی سه‌راهی سرخه وارد شد و از لحظه ورود به گردان سمت معاونت گردان را عهده‌دار گردید. شهید دمساز دوره مربیگری بارریزی هوایی را در آمریکا گذرانده بود و افسر شجاع و منضبط بود و با رعایت کامل ضوابط و ارزش‌های سازنده نظامی و احترام به سلسله‌مراتب برای هم‌رزمان جوان خود در آن شرایط بحرانی الگو و سرمشق واقع شد و در استقرار گردان در مواضع پدافندی و هدایت عملیات پدافند قاطع گردان، خالصانه و صمیمانه همکاری کرد و نقش اساسی و فراموش‌نشدنی ایفا کرد.

برای جلوگیری از هرگونه ابهام و بلاتکلیفی مأموریت دفاع از پل مهم جسر نادری و جناح جنوبی پل به گروهان یکم گردان واگذار گردید و به همین دلیل علاوه بر سلاح‌های آرپی جی۷ موجود در آن یگان از هر یک از گروه‌ا ن های دو و سه نیز تعداد سه قبضه سلاح آرپی جی۷ با تیراندازان آن در اختیار گروهان یکم قرار گرفتند تا توسط ستوان یکم فرج‌الله فریدون زاده که سمت فرماندهی گروهان را عهده‌دار بود سازمان‌دهی شوند و به همراه یکی از گروه‌های پیاده و به سرپرستی یکی از درجه‌داران شجاع و تحت نظارت مستقیم فرمانده گروهان در محل‌های مناسبی در جناحین غربی پل پس از غروب آفتاب استقرار یابند تا از نزدیک شدن احتمالی تانک‌ها و نیروهای عراقی به پل در تاریکی شب جلوگیری کنند. گروهان دوم گردان به فرماندهی ستوان فرجود در جناح راست، گروهان یکم در ساحل نزدیک رودخانه و دامنه جنوب غربی ارتفاعات کمانه بزرگ استقرار یافت و گروهان سوم که ستوان دوم محجوب نیا فرمانده و تعدادی از درجه‌داران و سربازان آن در حین اجرای عملیات تأخیری در منطقه جناح شمالی پاسگاه فکه به محاصره دشمن افتاده و اسیرشده بودند در جناح راست گروهان دوم و نزدیک گروه فرماندهی گردان در دامنه ارتفاعات مستقر گردید.

مواضع استقرار دسته موشک‌انداز تاب را که مستقیماً تحت کنترل گردان قرار داشت و هر یک از موشک‌اندازهای آن با دوربینی به درشت‌نمایی 13ونیم برابر و بردی بیش از سه کیلومتر و با برخورداری از سامانه هدایت بسیار دقیق، در زمره مؤثرترین جنگ‌افزارهای ضد زره موجود در گردان و ارتش بودند، به‌طور حضوری و با همراهی و همفکری با شهید دمساز در بهترین و مشرف‌ترین نقاط موجود در جناح راست گردان و در خط الراس های مشرف‌به پل رودخانه کرخه و باشگاه جسر نادری انتخاب کرد.

 

منبع: مجله صف شماره 359، مهر 1389، ساعس اجا، ص54

 

0 دیدگاه کاراکتر باقی مانده