هوانیزوز در اولین روز های جنگ تحمیلی – بخش سوم
در آن روزها ناامیدی و غم زیادی در چهره مردم مناطق مرزی جنوب کشور دیده می شد گویی آنان فکر می کردند که همه چیز را باخته اند و باید از خانه و کاشانه خود بگذرند و به سوی مناطق دیگر مهاجرت کنند اما در همان لحظات بالگردهای هوانیروز در آسمان ظاهر شدند و من خود به عینه مشاهده کردم که مردم با دیدن بالگردها چه ذوق و شوقی از خود نشان میدادند سرزمین خوزستان و مردم دلاورش حماسه آفرینی های هوانیروز و سایر دلیرمردان ارتش را هنوز از یاد نبرده اند و اکنون وقتی پس از گذشت نزدیک به ۳۰ سال به خوزستان قدم می گذاری مردم آنجا از بالگردهای هوانیروز و منهدم کردن تانک های رژیم بعثی عراق می گویند.

 به یاد دارم که ۱۰ فروند از بالگردهای شکاری کبری و ترابری ۲۱۴ در نخلستان های آبادان و کوی ذوالفقاری مستقر شدند و در پشتیبانی از مدافعان خرمشهر و آبادان وارد عمل گردیدند. بالگردهای ترابری به نجات مردم آواره خرمشهر و آبادان و انتقال آنان به شهرهای امن ماهشهر و سربندر می‌پرداختند و مجروحان نظامی و مردم عادی را به بیمارستان شهرهای ماهشهر امیدیه و اهواز می‌رساندند با لگرد های شکاری کبرا نیز با تانکها و زره پوش های دشمن دیگر می شدند

با محاصره کامل خرمشهر توسط دشمن و حرکت نیروهای آن به سوی شرق کارون، جاده های اهواز آبادان و ماهشهر آبادان ناامن شد و در تیررس نیروهای دشمن قرار گرفت. در مقابل نیروهای درگیر ایرانی با تمام امکانات و تجهیزات خود وارد عمل شدند اما چون استفاده از جاده‌ها غیرممکن بود و آوردن نیرو از طریق دریا و رودخانه بهمنشیر به وسیله لنج و قایق نیز مدت زمان زیادی نیاز داشت، بالگردهای ترابری سنگین شنوک و ترابری ۲۱۴ هوانیروز که در فرودگاه ماهشهر مستقر شده بودند، رزمندگان ارتش سپاه و نیروهای مردمی را به جزیره آبادان ترابری کردند و در بازگشت نیز زخمی‌ها و مردم خرمشهر و آبادان را که زیر گلوله های عراقی قرار داشتند با خود حمل می نمودند.

 علاوه بر بالگرد های مستقر شده در اهواز و جنوب خوزستان در آن روزها تعداد ۱۵ فروند از آن تیزپروازان به منظور مقابله با نیروهای عراقی که از محور عین خوش به پل نادری کرخه و فکر و به شوش و دزفول در حرکت بودند، در روز دوم جنگ وارد پایگاه نیروی هوایی دزفول شدند و از آنجا برای مقابله با دشمن متجاوز پرواز می کردند همچنین به خاطر دارند که نیروهای عراقی با نزدیک شدن به غرب رودخانه کرخه درناحیه شوش دانیال قصد عبور از رودخانه کرخه را داشتند تعدادی از نفربرهای آبی خاکی آنها وارد رودخانه شده شدند و می خواستند با عبور از رودخانه سرپلی برای احداث پل شناور ایجاد کنند که در همان زمان مورد حمله ناگهانی بالگردهای شکاری کبرا قرار گرفتند و نابود شدند به این ترتیب دشمن دیگر توانایی عبور از رودخانه کرخه را پیدا نکرد و ترجیح داد که در دامنه‌های غرب شوش در موضوع پدافندی اجباری قرار گیرد البته در این عملیات واحدهایی از نیروی زمینی ارتش نیز خیلی سریع به محل سرپلی که دشمن قصد تصرف آن را داشت آمدند و در مقابل عراقی ها در شرق رودخانه مواضع مستحکمی ایجاد کردند

سرتیپ دوم خلبان رحمان قضات که از اولین خلبانان حضور یافته در مناطق جنگی جنوب کشورمان بوده است و به مقابله با دشمنان متجاوز شتافته است، می گوید:

با توجه به تحرکاتی که ارتش رژیم بعثی عراق در روزهای قبل از شروع رسمی جنگ تحمیلی یعنی ماه های تابستان ۱۳۵۹ در مناطق جنوب غرب کشورمان انجام می‌داد یگان‌های مختلف هوانیروز در آن مناطق حضور می‌یافتند و بیشتر به شناسایی مناطق و تهیه گزارش از تحرکات نیروهای دشمن با توجه به اوضاع کشور و شرایط ناشی از وقوع انقلاب اسلامی متاسفانه اقدام خاصی در این زمینه انجام نمی‌گرفت البته در همان زمان هم گاهی اوقات آنها عراقی به سمت بالگردهای هوانیروز شلیک می کردند که در مقابل بالگرد کردها نیز مجبور به پاسخگویی می شدند

با شروع جنگ تحمیلی و تهاجم وحشیانه نیروهای عراقی به داخل ایران خلبانان و کارکنان هوانیروز اولین نیروهای بودند که همراه با یگان های زمینی مانند لشکر ۸۱ کرمانشاه لشکر ۲۸ پیاده کردستان و لشکر ۹۲ زرهی خوزستان به مقابله دشمن متجاوز شتافتند این در حالی بود که هنوز بخش زیادی از نیروهای زمینی ارتش و هوانیروز درگیر غائله کردستان هم بودند و بالگردهای هوانیروز در سنندج، سقز، ارومیه و نقده حضور داشتند.

 البته اینکه می‌گویم خلبانان هوانیروز و کارکنانش اولین نیروهایی بودند که در مقابل دشمنان صف‌آرایی کردند و به مقابله با آن شتافتند بیشتر به دلیل ویژگی منحصر به فرد یگان‌های هوانیروز است که از تحرک بالایی برخوردارند و خیلی سریع می‌توانند از نقطه‌ای به نقطه دیگر نقل مکان کرده و مستقر شوند مثلاً یگان‌های نیروی زمینی ارتش جهت منتقل شدن از نقطه‌ای به نقطه دیگر باید نفربر یا وسیله حمل تجهیزات فراهم کنند ولی به راحتی جابه جا می شود.

 

منبع: مجله صف شماره 359، مهر 1389، ساعس اجا، ص132

 

0 دیدگاه کاراکتر باقی مانده