بال در بال تیزپروازان – بخش پنجم
اشاره: در بخش چهارم این مطلب امیر سرتیپ دوم افغان در خصوص این سوال که آیا ماجرای ترس خلبانان عراقی از خلبانان ایرانی و اف-14 صحت دارد یا خیر؛ اینگونه توضیح داد: " که این موضوع در دو برهه زمانی قابل بررسی است. برهه اول زمانی ، از آغاز جنگ تا اواسط آن، که در این بازه زمانی این موضوع صحت دارد و برهه دوم زمانی، که مربوط می شود به ورود به خدمات میراژ و عملیاتی شدن کامل این هواپیما در عراق، که در این شروع این بازه زمانی، این ما بودیم که این بار غافلگیر تاکتیک عراقی ها شدیم ولی خوشبختانه این برهه زیاد طولی نکشید که برای این تاکتیک جدید عراقی ها برنامه ای ریختیم و آن را خنثی کردیم". و اینک ادامه مصاحبه :
  • تاکتیک شما برای به دام انداختن آنها چه بود؟

با توجه به اینکه آنها تعدادی از تامکت‌های ما را منهدم کرده بودند، نخستین گام مقابله با این غافلگیری بود! در نتیجه ما طرحی ریختیم که هواپیماهای اف-۱۴ که مسئول ایجاد برتری هوایی بر فراز خط مقدم بودند و نمی بایست به بمب افکن های عراقی اجازه بمباران نیروهای پیاده را می‌دادند، به محض مشاهده تعدادی از هواپیماهای عراقی در صفحه رادار خود و درگیری با آنها در حالی که ۵۰ مایل با آنها فاصله داشتند، باید بلافاصله هواپیما را در زاویه ۹۰ درجه به طرفین قرار دهد و به دقت چپ و راست خود را جستجو کند و به این ترتیب هواپیماهای میراژ که از چندین سمت می خواستند به هواپیمای اف-۱۴ ما نزدیک شوند متوجه شناسایی و خطر مورد اصابت قرار گرفتن توسط هواپیماهای ما قرار گرفته و بلافاصله منطقه را ترک می کردند.

 حضور اف ۱۴ در منطقه درگیری با رهگیر ها و بمب افکن های عراقی که یا به مورد اصابت قرار گرفتن و یا به فرار دادن آنها منجر می‌شد برای نیروهای زمینی ارتش و سپاه اهمیت بسیار بالایی داشت. چون اگر به هر دلیلی برتری هوایی منطقه به دست دشمن افتاده و آنها با با استفاده از این قضیه به بمباران نیروهای سطحی ما اعم از ارتش و سپاه می پرداختند، روحیه نیروها به شدت تضعیف شده و این تضعیف روحیه شاید به از دست دادن منطقه‌ای راهبردی منجر می ‌شد.

بنابراین ما به عنوان یگان مسئول در ایجاد برتری هوایی و جلوگیری از نفوذ هواپیماهای دشمن، خود را موظف به انجام این مهم به هر قیمتی می‌دانستیم. در مورد به دام انداختن هواپیماهای عراقی ما با علم به قابلیت‌های بالای میراژ در نبرد هوایی، با هماهنگی پدافند موشکی و رادار برنامه‌ای را به اجرا درآوردیم.

 در این برنامه ما در هنگام گشت زنی رزمی بر فراز منطقه، با اطلاع از ورود رهگیر های دشمن به منطقه در سرعت و ارتفاع مناسب به آنها پشت می دادیم تا از عدم اطلاع ما از نزدیک شدنشان مطمئن شوند. با گرفتن لحظه به لحظه موقعیت هواپیماهای دشمن از رادار به سرعت وارد کمربند شکار سایت های موشکی مستقر در اطراف خط مقدم می شدیم. در لحظه مناسب پدافند هوایی با روشن کردن رادار خود، تک‌تک تکلیف آنها را روشن می کرد. به این ترتیب خلبانان اف-۱۴ با تاکتیک کشاندن خلبانان عراقی به مهلکه تعداد زیادی از آنها را به کام نیستی فرستاد!

  • از تأثیر پرواز اف-۱۴ بر تداوم گردش نفت و تقویت اقتصاد جنگ بفرمایید!

همانطور که میدانید اف-۱۴ در دو مرحله اسکورت کشتی‌های تجاری و جنگ نفتکش ها، که این دو اشتراک زیادی با هم دارند، نقشی انکارناپذیر و فراموش ناشدنی داشتند. کشتی های حامل بار و نفتکش ها در طول جنگ با ورود به دریای عمان به صورت چندتایی، کاروانی تشکیل داده و به حرکت در می آمدند و وظیفه ما در آن پروازها اسکورت این کاروان‌ها از دریای عمان سپس تنگه هرمز و نهایتاً تا بندر امام و دیگر بنادر نفتی و تجاری بود.

 حال شما ببینید در این بعد مسافت بسیار زیاد با آن سرعت کم کشتی ها، اسکورت آنها چه کار خسته کننده و وقت گیری است؛ اما خلبانان ما با جانفشانی و ایثاری مثال‌زدنی کارنامه درخشانی از خود در این ماموریت به جای گذاشتند. در این پروازها ما به صورت دو فروندی، پشتیبانی هوایی از نفتکش ها و دیگر کشتی ها را بر عهده گرفته و در ارتفاع تقریبا پایین گشت‌زنی هوایی بر فراز منطقه را آغاز می‌کردیم.

 پرواز در ارتفاع پایین مصرف سوخت بالا را به دنبال دارد، در نتیجه در یک پرواز ۶ ساعته ما ۴ الی ۵ بار سوختگیری هوایی داشتیم. همزمان با سوخت‌گیری هوایی برای آنکه منطقه از هواپیمای رهگیر خالی نباشد دو فروند اف-۱۴ به عنوان جایگزین وارد منطقه می شدند تا دشمن که همه چیز را زیر نظر داشت از این سرگرمی ما استفاده نکرده و نتواند کشتی‌ها را مورد اصابت قرار قرار دهد. در همین پروازهای گشت برای تداوم جریان صدور نفت بود که ما شهید والا مقام، هاشم آل آقا را از دست دادیم و این شهید با مورد اصابت قرار گرفتن هواپیمایش متاسفانه درون هواپیما گرفتار شد و در اعماق آب های خلیج فارس جاودانه گشت.

 

منبع: مجله صف شماره 359، مهر 1389، ساعس اجا، ص80

 

0 دیدگاه کاراکتر باقی مانده