بال در بال تیزپروازان – بخش چهارم
اشاره: در بخش سوم این مطلب امیر سرتیپ دوم افغان از آغاز پروازهای گشت شبانه روزی اف-14 سخن به میان آورد و اشاره کرد که با توجه به تحریم های نظامی که علیه کشورمان برقرار بود، خلبانان فداکار نیروی هوایی ارتش برای کم کردن سیکل کاری پرنده ، بجای 3 الی 4 ساعت پرواز، پرواز های 8 الی 10 ساعته انجام می دادند. و اینک ادامه مصاحبه :
  • می‌خواهم در اینجا به مسئله ای که بارها و بارها شنیده ایم و خوانده ایم که عراقی‌ها ترس عجیبی از اف-۱۴ داشتند اشاره کنم! آیا این مسئله با این شدت صحت دارد؟

این مورد که شما فرمودید در دو برهه زمانی قابل بررسی و تأمل است. از ابتدای جنگ تا اواسط آن دقیقا همین طور بود یعنی به محض اینکه هواپیماهای بمب افکن یا جنگنده عراقی، متوجه حضور ما می شدند اگر بمباران کرده بودند، مخازن سوخت خارجی خالی و اگر به قصد بمباران وارد شده بودند و هنوز به هدف نرسیده بودند، بلافاصله تمامی بمب ها را رها کرده و گردش می کردند و با کاهش ارتفاع سمت غرب را در پیش گرفته و می گریختند.

ناگفته نماند این ترس آنها بی دلیل نبود! آنها به عنوان دشمن دیرینه ما مطالعات و اطلاعات جامعی در رابطه با توانمندی هواپیماهای ما و حتی خلبانان ما داشتند. خاطرم هست در یک پرواز گشت رزمی که داشتیم، زمان ماموریت ما به اتمام رسیده و اف-۱۴ جایگزین وارد منطقه شد. دقیق به یاد دارم که خلبان آن هواپیما جناب شکرایی بود. با اعلام کد های مربوطه منطقه را به این عزیز واگذار کرده و به سمت پایگاه مبدأ گردش کردیم. هنوز فاصله زیادی با جناب شکرایی نگرفته بودیم که رادار در رادیو نزدیک شدن ۴ فروند هواپیمای جنگنده بمب افکن عراقی را به سمت پالایشگاه به ما اطلاع داد.

من بلافاصله گردش کردم و در بال جناب شکرایی قرار گرفتم. با گرفتن زیر سمت و زاویه هواپیماهای عراقی از ارتفاع بالا بر حسب موقعیتی که رادار به ما داده بود به سمت زمین جایی که هواپیماهای عراقی در ارتفاع پایین در حال حرکت بودند؛ شیرجه زدیم. از ارتفاع بالا در حال جستجو برای پیدا کردن دسته چهار فروندی هواپیماهای دشمن بودیم که ناگهان چندین کپه شبیه به کله قارچ در سطح صاف بیابان به چشممان خورد! همزمان رادار گردش ۱۸۰ درجه ای دسته پروازی هواپیماهای دشمن و فرار آنها با آخرین سرعت را گزارش داد.

 یعنی ما حتی دسته پروازی که تقریباً نزدیک به آنها پرواز کردیم را ندیدیم و آنها بلافاصله با احساس حضور اف-۱۴ در اطراف خود تمام مهمات را رها کرده و فرار کردند. در برهه دوم که شامل سال‌های پایانی جنگ است، عراق دست به خرید گسترده میراژ اف-۱ از کشور فرانسه زد و از این رهگذر تعداد زیادی از خلبانان میگ و سوخو برای آموزش پرواز با این هواپیما به فرانسه رفتند. تجربه چندین ساله این خلبانان در رویارویی با جنگنده- رهگیر ها و پدافند زمین به هوای کشورمان در کنار آموزش درست و با کیفیت فرانسوی‌ها و علاقه پرواز با هواپیماهای به روز و پیشرفته ای مثل میراژ اف-۱ سبب شد که ما با طیف دیگری از خلبانان عراقی که هیچ شباهتی به خلبانان کم تجربه چند سال پیش نداشتند روبرو شویم.

با ورود به خدمات میراژ و عملیاتی شدن کامل این هواپیما در عراق ما شاهد اجرای تاکتیک هایی از طرف دشمن بودیم که نظیر آن قبلاً به هیچ وجه سابقه نداشت. همانطور که می‌دانید میراژ علاوه بر اینکه می‌تواند در جنگ های دریایی به عنوان هواپیمای ضدکشتی مجهز به موشک ((اگزوسه)) شرکت کند، هواپیمای رهگیر و جنگنده هوا به هوای بسیار قابلی است و عراق نیز از این هواپیما بیشتر در زمینه قابلیت های هوا به هوای آن استفاده می کرد.

در نتیجه این تاکتیک بلافاصله پس از عملیاتی شدن میراژ، درگیری‌های اف-۱۴ و این هواپیمای فرانسوی آغاز شد. خلبانان عراقی کاملاً تغییر کرده بودند. این بار آنها بودند که به سمت ما حمله می کردند و آن هم در خاک خودمان! بعید نبود که ما با توجه به سابقه چندین ساله در ایجاد برتری هوایی تقریباً بدون مشکل عمده بر فراز خط مقدم با ورود میراژ ها به صحنه نبرد غافلگیر تاکتیک عراقی ها شویم. در این برهه عراق با استفاده از میراژهای نو و موشک‌های هوا به هوای پیشرفته اش، هواپیمای خلبانان ((هوشیار))، ((هرندی)) و ((موانعی)) را در آسمان اهواز با استفاده از همین هواپیما را مورد اصابت قرار دادند.

حالا آنها از چه تاکتیکی استفاده می‌کردند؟! تاکتیک جدید عراقی‌ها که هواپیماهای جدید و موشک‌های به روز آنها را بسیار نترس کرده بود، حمله به سمت یک هواپیمای اف-14 ما به صورت عملیات‌های 10 فروندی بود، به این صورت که دو فروند در ابتدا با سرعت و ارتفاعی که هدف قرار دادن آن توسط اف-۱۴ آسان باشد از روبرو به اف-14 نزدیک می شدند. خلبان اف-۱۴ ما که مشغول آماده سازی خود برای درگیری و انهدام این هواپیما می شد، غافل از این بود که دو فروند هواپیمای دیگر در ارتفاع پایین و دقیقاً در سمتی مخالف در فاصله‌ای به مراتب نزدیکتر از آن به هواپیمای روبه‌روی در حال نزدیک شدن به آنهاست. در لحظه‌ای که هواپیمای ما هنوز موشک خود را شلیک نکرده دو فروند روبروی به اصطلاح Brake کرده و از برد اصابت موشک خارج می شدند و بلافاصله توسط موشک شلیک شده از هواپیمای عراقی که با استفاده از غفلت اف-14 ما از سمت مخالف نزدیک شده و ارتفاع خود را افزایش داده بود، مورد اصابت قرار گرفته و سقوط می‌کرد. اما بلافاصله پس از مورد اصابت قرار گرفتن اف-14 ها، خلبانان را گردهم آورده به بررسی تاکتیک‌های غافلگیرانه و جدید عراقی‌ها پرداختیم و علاوه بر خنثی کردن این حربه آنها، برنامه گسترده ای را برای به دام انداختن آنها پیاده کردیم.

 

منبع: مجله صف شماره 359، مهر 1389، ساعس اجا، ص80

 

0 دیدگاه کاراکتر باقی مانده