مواضع آمریکا در جنگ تحمیلی-74
نقش آمريكا در تسليح صدام به سلاح شيميايي دولت آمريكا در طول هشت سال جنگ تحميلي از سوي رژيم بعث عراق عليه ايران، در حوزه استفاده ارتش بعث از سلاح شيميايي مرتكب چند تخلف بين­المللي گرديد.

الف) استفاده ارتش بعثي از سلاح­هاي شيميايي، كاملأ واضح و اثبات شده بود. براساس، حقوق بين­الملل، آنها مي­توانستند اين مهم را به صحن مجمع عمومي و شوراي امنيت سازمان ملل كشانده و با محكوم ساختن عراق، تدابيري را اتخاذ نمايند كه باعث بازدارندگي در اين حوزه شود. اما، عمده اقدامات انجام شده در اين حوزه، جنبه سياسي داشته و از پشتوانه­هاي لازم نيز برخوردار نبود. در همين ارتباط، خبرگزاري آمريكايي «يونايتدپرس»[1] پس از دستگيري صدام در گزارشي نوشت: «اين حقيقت نيز اكنون آشكار شده ‌است كه برنامه‌هاي شيميايي و ميكروبي صدام در دهه 80 ميلادي بدون حمايت آمريكا ممكن نبوده ‌است.»

در اين گزارش «پيترو گالبرايت»[2] يكي از كارمندان وقت كميته روابط خارجي سنا مي‌گويد: «حقيقت اين است كه هرگاه عراق قوانين بين‌المللي را نقض مي‌كرد و از سلاح‌هاي كشتار جمعي استفاده مي‌كرد بيش از پيش كمك‌ها و حمايت‌هاي مالي و سياسي از آمريكا، برخوردار مي­شد.» وی مي‌افزايد: «به ­طور قطع، ما بر رفتار صدام تأثير داشتيم زيرا او را به اين باور رسانده بوديم كه بسيار مهم است كه به علت قتل‌هايي كه داخل كشور خود انجام مي‌دهد، تحت تعقيب قرار نگيرد.»

ب) توسعه فناوري شيميايي عراق در طول مدت جنگ، بدون كمك، مساعدت و واگذاري ملزومات مورد نياز در اين حوزه به دولت عراق از سوي كشورهاي مختلف همچون آمريكا و آلمان غربي به ­هيچ وجه امكانپذير نبود. اين مهم را رژيم بعث عراق نيز در آخرين سال­هاي حكومتش به­ طور رسمي اعلام مي­دارد. در دسامبر 2002، رژيم عراق در گزارشي كه به سازمان ملل ارائه مي­دارد، شركت‌هايي از آمريكا، آلمان غربي، انگليس، فرانسه و جمهوري خلق چين را عمده‌ترين عوامل تأمين‌كننده 17602 تن مواد شيميايي در طول سال­هاي 1980 تا 2000 معرفي مي­نمايد.

ج) ایالات متحده آمریکا در حمایت­های همه جانبه و جانبدارانه از عراق در جنگ تحمیلی به اقدامات غیرانسانی تجهیز و تسلیح عراق به سلاح­های شیمیایی و میکروبی اقدام نمود. آنها در مواردی در مقابل جنایات صدام در بکارگیری سلاح­های شیمیایی چشم خود را فرو بستند و سکوت اختیار نمودند. «هلن کالدیکات»[3] تصریح می­دارد: «در نوامبر سال 1983 جورج شولتز وزیر دفاع ریگان به طور روزانه گزارش­هایی دریافت می­نمود دایر بر این که صدام سلاح گاز شیمیایی علیه ایران به­ کار می­گیرد، این امر که نقض موافقت­نامه­های جهانی به شمار می­آمد ولی با سکوت شولتز بر آن مهر خاموشی زده می­شد.» (کالدیکات، 1388: 73) «نوام چامسکی»[4] پا را فراتر از سکوت آمریکایی­ها گذاشته و خود آمریکایی­ها را در جنایاتی که از بابت  سلاح­های شیمیایی اتفاق افتاده است، شریک ­دانسته و تصریح می­کند: «از جمله این کمک­ها لوازم و مواد لازم برای تولید جنگ ­افزارهای کشتار جمعی مثل سلاح­های شیمیایی بود و نتیجه آن شد که صدام صدها هزار ایرانی را با پشتیبانی ایالات متحده قتل و عام کرد. این حمایت­ها درست در زمانی از صدام انجام می­شد که وی در اوج سبعیت و وحشی­گری حکومت خود بود.»(چامسکی، 1378: 68)    

د) ايجاد فضاي استفاده از اين سلاح مخوف، رژيم بعث عراق را وسوسه نمود تا از آنها در راستاي مقابله با دشمنان داخلي نيز استفاده نمايد. بمباران حلبچه و آنچه كه عليه شهروندان كرد عراقي در اين حوزه بعمل آمد، به ­واسطه فرصتي بود كه به سردمداران بعثي عراق داده شده بود. كاملأ واضح است، بعد از سكوت جامعه بين­الملل و دولت آمريكا در مقابل جنايات ارتش صدام در استفاده از سلاح شيميايي كه عليه رزمندگان ايران مرتكب شدند، آنها نمي­توانستند در برابر اين قسم از جنايات حرفي زده و عكس ­العمل نشان دهند. به هنگام بمباران شیمیایی کردستان، هیأتی از شیمدانان برجسته وارد مناطق کردنشین شده و از روستاهای عراق در نوار مرزی عراق و ترکیه نمونه ­برداری کردند. پيترو گالبرايت و «کریستوفر وان هولین»[5] در گزارش مورخ 12/9/1988 چنین گفتند: «قربانیان سلاح شیمیایی، صدها هزار نفرند. حکومت عراق با اتخاذ یک سیاست میلیتاریستی، در صدد تخلیۀ کردستان است. «ابزارهای اجرایی» این سیاست عبارتند از:

  • تخریب شهرها و روستاها کردستان.
  • جا به­ جایی اجباری کردها، تبعید و اسکان آنها در اردوگاه­های نظامی.
  • سیاست تعریب کردها.
  • بکارگیری سلاح شیمیایی جهت فراری دادن ساکنان روستاهای کردنشین و تخلیۀ آنها و نتیجه برنامه­هایی، دگرگونی  ویژگی­های ملی و فرهنگی ملت کرد و نابودی هویت ملی کردها.

مجلس نمایندگان آمریکا در قطعنامۀ شماره «2736-5» سال 1988، ضمن تأکید مجدد بر ممنوعیت نسل کشی، رفتار عراق را در کردستان نکوهش و آن را کشتار جمعی ملت کرد می­داند. کردستان تحت سلطۀ عراق 86000 کیلومتر مربع وسعت دارد. رژیم عراق در سال 1988 با اختصاص فقط 7729 کیلومتر مربع به کردها، 78271 کیلومتر مربع از مناطق کردنشین را از کردستان جدا کرده بود. رژیم عراق با اجرای نسل کشی فیزیکی، فرهنگی، اقتصادی و بیولوژیک، سیمای بسیاری از مناطق کردنشین را به­ طورکلی دگرگون کرد.(رستمي، 1385: 62) 

از یکپارچگی کردستان، جز یکپارچه ویرانه چیز دیگری باقی نماند و تابلوی هولناک کردستان با رنگ سیاه بر دیوار تاریخ نوشته شد:

  • 781 روستا در منطقۀ کرکوک ویران شد.
  • نواحی«قادر کرد»، «نوجول»، «سنگاو»، «ریدار»، «تیلکو و «آغجلو» به آتش کشیده شدند.
  • 39178 خانه در منطقۀ کرکوک بر سر ساکنان آن خراب شد.
  • 45777 خانوار نیز آواره و مفقودالاثر شدند.
  • 228885 نفر توسط حکام سلطه به مکان­های نامعلوم برده شدند.
  • 381 باب مدرسه، 657 باب مسجد و 69 بیمارستان ویران شده است.
  • 52 آب انبار و موتور آب، 42 مرغداری 75 آسیاب و 135 چشمه آب نابود شدند.
  • 157 تکیه، خانقاه و مکان مذهبی ویران شد.
  • 1435 زمین زراعی و باغ سوزانده شد.
  • 17200 دستگاه تراکتور و ماشین­آلات کشاورزی به آتش کشیده شد.
  • 472770 رأس دام توسط نظامیان عراقی غارت و چپاول شد.
  • 15000 رأس الاغ توسط نظامیان عراقي دزدیده شد.
  • 570000 تن گندم و جو و حبوبات به آتش کشیده شد. (این آمار تنها مربوط به منطقه کرکوک است)
  • در استان دهوک نیز در فاصلۀ سال­های 1985 تا 1987، تعداد 150 روستا ویران شد. به هنگام عملیات انفال نیز که از 25/8/1988 تا 15/9/1988 به ­طول انجامید، آمار ویراني­ها به شرح زیر رقم خورد:
  • 233 روستا در آمیدی.
  •  25 روستا در آگری.
  • 19 روستا در شیخان.
  • 100 روستا در زاخو.
  • 63 روستا در دهوک.(رستمي، 1385: 63) 

به گزارش پايگاه قربانيان سلاح‌هاي شيميايي، ايالات متحده آمريكا با انتقال عوامل پاتوژن به ديگر کشورها آنها را به توليد هزاران تن عوامل بيولوژيک جنگي تشويق کرده است. اين تحت شرايطي است كه حكومت بعث عراق نيز به «آنسکام» اعتراف کرد که عليه ملت ايران طي سال‌هاي 1981 تا 1988 مقدار 2870 تن سلاح شيميايي استفاده کرده است.[6] «ریچارد مورفی» معاون وزیر امورخارجه آمریکا با اشاره به اینکه ایران از قربانیان استفاده از سلاح­های شیمیایی است، تأیید می­کند که دولت آمریکا از کاربرد این سلاح­ها توسط عراق علیه ایران اطلاع کامل داشته است.(روزنامه رسالت: 14/6/1381)

 

منبع: مواضع آمریکا در جنگ تحمیلی، عسگری، شاداب، 1393، ایران سبز، تهران


1- United Press. 

2- Pietro Galbrith. 

3- Helen Caldicott.

4- Noam Chomsky.

5- Christopher Von Hollein.

6- برابر اعلام روزنامه نيويورک ‌تايمز كه در تاريخ 14 فوريه 1994 منتشر گرديد، آمريكا در طول هشت سال جنگ تحميلي، اقدام به ارسال عوامل پاتوژن به عراق نموده تا عليه رزمندگان ايراني به­کار گرفته شود.

 

0 دیدگاه کاراکتر باقی مانده