مواضع آمریکا در جنگ تحمیلی-65
عمليات­هاي برون مرزي ایران عمليات رمضان در اواخر تيرماه انجام گرديد. در همين مقطع زماني، صدام در پاسخ به اظهارات ريگان، رئيس جمهور آمريكا كه به مناسبت چهاردهمين سالگرد انقلاب حزب بعث عراق - كودتا- پيام تبريكي براي صدام فرستاده بود، پيام تشكري ارسال نمود. اين تحت شرايطي است كه رد و بدل كردن پيام تبريك ميان دو كشوري كه روابط رسمي ندارند، عرف بينالمللي بشمار نميرود، مگر اينكه به ­طور پنهاني روابط برقرار شده باشد!.

در همين خصوص صدام، در مصاحبه خود با مجله تايم به ­طور مشروح‌تري موضوع رابطه با آمريكا را مطرح كرد. وي گفت: «من هيچگونه دشمني با آمريكا ندارم و مي‌خواهم روابط خوبي با آن كشور داشته باشم … در موقعيت كنوني، عراق بايد با ابرقدرت­ها مناسبات نيكويي داشته باشد. به اعتقاد من فناوري آمريكايي و غرب بدون ترديد پيشرفته‌تر از شوروي است و اين امر مي‌تواند زمينه مناسبي براي همكاري آينده اعراب با آمريكا بوجود آورد.»(گروه تحقيق واحد مركزي خبر،1361 :85) 

عراقي‌ها دو تاكتيك باز كردن جبهه سياسي به نفع خود و همچنين، حمله هوايي و موشكي به شهرها و كشتي‌ها در خليج فارس را بعد از آزاد سازي خرمشهر اتخاذ كردند. تاكتيك نخست عراق مبتني بر استفاده هر چه بهتر از موقعيت و شرايط بين‌المللي براي تحميل صلح به ايران بود. عراقي‌ها به نحو مؤثري با كوتاه آمدن در مواضع سياسي ضد امپرياليستي و ضد صهيونيستي خود، از سازمان ملل و شوراي امنيت و نهاد مجمع عمومي بهره بردند و از هر فرصتي براي نفوذ در شوراي امنيت، مجمع عمومي و ارتباط نزديك با آمريكا در چارچوب سازمان ملل استفاده كردند. به­ همين دليل بود كه به ­غير از قطعنامه نسبتاً قابل قبول 598، هيچ­يك از 9 قطعنامه صادر شده از سوي شوراي امنيت متعادل و متوازن نبود. عراقي‌ها به­ درستي دريافته بودند كه اگر مايلند از قدرت سياسي و چانه‌زني برتري بهره‌مند شوند بايد مواضع خود را با آمريكا هماهنگ‌تر سازند. بنابراين، همواره در طول جنگ وقتي كه سخن از صدور قطعنامه پيش‌ مي‌آمد عراقي‌ها به سختي به تكاپو مي‌افتادند تا مبادا عملي برخلاف انتظار آنها به­وقوع بپيوندد!

عمليات «رمضان» در 23/4/1361 و عمليات «مسلم بن عقيل» در 9 مهر ماه 1361 تا حدودي با موفقيت همراه بود. صدور اين قطعنامه كه با پشتيباني كشورهاي عربي متحد صدام و اعضاي شوراي امنيت و به فاصله سه ماه تصويب شد، عمق نگراني‌ها را نشان مي‌داد. از سوي ديگر اين رفتار شيوه تناقض­آميز شوراي امنيت را به ­خوبي روشن مي‌كرد. زيرا اگر آمريكا و اعراب متحد صدام، در شروع جنگ چنين جديتي را نسبت به طرف متجاوز نشان مي‌دادند، ديگر فرصتي براي ورود ارتش و نيروهاي مردمي ايران به خاك عراق پيش نمي‌آمد. ترس و نگرانی واشنگتن از پیروزی­های نظامی ایران در جنگ نسبت به ثبات منطقه و درخواست­های مکرر صدام مبنی بر جلب دوستی آمریکا و بهبود روابط دو کشور، باعث گردید دولت ریگان در دسامبر 1982 آمادگی خود را برای مبادله سفیر بین دو دولت اعلام نمود. (نشریه ویژه خبرگزاری جمهوری اسلامی: 29/9/1362)

آگاهي از اين موضوع كه ايران قصد دارد طي سلسله عمليات­هاي بزرگ والفجر (ده‌گانه) حكومت حاكم بر بغداد را سرنگون كند، موجب تدبيرهاي تازه واشنگتن شد. ايران علناً و عملاً قصد خود را پنهان نكرده بود و اينك صدام حاضر بود كه دست به هر معامله­اي با غرب بزند. صدام در 20 تيرماه 1362، پيام تبريكي براي ريگان فرستاد. اين پيام تبريك به­ مناسبت سالروز استقلال آمريكا ارسال شد. در اين پيام صدام مي‌گويد: «فرصت را مغتنم شمرده، تأكيد مي‌كنم كه مايلم روابط بين دو كشور توسعه يابد.»(كريمي،1380: 127) صدام در اين پيام، ايران را متجاوز معرفي مي‌كند و مي‌گويد: «علي ­رغم تجاوز گسترده حكومت ايران در سه سال گذشته، سياست صلح‌طلبي عراق همچنان لايتغير و روشن‌ باقي مانده است.»(همان)

 

منبع: مواضع آمریکا در جنگ تحمیلی، عسگری، شاداب، 1393، ایران سبز، تهران

 

0 دیدگاه کاراکتر باقی مانده