مهندسی؛ جهاد بی پایان
فعالیت های مهندسی نیروی زمینی ارتش در طول دوران دفاع مقدس،بارها مسیر پیروزی سربازان ارتش و سپاه را هموار کرده است. دلاور مردان مهندسی با خلق حماسه های بزرگ،خود را در دل تاریخ جاودانه کردند و به شایستگی، نام ((سنگرسازان بی سنگر)) را بر آنان نهاده اند؛ مردانی که بی وحشت صدای گلوله و انفجار توپ و خمپاره، جان خود را در کف دست نهاده و دست به کار ایجاد سنگرها و خاکریزهای دفاعی برای مصون نگاه داشتن همرزمان خود از اصابت گلوله ها و ترکش های سلاح دشمن شدند و با احداث کیلومترها جاده نظامی و جنگی در خطوط مقدم، زمینه تردد و حمل و نقل آسان نیروهای خودی و هجوم بر دشمن متجاوز را فراهم و تسهیل نمودند.

از جمله مهترین فعالیت های مهندسی رزمی، ساخت پل های نظامی و روانه کردن طراده های پی.ام.پی و جی.اس.پی برای عبور از رودخانه ها و گدارها بوده است. این توانمندی در عملیات های مهمی چون فتح المبین، بیت المقدس،طریق المقدس، والفجر8 و رمضان موجب شد نام یگان های مهندسی نیروی زمینی ارتش در زمره تاثیرگذارترین یگان های پشتیبانی در عملیات مطرح شود؛ چرا که عبور نیروها و تجهیزات از رودخانه هایی چون کارون، نیسان و کرخه با تجهیزات نظامی، آن هم بدون یک معبر و پل، ناممکن می نمود و بدون عبور از این پل ها، انجام عملیات دشوار و شاید محال بود. در چنین وضعیتی اندیشه های دلیرمردان نیروی زمینی و افسران و درجه داران واحد مهندسی، نخستین مشکل عمده را از پیش پای رزمندگان اسلام برداشت.

یکی از ناگفته های بزرگترین عملیات جنگی و آفندی ایران، یعنی بیت المقدس، عبور رزمندگان جان بر کف ارتش اسلام و تجهیزات، ادوات، خودروها و جنگ افزارهای عظیم از رود خروشان کارون باری پیشروی و رسیدن به خرمشهر و عقب راندن دشمن بود. در یک کلام، اگر قدرت و خلاقیت یگان های نیروی زمینی ارتش در نصب پل بر روی رودخانه کارون نبود،ماشین جنگی ایران به خرمشهر نمی رسید و در واقع کلید فتح خرمشهر، عبور از رودخانه کارون بود و این عبور تنها به مدد پل های پی.ام.پی مهندسی نیروی زمینی ارتش میسر شد.

برابر آمارها، استعداد این پل ها در عملیات بیت المقدس مجموعا، 1200 متر بوده استکه طول قابل اعتنایی از حیث نظامی محسوب می شود. حال آنکه تا آن زمان پل های پی.ام.پی آن هم در شرایط ایده آل و با سرعت معین آب، نه آبی با سرعت کارون، به طول حداکثر 277 متر روانه شدند، اما در مناطقی نظیر کارون و دارخوین با عرض 260 متر، زدن این پل ها امری محال بود که به مدد خلاقیت و مساعی شبانه روزی سربازان و مهندسان مخلص نیروی زمینی ارتش ممکن شد. همچنین در این عملیات در حالی که پیش بینی روانه شدن 4 پل شده بود، اما به دلیل نیاز به یک پل دیگر، به رغم تنگنا ها و وضعیت موجود، تعداد پل ها به 5 پل بر روی کارون افزایش یافت.

تلاش یگان های مهندسی به ویژه گروه 422 دغاغله در روانه کردن پل های این عملیات مثال زدنی است، چرا که بالفاصله بعد از عملیات فتح المبین و از محل این عملیات تا منطقه عملیات بیت المقدس که بیش از 200 کیلومتر بود، این پل ها شبانه و طی مدت 30 روز به دور از چشم دشمن تا نقطه تعیین شده حمل و روانه شدند.

از دیگر فعالیت های برجسته  و مهندسی در طول دفاع مقدس می توان به احداث 12 پل تجهیزاتی بیلی رمیم، ماکلیه، ابوچلاچ، هفت دهنه، شوشتر، سوسنگرد، یا زهرا(س)، شهید فیروزی، شیلر، کردستان، حاج مسلم و یا زینب(س) در عملیات ها و مناطق مختلف و نیز ایجاد معبر و شکاف در موانع و استحکامات دشمن در عملیات های مهم فتح المبین، بیت المقدس، والفجر، کربلای 5 و 6 و بالغ بر هزار مورد دیگر ایجاد خاکریز و کانال و احداث مواضع و استحکامات پدافندی اشاره کرد. فعالیت های مهندسی نیروی زمینی ارتش با پایان یافتن جنگ تا کنون ادامه دارد.

یکی از مهمترین فعالیت های نیروی زمینی ارتش پس از خاتمه جنگ تحمیلی و بازگشت یگان های نزاجا به مناطق سرزمینی، پاکسازی مناطق مرزی از میادین مین، بمب ها و گلولهای عمل نکرده باقی مانده از زمان جنگ بوده است. ارتش بعث عراق به هنگام جنگ با زیر پاگذاشتن بدیهی ترین اصول انسانی، میادین مین متعددی در سراسر جبهه ها ایجاد کرد و متاسفانه پس از خاتمه جنگ از در اختیار گذاشتن نقشه های این میادین به ایران خودداری ورزید. کارکنان متخصص و ایثارگر مهندسی نزاجا با تلاشی جهادگونه و مستمر به پاکسازی این میادین پرداختند و با پاکسازی این مناطق، زمینه کار و فعالیت و کشاورزی را در آنها فراهم ساختند و در این جهاد مقدس که همچنان ادامه دارد تاکنون ده ها شهید و جانباز تقدیم کرده اند.

علاوه بر موارد اشاره شده در بالا، کارکنان جهادگر مهندسی نزاجا در سال های پس از جنگ با ایجاد مواضع و سدهای غیر قابل نفوذ در برابر دشمنان، بر امنیت مرزهای غربی و جنوبی کشور افزوده اند. همچنین ساخت هزاران واحد مسکونی، صدها باب مسجد، مدرسه، مراکز فرهنگی و ورزشی، بیمارستان ها، آسایشگاه های سربازی، زاغه مهمات و بازسازی و نوسازی اماکن، تاسیسات و ساختمان ها از جمله فعالیت ها و جهاد بی پایان جهادگران مهندسی نیروی زمینی ارتش جمهوری اسلامی ایران بوده و هست.

منبع: مجله صف شماره 359، مهر 1389، ساعس اجا، ص 172

 

0 دیدگاه کاراکتر باقی مانده