مواضع آمریکا در جنگ تحمیلی-60
تأثير كمكهاي اطلاعاتي- نظامي آمريكا به عراق اطلاعات نظامي از عوامل اساسي و مؤثر در پيروزي در جنگ است. در صحنة رويارويي نيروها در جنگ، آگاهي از اهداف و نيات و توانمندي دشمن و به ­طوركلي عنصر اطلاعات و غافلگيري و متقابلاً امكان فريب و پنهان سازي، اصلي اساسي براي دستيابي به پيروزي و شكست دشمن است، در واقع، تسلط اطلاعاتي بر دشمن ميتواند توان و خلاقيت دشمن را در طرحهاي تهاجمي تحت تأثير قرار دهد، به ­همين دليل، در آرايش نيروها، هدفگيري، طراحي عمليات و محورهاي پيشروي، اطلاعات از دشمن و متقابلاً پنهان سازي در برابر دشمن با فريب و غافلگيري، شرط اوليه و اساسي جنگ است كه در جامعه بشری از آغاز شكلگيري روحية مخاصمه جويي و طراحي جنگ به شكلهاي متفاوت وجود داشته است.

آنچه كه تاكنون در رويدادهاي نظامي مسلم گرديده، شكست يا موفقيت هر عمليات در جهان بستگي بسيار زيادي به داشتن شناخت بيش از پيش هر يك از طرفين متخاصم، نسبت به ديگري دارد. امروزه طرح‌ريزي‌هاي نظامي نمي‌توانند مستقلاً و بدون توجه به ساير عوامل متشكله قدرت كلي كشورها انجام پذيرد. بنابراين، قدرت كلي كشورها چه از لحاظ توازن و تعادل و چه از نظر سنجش نيروهاي مربوطه با يكديگر بايد ارزيابي شوند. برهمين اساس، در ارزيابي طرح‌ريزي‌هاي نظامي بايستي به تأثير ملاحظات سياسي، اقتصادي، فرهنگي و به­ويژه نظامي توجه خاص نمود. چرا که، این ملاحظات سیاسی را اطلاعات راهبردی تأمین می­کند. ترديدي وجود ندارد كه يكي از مهم‌ترين دانستني‌ها از كشورهاي همسايه، داشتن اطلاعات از توان رزمي نيروهاي آنها است كه به نوبه خود به حفظ توازن در روابط بين‌الملل نيز كمك ‌نموده و در صحنه نبرد نیز به­ عنوان اطلاعات تاکتیکی مورد بهره برداری قرار می­گیرنند.

 

هشت سال دفاع مقدس

با از هم پاشيده شدن حكومت شاهنشاهي، حكومت عراق خيلي زود حكومت جديد ايران را به رسميت شناخته و علاقه خود را به ادامه حسن هم‌جواري و تشديد روابط دوستانه فيمابين ابراز نمود. اما اين ظاهر قضيه بود و در كمتر از دو ماه پس از به ثمر رسيدن انقلاب در ايران، حكومت عراق به تدريج موضع خصمانه طر‌ح‌ريزي شده و هدفمند خود را عليه ايران آغاز كرد و با مطرح نمودن ادعاهاي واهي و بي‌اساس در خليج فارس تحت عنوان احقاق حقوق حقه اعراب و اعلام پشتيباني و حمايت از فعاليت‌هاي اقليت‌هاي قومي ايران، براي كسب خود مختاري كه عملاً نوعي دخالت در امور داخلي ايران به­ شمار مي‌آمد، اقدام نمود.

تجهيز و نفوذ دادن عناصر خرابكار به ايران به ­ويژه در استان خوزستان براي خرابكاري در تأسيسات نفتي، اخراج هزاران نفر از شيعيان عراقي به ­طور قهر‌آميز و راندن آنها به ايران به بهانه ايراني‌الاصل بودن، تعلل و كارشكني در اجراي مفاد عهدنامه 1353 به ­ويژه در مورد اروند رود – شط‌ العرب– به مرور يك حالت بحراني كه دائماً دامنه آن گسترش مي‌يافت در روابط دو كشور به وجود آورد و عملاً تعهدات خود را در عهدنامه 1353 به­ ويژه ماده 6 آن عهدنامه كه مربوط به تأكيد در حسن هم‌جواري و حفظ امنيت و تجاوز ناپذيري مرزها و عدم دخالت در امور داخلي يكديگر مي‌شد، به ­طور كاملاً واضح و آشكاري زيرپا نهاد. تمركز بي‌سابقه نيروهاي عراقي، در مرزهاي بين دو كشور و تشديد برخوردهاي مرزي و اظهارات تند و تهديدهاي مقامات عراقي از اوايل سال 1359 هر لحظه بر تيرگي روابط دو كشور مي‌افزود. مي‌توان گفت كه عراق با درپيش ‌گرفتن اين رفتار خصمانه كه با طرح  و نقشه قبلي انجام گرفته بود، مقدمات بروز يك فاجعه را به طور كامل فراهم ساخت. آمريكايي­ها نيز بر وخامت اين وضعيت مي­افزودند. در همان ايام، خبرگزاری فرانسه، به نقل از «هارولد براون»[1] وزیر دفاع آمریکا گفت: «بعید نمی­دانم که آمریکا برای دفاع از منافع حیاتی خود در خاورمیانه به نیروی نظامی متوسل شود.»(روزنامه اطلاعات مورخه: 19 اردیبهشت 1358) 

در اواخر (‌17 تا 19) شهريورماه سال 1359 حكومت بغداد با توسل به قوه قهريه، مناطق زين ‌القوس و سيف سعد (خان ليلي و ميمك) را به بهانه تعلل ايران در امر تحويل و تحول اين مناطق، اشغال نموده و روز 26 شهريور ماه به بهانه نقض قرارداد 1975 الجزاير از سوي ايران به ­طور يك جانبه و برخلاف كليه اصول و موازين حقوق بين‌المللي اين عهدنامه را باطل دانسته و حاكميت خود را بر تمامي آبراه اروند اعلام نمود. يك هفته پس از آن يعني در 31 شهريور ماه 1359 (29سپتامبر1980) با يك تعرض گسترده در سراسر نوار مرزي دو كشور، حمله هم زمان به پايگاه‌هاي هوايي و فرودگاه‌هاي بين‌المللي ايران به اين تعرض خويش حالت حمله سراسري و همه جانبه (آفند عمومي) داد. در چند هفته اول جنگ ده شهر مهم و مرزي خرمشهر، سوسنگرد، بستان، مهران، دهلران، خسروي، قصرشيرين، هويزه، نفت شهر، موسيان و سومار را اشغال نموده و شهرهايي چون آبادان، اهواز، دزفول، شوش، انديمشك، سرپل ذهاب و اسلام آباد غرب را آماج بمباران‌هاي هوايي و گلوله‌‌هاي توپخانه و موشك خود قرار داد.

به­طورخلاصه، با تحميل اين جنگ بر ايران، فقط خسارت‌ها، صدمات و لطمات جبران ناپذيري را كه حكومت بغداد با اين حركت جنون ‌آميز خود بر ايران وارد آورده است تاكنون از مرز صدها ميليارد دلار فراتر رفته است. اندكي بعد حكومت بغداد علت اين تجاوز همه جانبه خود را به ايران پيش‌ دستي در حمله به ­منظور جلوگيري از تجاوز نظامي قريب ‌الوقوع ايران به عراق عنوان كرد و اين تجاوز جنايتكارانه را به­ عنوان دفاع مشروع، تحليل و توجيه نمود.

 

منبع: مواضع آمریکا در جنگ تحمیلی، عسگری، شاداب، 1393، ایران سبز، تهران

 


1- Harold Brown.

 

0 دیدگاه کاراکتر باقی مانده