نبردهای هوایی ایران (13)
پ ـ پیامدهای تهاجم هوایی دشمن و خسارات وارده

برابر گزارش‌های بعدی، آثار و خسارات واردشده حمله­های هوایی عراق به یگان‏های نهاجا به این شرح بوده است:

  1. پایگاه یکم شکاری و ترابری مهرآباد در ساعت حدود 14:05 مورد حمله بمب‏افکن‏های راهبردی (تی‏یو22) عراق قرار گرفت. در این بمباران؛ یک فروند هواپیمای «سی130»[1] و یک فروند هواپیمای سوخت‏رسان «بوئینگ707» به‏کلی منهدم شدند و به سه فروند هواپیمای دیگر از این نوع خسارت جزئی وارد آمده بود. به‏علاوه چهار فروند هواپیمای جامبوی ترابری راهبردی سوخت‏رسان «بوئینگ747» نیز مورد اصابت گلوله قرارگرفته بودند که خسارات وارده به آنها جزئی بود.
  2. در جریان حمله به ایستگاه رادار، فرودگاه، پالایشگاه و نیروگاه تبریز اغلب بمب‏ها عمل نکردند و آسیب جدی به آنها وارد نشده بود، ولی در یکی از دهکده‏های اطراف بر اثر اصابت بمب یک‏نفر شهید و تعدادی از ساکنین دهکده مجروح شدند. در فرودگاه علاوه بر آسیب به باند پروازی، فقط تعدادی از شیشه‌ها و پنجره‌ها شکسته شد.
  3. مرکز عملیات منطقه‌ای همدان گزارش داد؛ ساعت 13:55 روز 31/6/1359 به سایت دهلران حمله شده ولی خساراتی وارد نیامده است. میزان خسارات وارده به پایگاه سوم شکاری جزئی و به رادار سوباشی هیچ‏گونه زیانی وارد نیامده بود.
  4. در پایگاه چهارم شکاری دزفول، فقط چهار دستگاه تانکر بنزین به آتش کشیده شد و از بین رفت و سروان خلبان فیروز شیخ‏حسنی، گروهبان‏یکم فنّی چنگیز عزتی و یک سرباز وظیفه بر اثر ترکش بمب به شهادت رسیدند[2].
  5. در حمله هوایی نیروی هوایی ارتش عراق به پایگاه‏های هوایی و دریایی بوشهر هیچ‏گونه خسارت جانی گزارش نشده و تنها خسارات مالی محدودی به وجود آمده بود که اغلب به سادگی و به سرعت قابل جبران و تعمیر بودند. باند پروازی فرودگاه بوشهر در دو محل آسیب دیده بود که تعمیر شد.
  6. پایگاه هشتم شکاری اصفهان نیز اطلاع داد که در حمله هوایی عراق به این منطقه، یک فروند هواپیمای دشمن اقدام به تیراندازی در زمین‏های بایر کرده و بدون وارد آوردن خسارات از بین دو کوه که در اطراف خانه‌های سازمانی ذوب آهن قرار دارند، در ارتفاع 500 پائی منطقه را ترک کرده بود.
  7. برابر گزارشات تکمیلی دیگر: در ساعت 14:00 روز 31/06/1359، سه فروند میگ عراقی به حریم هوایی آبادان و خرمشهر تجاوز کرده و قسمت‏های مختلف شهر آبادان از جمله تلمبه‏خانه نفت و اسکله‌های شماره 3 و 4 خسرو‌آباد را با راکت مورد حمله قرار داده بودند، اماکن مزبور به مدت دو ساعت در آتش می‌سوختند تا این‏که توسط عوامل مسئول خاموش شدند.
  8. برابر اطلاعیه استانداری آذربایجان غربی در بعد از ظهر روز 31/06/1359، سه فروند هواپیمای عراقی در شهر ارومیه ظاهر شدند و این هواپیماها به «پادگان قوشچی» (واقع در حوالی شهر سلماس) حمله و بمب­های خود را بی‏هدف رها کردند.

در خصوص بمباران پایگاه و فرودگاه مهرآباد، همان¬گونه که در تصویر شماره 6-1 دیده می‏شود، بیش از یکصد فروند از انواع هواپیماهای پهن‏پیکر نظامی و غیرنظامی «بوئینگ747»، بوئینگ707» و انواع هواپیماهای ترابری «سی130»، «اف27»، جت فالکون و غیره در محوطه باز پارک بودند و دو فروند هواپیمای بمب‏افکن راهبردی «تی‏یو22» که هریک حدود 25 هزار پوند (12 تن) بمب حمل می‏کردند، به علاوه هرکدام مجهز به هفت مسلسل‏ بودند؛ به لطف الهی نتوانستند خسارت کلی به جز انهدام یک فروند سوخت‏رسان «بوئینگ707» که در تصویر زیر سوختن آن مشاهده می‏شود، وارد نمایند.

در این راستا از الطاف خفیه الهی همین بس که به گفته شاهدان عینی، تنها هواپیمای بمباران و منهدم شده، در جمع هواپیماهای سوخت‏رسانی بود که به تازگی بر زمین نشسته و در محل مربوطه پارک شده بود، از این‏روی حداقل سوخت در مخازنش وجود داشت و چنانچه بمب به هریک از هواپیماهای مجاور که هریک حداقل بیش از سیصد هزار پوند (در حدود 150 تن) سوخت را در مخازن خود جای داده بودند، اصابت می‏کرد، در این صورت با آتش گرفتن بنزین آنها کل هواپیماهای مستقر در پایگاه و فرودگاه مهرآباد در آتش شعله‏ور شده و می‏سوختند .

بسیاری از نظریه‏پردازان و مورخین خارجی از جمله «آنتونی کوردزمن» آمریکایی، «تام‏ کوپر» و «بیشاب» هریک به نوعی این حقیقت را بیان و به تحلیل آن پرداخته‏اند . البته کوردزمن در این رابطه به لطف الهی اعتقادی ندارد و می‏گوید که خلبانان عراقی مهارت‏های لازم را برای انهدام اهداف‏شان در عمق خاک ایران نداشتند !

 

منبع: نبردهای هوایی ایران، سرتیپ2 خلبان حسین خلیلی، 1398، ایران سبز، تهران

 


[1]­- این سانحه (هواپیمای «سی130») در اثر بمباران دشمن نبود، بلکه در اثر خبط انسانی بود. (بنگرید به: نبردهای هوایی دفاع مقدس، جلد دوم)

[2]– بمباران پایگاه چهارم در روز 31 شهریور 1359 در دو مرحله به فاصله پنج دقیقه انجام شد. سروان خلبان فیروز شیخ‏حسنی که افسر ایمنی پرواز پایگاه بود، جهت بررسی وضعیت باند و احتمال اصابت بمب وارد باند می­شود که در این زمان سری دوم هواپیماهای عراقی اقدام به بمباران می­کنند که ایشان مورد اصابت ترکش بمب از ناحیه سر قرا می‏گیرد و در راه اعزام به بیمارستان اهواز شهید می­شود. گروهبانیکم فنّی چنگیز عزتی متخصص سوخت بود که هنگام بمباران هوایی و انفجار تانکرسوخت به درجه رفیع شهادت نائل شد.

 

0 دیدگاه کاراکتر باقی مانده