مواضع آمریکا در جنگ تحمیلی-47
كمك ساير كشورهاي حاشيه خليج فارس به عراق کشورهای عربی منطقه، خاصه پس از عدم تحقق ادعاهای عراق، هراسان و نگران شدند. بزرگترین نگرانی حکام این کشورها، جلوگیری از گسترش جنگ به قلمرو خود آنها بود لذا به اتخاذ سیاست دفاعی مشترک ترغیب شدند. آنها به ابتکار عربستان سعودی، نسبت به برگزاری اجلاس فوقالعاده اقدام و حتی تا حدودي کشور عراق را برای عقب نشینی از خاک ایران و پایان دادن به جنگ، تحت فشار گذاشته و تهدید کردند که در صورت عدم خروج نیروهای عراقی از خاک ایران، کمکهای مالی خود را كه تا آن تاریخ بالغ بر 22 میلیارد دلار بود، قطع خواهند کرد.

آمارهای کمک‌هایی نظامی، مالی پشتیبانی‌های آماد و پشتيباني این کشورها به عراق آنقدر زیاد بوده که نمی‌توان آنها را بر شمرد. از سوی دیگر، گزارشات موجود در مورد کمک‌های اعراب به صدام نیز متفاوت است و نمی‌توان به آمار دقیقی دست یافت. شش کشور حوزة خلیج فارس يا به ‌عبارتي اعضای شورای همکاری خلیج فارس، ‌همراه با كشورهاي مصر، اردن، یمن، مغرب، لبنان، یمن، سودان و …، مهم‌ترین کشورهای عربی بودند که در اين جنگ در کنار عراق قرار گرفته بودند.(رستمي، 1385: 246)  

این کشورها علاوه بر کمک‌های نظامی، اطلاعاتی و مالی، از طرق مختلف به عراق کمک کردند. مثلاً کویت از طریق گسترش جنگ، به عراق کمک کرده است. بعد از اینکه جنگ به داخل خاک عراق کشانده شد و نیروهای عراق در تمامی طول جبهه تحت فشار شدید نیروهای ایران قرار گرفتند، کویت برای رهایی عراق و کاستن از فشار ایران، دامنة جنگ را از مرزهای زمینی به آب‌های خلیج فارس گسترش داد. کویت که سیاست‌های خود را با عراق هماهنگ کرده بود، بلافاصله پس از تهدید ایران مبنی بر اینکه "اگر خلیج فارس برای ایران امن نباشد، برای دیگران هم امن نخواهد بود" بلافاصله از آمریکا و شوروی تقاضای کمک و حمایت نمود.(بني لوحي، 1378: 387) هم ‌زمان با آغاز مانور مشترك عمان – انگلیس در آب‌های جنوبی عمان، انگلستان در آذر ماه  1365 تعداد 4750 نیروی نظامی و 6 فروند هواپیمای تورنادو را وارد جزیرة المصیره كشور عمان کرد. این کشور همچنین تعداد ناوهای خود را از 2 فروند به 4 فروند افزایش داده است. در این زمان، «عبدالعزیز الرواس» وزیر اطلاعات عمان، علناً خواستار دخالت نیروهای خارجی در خلیج فارس شد.

آمارهای دیگری حاکی است که کشورهای عربی حوزة خلیج فارس وام‌هایی بالغ 36 میلیارد دلار را به صدام دادند. همچنین این کمک‌ها شامل حمل کالا به مقصد عراق از طریق بنادر خود و ارسال نفت خام عراق برای صادرات از طریق لولة نفتی عربستان به دریای سرخ بوده است. براساس برخی از اسناد و اطلاعات موجود، ارتباط و هماهنگی کشورهای عربی با عراق، از مدت‌ها قبل از آغاز جنگ صورت گرفته و آنها در فکر اتحاد بوده‌اند. به ‌طوری که روزنامة اطلاعات در تاریخ 6/6/1359 (قبل از آغاز جنگ) در خبری نوشت: «عراق، عربستان و مصر برای مقابله با تأثیرات انقلاب اسلامی ایران، پیمان امنیتی منعقد کردند.»

به نوشتة روزنامه جمهوری اسلامی در تاریخ 12/10/1359، آیت‌الله خامنه‌ای(مدظله العالي) در مورد همکاری کشورهای حوزة خلیج فارس با صدام چنین عنوان می‌نمایند: «ما دولت کویت، دولت امارات و دولت مصر و دولت عربستان سعودی را نخواهیم بخشید. بحرین فرودگاه بدهد که هواپیماهای عراقی از آنجا پرواز کنند. کویت به هواپیماهای عراقی بنزین بدهد که بیایند به مرزهای جمهوری اسلامی تجاوز کنند. عربستان و خانوادة سلطنتی دست مریزاد بگویند و دولت مصر به آنها سلاح و مهمات و نفر بدهد و آن وقت ما خودمان را دشمن آنها ندانیم.»

کشور بحرین با تمام اقدامات سیاسی، مالی رسانه‌ای در خدمت ماشین جنگی صدام قرار داشت و از هیچ کمکی به او دریغ  نمی‌کرد. در آغاز جنگ عراق با ایران، کلیة وسایل ارتباط جمعی بحرین که تحت کنترل دولت آل خلیفه بود، فقط اخباری را که از سوی بعث عراق منعکس می‌شد، پخش می‌کردند.(بني لوحي،1378: 186) مطبوعات كشور بحرین، بلکه رسانه‌های جمعی تمامی کشورهای عربی با صدام و آمریکا و خواست‌های وی در جنگ، هم داستان بودند. آنها اکثراً اخبار پیروزی‌های ایران را منعکس نمی‌کردند در عوض اخبار  پیروزی‌های عراق را (هرچند ناچیز) با آب و تاب فراوان منتشر و پخش می‌کردند. مثلاً در مورد فتح خرمشهر، رادیو کویت 8 روز بعد اعلام کرد که حملات نیروی‌های ایرانی در مناطق خرمشهر و اهواز دفع شده است. رادیو ریاض در همین تاریخ (10/3/1361) اعلام کرد: «نیروهای عراقی، حملات  ایران را در الخفاجیه و الاحواز (خرمشهر و اهواز) به کلی دفع کردند و نیروهای ایرانی در این منطقه شکست خوردند.» (رستمي، 1385: 253)

کشورهای امارات متحده عربی و قطر هم از لحاظ سیاسی، تبلیغات رسانه‌ای و کمک‌های نظامی به ویژه در حمایت از حکومت بعث عراق در "جنگ نفت‌کش‌ها" و اعطای کمک‌های مالی همانند دیگر کشورهای عربی، به شدت علیه ایران اقدام می‌نمودند.

 

منبع: مواضع آمریکا در جنگ تحمیلی، عسگری، شاداب، 1393، ایران سبز، تهران

 

0 دیدگاه کاراکتر باقی مانده