در روزهای آغازین تجاوز زمینی و هوایی رژیم بعثی، تنها مدافعین شهر خرمشهر متشکل از گروههایی از تکاوران پایگاه دریایی خرمشهر، گردان151 دژ خرمشهر، رزمندگان بسيجي و مردمی بودند که در مقابل حمله سازمان یافته صدامیان، با جانبازی و رشادت فراوان و با انجام عملیاتهای پارتیزانی و ضدحملههای کماندویی در پل نو، نخلستانهای غرب و گمرک خرمشهر از ورود متجاوزان به شهر جلوگیری مینمودند.

آثار معنویت در دفاع دریایی

خاطرات نگارنده از هشت سال دفاع مقدس:

گرچه واژه جنگ مفاهیمى مثل کُشتار، خونریزى، سفاکى و بی‌رحمى را به ذهن متبادر مى‌سازد، ولى این مفاهیم نه تنها در حماسه دفاع مقدس ما جایگاهى نداشت، بلکه بر عکس، رزمندگان اسلام چنان صحنه‌هایى از اخلاص، ایثار، شجاعت، تواضع و شهادت‌طلبى از خود نشان دادند که با هیچک از معادلات مادى قابل محاسبه نبود. این رشد و کمال در سایه معنویتى حاصل شد که به واسطه راز و نیاز، تهجد، توکل به خدا و ارتباط روحى با ائمّه معصومین علیهم‌السلام به ‌وجود آمده بود.

نیروی دریایی ارتش جمهوری اسلامی ایران، نیز همانند دیگر رزمندگان اسلام، در سایه معنویت حاصله، در نبرد با دشمن بعثی حتی در دل آب‌های داخلی و در معبر وصولی به بندر ام‌القصر عراق به تکلیف الهی خود عمل نمود، هرچند که می‌دانست این منطقه بیشترین خطر برای رزمندگان دلاور را به همراه دارد.

نداجا[1] با توکل به درگاه احدیت و با بهره‌گیری از نبوغ نظامی، طرح‌ها و دستورات رزمی بدون هیچ‌گونه واهمه‌ای به دشمن متجاوز تاخت و در همان ماه‌های ابتدایی جنگ شالوده وجودی نیروی دریایی دشمن بعثی را به هم ریخت و با محاصره کامل دریایی و اضمحلال مرکز اقتصادی رژیم بعث راه را برای سرنگونگی آن رژیم فراهم نمود.

 اگر نبود حمایت‌های بی‌دریغ مالی کشورهای حاشیه جنوبی خلیج فارس و پشتیبانی بی‌حد و حصر شرق و غرب به رهبری استکبار جهانی، دشمن بعثی حتی توان مقابله با مشکلات داخلی خود را نداشت، چه برسد به ادامه جنگ با جمهوری اسلامی ایران .

حاصل معنویت در جنگ دریایی، نماد دیگری هم داشت و آن در جنگ نفتکش‌ها در ادامه هشت سال دفاع مقدس خود را نشان داد. یعنی در زمانی که استکبار جهانی با عاریه دادن هواپیماهای مخصوص عملیات دریایی به رژیم بعث عراق نقشه شوم جنگ اقتصادی را به اوج خود کشاند، نداجا نیز در راستای مأموریت خود عملیات مقابله به ‌مثل را اجرایی نمود.

در حملات هواپیماهای عاریه‌ای رژیم بعث که با بمب‌های سنگین علیه شناورهای بی‌دفاع صورت می‌پذیرفت، عملاً شناور با همه سرنشین‌ها و محموله به آتش کشیده شده و غرق و یا به شدت آسیب می‌دید.

این در حالی بود که عملیات مقابله به‌ مثل، هیچ‌گاه به معنی مقابله به هر قیمتی تلقی نشده و در این راستا، سرنشین‌های شناورها که عمدتاً در خوابگاه‌ها و در محل کنترل کشتی به سر می‌بردند، عملاً مصون از حملات بوده و تنها محموله‌ها مورد هدف واقع میشد .

عالی‌ترین نماد این معنویت، در درگیری با استکبار جهانی در 29 فروردین سال 1367 متبلور شد، هنگامی‌ که رزمندگانی که هشت سال تمام در دریا با تمامی حیله‌ها و مکرها و عملیات‌های دیکته شده غرب و شرق مقابله و تمامی آنها را نقش بر آب نموده بودند، نهایتاً با دشمن اصلی خود روبه‌رو شدند، دشمنی که بدون اعلام قبلی به مقابله با نیروی خودی قد برافراشته بود، ولی یگان‌های عاشق جهاد و شهادت، علیرغم علم به توانمندی دشمن با زبان روزه به مصاف با او به پا خاسته و هیچ‌گاه حاضر نشدند؛ حتی با خساراتی سنگین که به یگان‌ها وارد شده بود، محل خدمت در یگان را ترک و تا آخرین لحظه به مقابله ادامه دادند.

عملیات دفاع 34 روزه از خرمشهر

در روزهای آغازین تجاوز زمینی و هوایی رژیم بعثی، تنها مدافعین شهر خرمشهر متشکل از گروه‌هایی از تکاوران پایگاه دریایی خرمشهر، گردان151 دژ خرمشهر، رزمندگان بسيجي و مردمی بودند که در مقابل حمله سازمان یافته صدامیان، با جانبازی و رشادت فراوان و با انجام عملیات‌های پارتیزانی و ضدحمله‌های کماندویی در پل نو، نخلستان‌های غرب و گمرک خرمشهر از ورود متجاوزان به شهر جلوگیری می‌نمودند.

 همزمان با تجاوز دشمن، گردان يكم تكاوران و همافران دریایی اعزامی از بوشهر نیز در بامداد مورخ 1/7/1359 جهت کمک به تکاوران خرمشهر در پایگاه دریایی خرمشهر، مستقر گردیدند. این گردان با كمك ساير نيروهاي مستقر در خرمشهر پس از شناسایي محورهاي پيشروي دشمن، با اجراي چندین عمليات ايذائي، پدافندی، تأخيري و كمين توانست نقش مؤثري را در كُندكردن پيشروي ارتش متجاوز عراق ايفا نمايد.

بر اثر تشديد حملات و حجم آتش سنگين توپخانه ارتش متجاوز عراق، خرمشهر محاصره شد؛ ولیکن تكاوران نیروی دريایي به اتفاق دانشجویان دانشکده افسری نزاجا، گردان151 دژ خرمشهر و نيروهاي مردمي و بسيجي با تجهيزات سبک و نامناسب خود توانستند تا آخرين نفس با حماسه‌آفريني به مدت 34 روز در مقابل دشمن مقاومت نماید. زمانی که شهر و پل روی رودخانه کارون به دست نیروهای متجاوز عراقی افتاد، تکاوران نیروی دریایی موفق شدند تعداد دویست نفر از رزمندگان جان ‌بر کف بسيجي و مردم خرمشهر را به ‌وسیله قایق از اسارت دشمن نجات دهند. عمليات‌های غرور‌آفرین و شهادت‌طلبانه رزمندگان ایرانی دشمن را در تحقق طرح اشغال یک روزه خرمشهر ناكام گذاشته و شکست راهبرد دشمن را فراهم آورد.

 

منبع: دریاسالار، دریاداردوم ستاد عبدالله معنوی رودسری ، 1398، ایران سبز، تهران

 


[1] . نداجا: نیروی دریایی ارتش جمهوری اسلامی ایران

 

0 دیدگاه کاراکتر باقی مانده