آواز آتش (عبدالجبار کاکائی) ای نگاه تو سرشار از عطر مهمان نوازی زیر باران بی­رحم این عشق های مجازی

 

کی تنور گلوی تو می­خواند آواز آتش

کی مرا در لهیب نفس های خود می­گذاری

کی قدم می­نهی در سکوت غریبانه من

کی به هم می­خورد نظم آن شانه های موازی

کی به آیات آتش صدای مرا می­گشایی

کی به مضراب خنجر گلوی مرا می­نوازی

می­توانستی ای کاش از من سراغی بگیری

می­توانستی ای کاش از من شهیدی بسازی

منبع: سفرنامه آسمان، مجموعه شعر دفاع مقدس، 1378، بنیاد حفظ آثار و ارزش‌های دفاع مقدس

 

0 دیدگاه کاراکتر باقی مانده