یک نکته از هزاران (62)
شرایط سربازان عراق در دوران جنگ در شرايطي كه عراق براي جبران كمبود نيروي انساني خود، سربازان را مجبور مي كرد چهار برابر مدت رسمي خدمت الزامي خود و يا بيشتر خدمت نمايند، اداره نظام وظيفه ايران، سربازان را به محض گذراندن مدت رسمي خدمت يعني دو سال، از خدمت رسمي مرخص مي كرد.

سربازان عراقي چيزي بين 10 تا 14 سال را در خدمت الزامي زير پرچم سپري مي كردند.

پايان جنگ به رنج هاي آنها پايان نداد، زيرا برخي از آنها زماني كه وارد ارتش شدند 18 سال داشتند و وقتي از خدمت ترخيص شدند، سنشان به 30 سال رسيده بود.

آنها نتوانستند براي ساختن زندگي خصوصيشان گامي بردارند. دولت نيز به وضعيت مالي آنها كوچك ترين توجهي نكرد. عراق مجبور شد درهاي خود را به روي ميليون ها كارگر خارجي كه ميلياردها دلار از ثروت عراق را به خارج بردند بگشايد و اين يك اشتباه فاحش بود. تعداد زيادي از آنها در بافت اجتماعي و آداب و رسوم عراق آشفتگي به وجود آوردند.

حضور يك ميليون و سيصد هزار نفر عراقي در ارتش و جيش الشعبي (نيروهاي مردمي) براي آن بود كه ما به نيروي كار نياز داشتيم. ولي برنامه ريزي نادرست و نبودن مقرّرات و رو ش هاي كاري صحيح منجر به بروز معضلات بزرگي گرديد.

منبع: السامرایی، وفیق، ویرانی دروازه شرقی، مرکز اسناد و تحقیقات دفاع مقدس، 1390، تهران

 

0 دیدگاه کاراکتر باقی مانده