یک نکته از هزاران (54)
هیچ گاه غافلگیر نشدیم خرمشهر، موقعیت راهبردی و ویژه ای در جنوب کشور دارد و جایگاه آن و ماجرای سقوط و آزادسازی اش در سال های نخستین جنگ در بسیاری از جاها آمده است. پایگاه دریایی تکاوران این شهر نام ماندگاری از خود در تاریخ جنگ به یادگار گذاشته است. مقاومت 34 روزه تکاوران این پایگاه در نخستین روزهای جنگ تحمیلی در مقابل تهاجم گسترده رژیم بعث عراق، بر کسی پوشیده نیست.

پایگاه دریایی شهدای تکاور خرمشهر در شمالی ترین نقطه خلیج فارس قرار گرفته و از طرفی دیگر در منطقه جنوب غربی، با کشور عراق مرز مشترك دارد.

نیروی دریایی ارتش هیچگاه غافلگیر نشد و دلیل هم داشت.

برابر اسناد و مدارکی که موجود است قرار بود تکاوران ما از منطقه تخلیه شوند اما با رصد کردن تحرکات رژیم بعث، پی می برند موعد حمله عراق علیه ایران نزدیک است و پس از هماهنگی تصمیم می گیرند تکاوران دریایی همی نجا بمانند و می مانند و گروه رزمی تشکیل می شود.

قبل از حمله عراق، اسکله اصلی منطقه یک نیروی دریایی در همین خرمشهر بوده اما موقع حمله، از وضعیت سابق خارج شده بود. ما اگر غافلگیر می شدیم چطور می توانستیم 80 کیلومتر ناوهای خودمان را از اروند که حداکثر عرض آن 1000 متر است عبور دهیم و از تیررس موشک ها و سلا حهای عراق که به سادگی می توانستند ما را مورد هدف قرار دهند، در امان باشیم؟ ما از قبل اطلاع کافی داشتیم و یکان های شناورمان را از منطقه خطر خارج کرده، به سوی بندرامام، بندربوشهر و بندرعباس حرکت دادیم و به همین علت به ناوهای ما آسیبی نرسید. نیروی دریایی ارتش با اشراف اطلاعاتی که در آن زمان از تفکر دشمن داشت و می دانست دشمن به زودی حمله خواهد کرد، یکان های شناور خودش را خارج و وارد منطقه امن کرد.

مقاومت جانانه 34 روزه خرمشهر که همه از آن به نیکی یاد می کنند و یا شکسته شدن حصر آبادان که نزدیک 570 روز در محاصره رژیم بعثی عراق بود.

وقتی همه را کنار یکدیگر مرور می کنیم، از زمانی که رژیم بعث عراق به جهوری اسلامی ایران حمله و قسمتی از خرمشهر را تصرف می کند و زمانی که آبادان محاصره می شود، تا پنج مهرماه 1360 که حصر آبادان شکسته می شود و سپس روندی که تا آزادسازی خرمشهر پیش می رود و 570 روز فعالیت هایی را که آن موقع توسط نیروی دریایی قهرمان انجام شده است، شایدکمتر شنیده باشیم.

صدام قرار بود در طول یک روز خرمشهر، سه روز شبه جزیره آبادان و هفت روز تهران را تصرف کند اما پشت دروازه های خرمشهر، بیش از یک ماه زمین گیر می شود.

منبع:

مجله صف، شماره443، خرداد97

 

0 دیدگاه کاراکتر باقی مانده