نبردهای خرمشهر و آبادان(67)
هوا کمکم روشن شد و نیروهای دشمن توانستند جلو پیشروی نیروهای ما را بگیرند. عناصری از نیروهای دشمن اقدام به پاتک کردند، ولی نیروهای ما با تلاش زیاد توانستند آن را دفع کنند و به خاکریز سوم دشمن برسند. در این موقع، که نزدیک ظهر بود، هوا به شدت گرم شده بود. تعداد شهدا خیلی زیاد و به حدود 100 تا 150 نفر رسیده بود و مهمات در شرف اتمام بود.

نکاتی از نبرد دارخوین از زبان رزمندگان (اقتباس از کتاب حماسه دارخوین)

 

بعد از طرح‌ریزی اولیه، نخستین اقدام برای اجرای حمله در جنوب سلیمانیه ایجاد کانال بود. زیرا به علت باز بودن زمین، نزدیک شدن به مواضع دشمن با خطر تلفات زیاد توأم بود و دشمن از جنوب سلیمانیه و همچنین از غرب کارون، با جنگ‌افزارهای تیر مستقیم و غیرمستقیم نیروهای ما را به زیر آتش می‌گرفت و مانع پیشروی آنها می‌شد. برای رفع این خطر فرمانده سپاه پاسداران مستقر در سلیمانیه تصمیم گرفت از مواضع نیروهای خودی تا نزدیک مواضع دشمن یک کانال رابط حفر شود و عناصر پیاده رده مقدم هجوم با استفاده از این کانال به مواضع دشمن نزدیک شوند و مدت زمان کمتری در زیر آتش دشمن قرار گیرند.

به علاوه، امکان غافلگیر کردن دشمن نیز قوی‌تر گردد. در این موقع، فرمانده سپاه پاسداران منطقه جنوب دارخوین، برادر رحیم صفوی بود که ابتکارات جنگی خوبی داشت. احداث کانال از اوایل سال 1360 آغاز شده بود و برای اختفای عملیات حفاری، افراد سپاه و بسیج شب‌ها با بیل و کلنگ انفرادی و وسایل ابتدایی حفاری این فعالیت را اجرا می‌کردند و در هنگام روز این عملیات متوقف می‌شد، به نحوی که نیروهای دشمن در این مدت طولانی متوجه این فعالیت نیروهای ما نشدند.

بالأخره کانال به طول حدود دو2 کیلومتر و به عرض حدود دو متر و ارتفاع 80/1 متر کنده شد و در اواسط خردادماه آماده بهره‌برداری گردید. آخرین نقطه کانال در حدود 300 متری مواضع دشمن انتخاب شد. علاوه بر اینکه از این کانال برای پیشروی و نزدیک شدن نیروهای خودی به مواضع دشمن استفاده می‌شد در نقاط و فواصل مناسب نقاط وسیع‌تری در طول کانال برای انبار کردن مهمات و قرار دادن مجروحین جهت تخلیه به عقب کنده شد و آماده گردید.

 بعد از آماده شدن کانال، طرح عملیات با فرمانده لشکر77 مطرح شد و ستاد لشکر از منطقه بازدید به عمل آورد و طرح هماهنگ شده ارتش و سپاه برای اجرای حمله تهیه گردید، ولی زمان اجرا به تأخیر افتاد که سبب ناراحتی افراد سپاه گردید. تا اینکه چند روز قبل از حمله، آیت‌الله دکتر بهشتی به انرژی اتمی دارخوین آمد و موضوع با ایشان در میان گذاشته شد.

 بالأخره زمان حمله در تاریخ 20 خرداد تعیین گردید و برادر رحیم صفوی در ساعت 1030 روز 20 خرداد از ستاد لشکر77 مراجعت کرد و این خبر را به افراد سپاه داد و انتظار به پایان رسید و تغییر مکان نیروها از مناطق تجمع به خط حمله که به‌ نام خط شیر نامگذاری شده بود و در جنوب آبادی محمدیه قرار داشت و ابتدای کانال بود، آغاز شد. این تغییر مکان تا ساعت 2300 روز 20 خرداد به پایان رسید و افراد سپاه پاسداران آماده برای اجرای طرح حمله شدند. در همین موقع، خبر عزل بنی‌صدر از مقام فرماندهی کل قوا به اطلاع رزمندگان رسید و موجب تقویت بیش از پیش رزمندگان شد. بنی‌صدر طبق حکم تاریخی امام خمینی که بدین شرح بود از مقام فرماندهی کل قوا عزل شد:

بسم الله الرحمن الرحیم. ستاد مشترک نیروهای مسلح جمهوری اسلامی ایران. آقای ابوالحسن بنی‌صدر از فرماندهی نیروهای مسلح برکنار شده‌اند.

روح‌الله الموسوی الخمینی 20/3/1360

*****

برادران از این امر خیلی خوشحال شدند که یکی از آرزوهای آنها برآورده شد. خبر مسرت‌بخش عزل بنی‌صدر از فرماندهی کل قوا عزم رزمندگان اسلام را راسخ‌تر و مصمم‌تر نمود. بعد از خواندن دعا و راز و نیاز با خداوند، که هرکسی در عالم خودش بدان مشغول بود، زمان حرکت فرا‌ رسید. سه گروهان ـ هر گروهان از سه دسته تشکیل می‌شد و هر دسته 30 نفر رزمنده و یک گروه 15 نفری مسئول پشتیبانی بود ـ  در سه محور پیشروی کردند. گروهان وسط وارد کانال حفرشده گردید و مستقیم به سمت مواضع دشمن پیشروی کرد. دو گروهان دیگر یکی از سمت راست و در حاشیه شرقی رودخانه کارون و دیگری در سمت چپ در شرق جاده اهواز ـ آبادان به سمت جنوب پیشروی کردند.

شروع حرکت حدود ساعت 0300 روز 21 خردادماه بود و بعد از حدود یک ساعت راه‌پیمایی، یعنی در ساعت 0400، هر سه ستون به نزدیکی مواضع دشمن رسیدند. نماز صبح در همان محل به صورت نشسته ادا گردید. بعد از ادای نماز حمله آغاز شد. بعد از کشف حمله به وسیله دشمن، همه نیروهای حمله‌ور الله‌اکبر گویان به مواضع دشمن یورش بردند و به مواضع دشمن رسیدند. نبرد نزدیک آغاز شد. نیروهای ما به خاکریز اول دشمن رسیدند. خاکریز اول اشغال شد و نیروهای ما به طرف خاکریز دوم پیشروی کردند و آن را نیز تصرف نمودند. ولی مقاومت دشمن در خاکریز سوم خیلی شدید بود و سد آتش در مقابل پیشروی نیروهای ما ایجاد شد و تلفات و خسارات زیادی به نیروهای ما وارد گردید. از جمله دو کامیون مهمات ما مورد اصابت گلوله دشمن قرار گرفت و منفجر شد.

 هوا کم‌کم روشن شد و نیروهای دشمن توانستند جلو پیشروی نیروهای ما را بگیرند. عناصری از نیروهای دشمن اقدام به پاتک کردند، ولی نیروهای ما با تلاش زیاد توانستند آن را دفع کنند و به خاکریز سوم دشمن برسند. در این موقع، که نزدیک ظهر بود، هوا به شدت گرم شده بود. تعداد شهدا خیلی زیاد و به حدود 100 تا 150 نفر رسیده بود و مهمات در شرف اتمام بود. نیروهای ما بالإجبار به خاکریز دوم در شش کیلومتری جنوب محمدیه عقب‌نشینی کردند. در این موقع، تعدادی نیروی تازه‌نفس برای نیروهای ما رسید. ما با تلاش زیاد توانستیم تعدادی از شهدا و همچنین تعدادی از وسایل اغتنامی را که شامل 12 دستگاه تانک سالم و تعدادی خودرو، سلاح و تجهیزات دیگر بود، به عقب تخلیه کنیم. در این نبرد، حدود 300 نفر از افراد دشمن کشته و زخمی شدند و حدود 200 نفر به اسارت نیروهای ما درآمدند. بعد از استقرار نیروهای ما در خاکریز دوم، دشمن اقدام به پاتک کرد که چندین بار تکرار شد، ولی همه آنها دفع گردید. در این حمله، نیروهای ما حدود چهار کیلومتر پیشروی کردند و نیروهای دشمن را به سمت جنوب عقب راندند و منطقه سرپل او را محدودتر کردند.

 

 

منبع: نبردهای منطقه خرمشهر و آبادان، حسینی، سید یعقوب، 1396، ایران سبز، تهران

 

0 دیدگاه کاراکتر باقی مانده