نماز رزمندگان در آیینه اشعار(39)
اذان سرهنگ عليرضا پور بزرگ وافي نغمـــه پـــــــاك الله اكبـــــــر ذكــــر نــــام خـداي بزرگ اسـت نــــــــام او را رســـاتر بيــان كن نــوبــت الـتجــاي بــزرگ اســت شـــــوكت ذكــــر نـــام خداوند شـــــرك را از زميـــــن مي زدايد

از دو و از ســـه ات مـــــي رهـاند

شعـــــر توحيــــد را مي سرايـــد

نـــــام پاك محمـــــّد كـه گويي

از دهـــــان تــــو بــــوي گل آيد

لحظــــــه هــا مي شود غرقه در عطر

بر ســـــر ذوق صـــــــد بلبل آيد

در دل هـــــركـــه مهر علي هست

آمــــــــده در پنــــــــاه ولايت

با قبـــــول امـــــامـــت بــه دنيا

اوفتـــــــــــاده بـــــه راه ولايــت

ايـن نمــــازاست و فرياد عشق است

لحظــــه هايش پر از يـاد عشق است

هــــركســـــي شـــد گرفتار جانان

او تعييــــن دان كه آزاد عشق است

پنــج نوبـــت نمــازت كه خواندي

مـــي رســي بر پــــــل رستگاري

درمسيـــــر نمــــــاز و عبـــــادت

رشتـــــــه رستـــــگاري تـو داري

گــــــر نمـــــاز تـو مقبول حقّ شد

بعـــــد از آن كارهـاي تو خير است

تــــا بيـــــــاد خـدا باشـي اي دل

لحظــــه هــا از بـراي تو خير است

خــــوش بــــود باري مملو از عشق

ســـــر بــــه سجــــاده او نهـادن

با چنيــــن پـــاكي وخوشـدلي ها

روبــــــــــروي خــــدا ايستــادن

بعـــــد ازآن عــــزو جـــاه خدائي

جلــــوه گــر مي شود در وجــودت

رازها بـــردلـــت مـــي شـود فاش

مــــي رسي اوج كشــف و شهودت

بعـــد از آن هــــرنفــس هركلامت

هســــت ذكـــر خــــداي يگـــانه

چــــــون گل بـــي همانند توحيد

مــــــي شوي چنــان من جاودانه

 

 

 

 

 

 

 

 

منبع: زمزمه ای در تنهایی، حسینیا، احمد، 1383، انتشارات عرفان، تهران

 

0 دیدگاه کاراکتر باقی مانده