این زمین در آن زمانه(25)
«...من امروز اعلام می­کنم برادران ارتشی، برادرانی که با همه وجود، شب، نیمه شب، صبح زود، خواب و استراحت و خوراک را از خود می­گیرند، در میدان­های خطر و در خط اول آتش حاضر می­شوند، آنها عزیزان و محبوب قلوب این ملتند.»

ارتش و شهادت

 

عزیزان تمامی نیروهای ارتش یا قسمتی از نیروهای چهارگانه ارتش، در کلیه عملیات‌ها حضور داشتند. مثلاً وقتی عملیات دریادلان نیروی دریایی ارتش، یعنی عملیاتی که نیروی دریایی طراحی مي‌کرد و یگان­های تکاور دریایی و يا شناورها عمل می‌کردند، باز نیروی هوایی، پدافند هوایی و توپخانه زمینی حضور داشتند. یا در عملیات زمینی مثل بیت­المقدس، دیگر نیروها مثل هوایی، پدافند و دریایی شرکت داشتند. از این گذشته، در سایر عملیات­ها که سپاه پاسداران انقلاب اسلامی طراحی آنها را به عهده داشت و یگان­های تک­ور سپاه پاسداران مأموریت عمده اجرا را به عهده داشتند، مانند عملیات فاو که یگان مانوری سپاه آن­را اجرا و قرارگاه فرماندهی سپاه آن را طراحی کرده بود، تمامی یگان­های توپخانه ارتش جمهوری اسلامی درگیر آن بودند.

تمامی هوانیروز یعنی تمامی پایگاه­های هوانیروز در این عملیات شركت نمودند.

تمامی یگان­های شکاری بمب­افکن نیروی هوایی درگیر این عملیات بودند.

تمامی پدافند هوایی در این عملیات حضور داشتند.

یگان­های تک­ور نیروی زمینی احتیاط این عملیات بودند.

خطوط پدافندی سپاه به نیروی زمینی واگذار شد، تا سپاه بتواند در فاو عملیات کند.

از طرفی نیروی زمینی طي عملياتي به قوی‌ترین خطوط دفاعی دشمن در مقابل بصره حمله نمود و شهدای زیادی تقدیم کرد، تا توجه دشمن به فاو معطوف نشود و عزیزان سپاه بتوانند در فاو عمل کنند.

آموزش غواصان سپاه را نیروی دریایی به عهده گرفت، تا برای این عملیات آماده شوند.

یعنی ارتش هم در عملیات مشترک (يگان­هاي تك­ور مشترك) حضور داشت و هم در عملیات مستقل (يگان­هاي تك­ور مستقل).

از طرفی ارتش در نوک حمله حملات دشمن بود. بنا به فرمایش حضرت امام که «نیروی زمینی قهرمان در نوک پیکان حملات ناجوانمردانه دشمنان قرار داشت» و آمار شهدای ارتش گویای این ادعاست.

این آماری را هم که من می­گویم به ذهن بسپارید. شاید نشنیده­اید، این آمار که برای شما می­گویم از شروع انقلاب تا پایان دفاع مقدس و شهدای دیگری که داده­ایم تا این اواخر است. این آمار نشان می­دهد که بار جنگ بر دوش مردم ما بود. یعنی این مردم بودند که در سازمان­دهی بسیج شرکت کردند و در آن سازمان شکل گرفتند و عملیاتی شدند و در قالب بسیج تشکّل پیدا کردند. 42درصد از شهدا را در همین قالب، بسیج جان بر كف تقدیم انقلاب کرد.

مردم ما در هشت سال دفاع مقدس در قالب بسیج به تعداد قريب به 2ميليون و 100هزار نفر به مدت متوسط 11ماه در جبهه­ها حضور يافتند و نزديك به 100هزار شهيد عاشق تقديم اسلام كردند. لذا همه ما در ارتش و سپاه مديون بسيج و بسيجي هستيم و در مقابل اين تعداد بسيجي و همين‌طور تعداد شهداي بسيج بايد متواضع و خاشع باشيم، زيرا در مجموع شهدا، 23 يا 21درصد شهدای دفاع مقدس، مبارزه با ضدانقلاب و استقرار نظام و حفظ آن را، ارتش جمهوری اسلامی تقدیم آقا امام زمانf و نظام جمهوری اسلامی کرده است و 19 يا 21درصد شهدا را سپاه پاسداران ـ اين عزيزان مخلص ـ تقديم نموده‌اند و تكرار مي‌كنم از مجموع شهدا 42درصد شهدا را نیروهای مردمی در غالب بسیج تقديم نموده‌اند. بقیه آمار تا 100درصد، شهدا از جهاد و نیروی انتظامی و شهدای بمباران‌ها در شهرها بوده­اند. يعني بسيج به تنهايي برابر ارتش و سپاه شهيد داده است.

يك آمار هم اينجا به شما ارائه كنم: قريب به 2ميليون و 500هزار نفر از جوانان مردم ما در قالب سرباز وظيفه به مدت متوسط 20 ماه به جبهه رفتند و قريب به 34هزار شهيد تقديم ميهن اسلامي نمودند.

و البته آمار عناصر كادر يا پايور ارتش كه در جبهه‌ها حضور داشتند به تعداد قريب به 240هزار نفر مي‌شود كه متوسط حضور آنها در جبهه پنج سال بوده است، كه قريب به 14هزار شهيد از اين جمع تقديم اسلام عزيز و ميهن اسلامي شده است.

لذا اين آمار حضور پرسنل كادر 240هزار نفر براي مدت متوسط پنج سال در جبهه و آمار قريب به 2ميليون و 500هزار نفر وظيفه به متوسط 20ماه در جبهه به همراه آمار شهداي آنان برگ زريني است از دلاوری‌های ارتش جمهوري اسلامي ايران در تاريخ اين مرز و بوم، که باید در معارف جنگ آنها را تبیین کنیم.

نکته اساسی که من مطالعه کردم این است که در 100 تا 150 سال اخیر دنیا، تمامی جنگ­ها، خونریزی­های قهرآمیز، یعنی خونریزی­هایی که با سلاح انجام شده­اند، از انقلاب­ها تا کودتاها و شورش­هایی که در دنیا صورت گرفته و می­توان به آنها نام جنگ داد و در 100 سال قريب 318 جنگ مي­شود، مانند جنگ جهانی اول، جنگ جهانی دوم، جنگ کره، جنگ بالکان، جنگ ویتنام، موارد عمده ديگری که در ذهن شما عزیزان است، این تعداد شهدایی که ما دادیم به نسبت جمعیت ارتش­ها در هیچ­کدام از آنها نبوده است. البته به نسبت عرض می­کنم. با حجم و استعداد ارتش ما، 48هزار شهید در بدنه ارتش، آمار بالایی است. نگویید در روسیه یک­میلیون کشته دادند در جنگ جهانی دوم. بله من به نسبت جمعیت و به نسبت نیروهای مسلح می­گویم که سابقه نداشته و ندارد.

نکته مهم دیگر، تعداد شهدای ارتش در سطح فرماندهی و سرفرماندهی نیروهای مسلح است. بروید مطالعه کنید، از اینترنت استفاده کنید. در جنگ جهانی اول و دوم و سایر جنگ­ها در قرن بيستم، هیچ ارتشی برای حفظ نظام و حکومتش و یا جنگ برای استقرار حکومت یا برپایی آن، دو رئیس ستاد ارتش (يعني بالاترين مقام ارتش)، دو فرمانده نیرو، دو وزیر دفاع و چندین جانشین نیرو، معاون نیرو و تعدادی فرمانده لشکر و فرمانده تیپ و فرمانده پایگاه شهید نداده که ارتش جمهوری اسلامی ایران داده است.

اولين رئیس ستاد ارتش جمهوري اسلامي ايران سپهبد شهید قرنی، اولین شهید از كارگزاران سطح عالي جمهوری اسلامی بود و بعد شهید فلاحی دومين رئيس ستاد ارتش، در وزارت دفاع شهید فکوری و شهید نامجو و در نیروها شهیدان ستاری فرمانده نيروي هوايي، بابایی جانشين نيروي هوايي، اردستانی معاون نيروي هوايي، یاسینی معاون نيروي هوايي، نیاکی جانشين نيروي زميني و آبشناسان فرمانده لشكر، شهيد خلبان وطن­پور، شهيد خلبان آسيايي فرمانده پايگاه تا آخرین شهید در سطح فرماندهی نیروهای مسلح امیرالشهدای نیروهای مسلح سپهبد شهید صیادشیرازی که روزی فرمانده نیروی زمینی بود که همه از رده­های فرماندهی نیرو و مدیریت­های عالی نیروهای مسلح بودند. یعنی رئیس ستاد و جانشین رئیس ستاد و وزیر دفاع و فرمانده نیرو.

حالا عزیزان من! نگاهی به جنگ های مهم دنیا از جمله جنگ جهانی اول و دوم، جنگ ویتنام و سایر جنگ­ها بیاندازید. ببینید کدام ارتش دنیا برای برپایی یک نظام و استمرارش عالي‌ترين فرمانده، وزیر، مدیر و معاون نیرو از دست داده است.

برای ایجاد انقلاب، استقرار و استمرار نظام این تعداد شهید در نیروی مسلح خودمان هم سابقه ندارد. این هم یک سند زرین، یک نشان درخشان بر تارک ارتش جمهوری اسلامی ایران، یعنی حجم شهدا در بدنه ارتش 21 يا 23درصد در مقايسه با ديگر عزيزان نيروهاي مسلح، يعني 48هزار شهيد و شهدای شاخص، یعنی شهدای رده بالای ارتش نشان­دهنده این است که این ارتش فداکار، ایثارگر و شهادت­طلب است و تا پای جان برای این نظام مقدس ایستاده و خواهد ایستاد؛ این ارزشمند است.

ارتش که مبنای افتخارات جاودانه­اش، شهادت فرماندهان و سربازانش است، ارتشی قهرمان، حماسه­ساز و ایثارگر است. از همین روست که امامv در آخرین پیامشان فرمودند:

«نیروی زمینی قهرمان که درحقیقت در تمامی حوادث، در نوک پیکان حملات ناجوانمردانه دشمنان بوده است، بحق چهره راستین و شکست­ناپذیر و استوار خویش در دفاع از مرزهای غرب و جنوب و شمال­غرب، با آن­همه خصوصیات جغرافیایی و با سرما و گرمای طاقت­فرسای مناطق­، آن­هم با کمبودها و محاصره­ها به نمایش گذاشت که کار آسانی نبوده است.»[1]

«نیروی دریایی نیز هم­چون سایر نیروها بحمدلله در آب­های خلیج فارس و مرزهای آبی کشور در عرصه دفاع مقدس از کشور اسلامی­مان چون نگینی درخشنده است و بر عرشه کشتی افتخار و صلابت خود استوار ایستاده است. رویارویی آنان با نیروی دریایی دشمن و آن­همه افتخارات رزم و رشادت و شهادت و نیز کنترل و بازرسی کشتی­ها در خلیج فارس و تنگه هرمز و مهم­تر از همه نبرد قهرمانانه آنان در برابر امریکای متجاوز و حضور جدی آنان در آب­های بین­المللی نشانه اقتدار و اعتبار این نیروی بزرگ و سرافراز است و ملت ایران باید به چنین ارتش مؤمن و وفاداری افتخار کند.»[2]

«شجاعت­ها و رشادت­های بی­نظیر نیروی هوایی و هوانیروز و خلبانان دلاور در نفوذ به اعماق خاک دشمن و رویارویی با مدرن­ترین امکانات اهدایی استکبار به صدامیان و دفاع از حریم هوایی کشور نشانه تعهد، عشق و ایمان آنان به خدا و اسلام و میهن اسلامی است. مهیا نگه داشتن و تعمیر و بازسازی ادوات و ابزار پیچیده هواپیماها و رادارها و سلاح­های ضدهوایی و موشک­ها و پدافند از کشور دلیل مهارت و تخصص و ارزش­های علمی والای این عزیزان است که خداوند بر توان و ایمان آنان بیفزاید.»[3]

و از این روست که مقام معظم رهبر انقلاب حضرت آيت الله العظمي خامنه­اي نشان ارتش حزب الله و شجره طیبه را بر سینه این ارتش اعطا فرمودند و قبل از جنگ در مبارزه ارتش با ضدانقلاب فرمودند:

 

«…من امروز اعلام می­کنم برادران ارتشی، برادرانی که با همه وجود، شب، نیمه شب، صبح زود، خواب و استراحت و خوراک را از خود می­گیرند، در میدان­های خطر و در خط اول آتش حاضر می­شوند، آنها عزیزان و محبوب قلوب این ملتند.»[4]

 

منبع: این زمین در آن زمانه، نادره بهشتی، 1390، ایران سبز، تهران

 


[1]. صحیفه امام، پیام به ملت ایران و نیروهای مسلح (28/1/68)، ج 21، ص 356.

[2]. همان، ص357.

[3]. همان، ص356.

[4]. خطبه­های نماز جمعه، تهران، 18/7/1359.

 

0 دیدگاه کاراکتر باقی مانده