این زمین در آن زمانه(8)
إنَّ الحُسينَ مِصباحُ الهُدي وَ سَفينهُ النَّجاه بارها اين فرمايش رسول اكرم(ص) را كه فرمودند: «امام حسين(ع) مشعل فروزان هدايت و كشتي نجات است» شنيدهايد. معناي آن چيست؟ بنده حدود 10 الي 15 صفحه نتيجه مطالعات خود پيرامون اين حديث را نوشته­ام. ولي براي شما در چند جمله ميگويم كه چراغ يا مشعل چه كار ميكند و كشتي نجات چيست؟ . بحارالانوار، ج 101، ص 42.

اين­طور كه مي­گويم؛ مطمئن هستم كه در ذهن شما عزيزان نقش خواهد بست، چراكه همگي عاشق امام حسين(ع) هستيم.

 دقت كنيم!

 به نظرم بين اين مشعل هدايت و آن كشتي نجات بايد رابطه­ای باشد! شايد رابطه فانوس دريايي و كشتي!

 مسير زندگي دريايی است پرموج، كه عبور از آن تنها با كشتي مطمئن ميسر است و ساحل آن تنها با چراغ یا مشعلي فروزان نمايان می­گردد!

كار مشعل، چراغ يا فانوس دريايي، فراخواندن؛  كار كشتي يا سفينه راه پيمودن است.

 چراغ فرامي­خواند و كشتي حركت مي­كند.

 كار مصباح رحمت؛ كار سفينه حركت است.

كار مصباح علامت و كار سفينه ولايت است كه هر دو با هم­اند.

 نقش مصباح انگيزش؛ نقش سفينه خيزش است.

 بايد انگيزه و عشق حسيني باشد تا خيزش و عمل حسيني شود.

 به بيان كوتاه هدايت و ولايت با هم همراه هستند.

كار و نقش مصباح به جوار و قرب راهنمايي نمودن و نقش سفينه طي طريق است.

 آن هدايت مي كند و اين حمايت.

مصباح راهنمايي مي­كند و سفينه راه را طي مي­كند. اين دو مورد لازم و ملزوم هم هستند.

 عشق امام حسين(ع) در سينه همه ما با شير مادر جاي گرفته است. اين عشق در همراهی با عمل و حركت است كه معنا پيدا مي­كند. يعني شور حسيني، با شعور، به عمل حسيني بدل مي‌گردد.

آنهايي كه در عمليات­هاي هشت سال دفاع مقدس براي ما اين افتخارات را آفريدند، عشق و ايثار را همراه با عمل به دستورات امام حسين(ع) و ائمه اطهار به ظهور رسانند.

نه عشق و نه عمل به تنهایی راه به جايي نمي­برند.

عشق به تنهايي مي­تواند انسان را به جايي برساند، ولي به كمال قرب نه.    

عمل تنها نیز مي­تواند انسان را به حركت وادارد، ولي ممكن است انسان در ضلالت به سوي گمراهي و تباهي برود.

براي همين در قرآن كريم خداوند تبارك فرموده است: «لا تَقفُ ما لَيسَ لَکَ بِهِ عِلم»، به چيزي كه درباره آن علم نداري عمل نكن.

آنهايي كه در سرزمين­هاي پاك جبهه­ها با خون خودشان مناطق را گلگون كردند و با ايثار، درايت، اخلاص و عمل پيروزي آفريدند، عشق حسيني در دل، شور حسيني در سر و عمل حسيني در جوارح خود داشتند تا توانستند با تمامي وجود آن حماسه‌ها را بیافرینند.

خلاصه آن­كه چراغ مي‌خواند و كشتي مي­برد. چراغ هدايت است و كشتي حركت. بايد هدايت شد و بر آن هدايت حرکت كرد.

پس اگر مي‌خواهيم در كشتي حسين بنشينيم بايد عمل حسيني داشته باشيم.

عزيزان، حال ديگر ما پير شده­ايم و شما اوّل راه هستيد و در آينده سكان­داران ارتش جمهوري اسلامي ايران خواهيد بود. شما وارثان اين پيروزی­ها و افتخارات و حماسه­ها‌ي رزمندگان حسين زمان، خميني كبير خواهيد بود. من اشاره كردم كه هدف معارف جنگ انتقال آموخته­هاي جنگ است.

غفلت نكنيد!

شما وارثان خميني كبير و رهروان و پيروان خامنه­اي عزيز هستيد كه هر دو حسيني­اند.

يقين داشته باشيد که كوچكترين غفلت، ندامتي به همراه خواهد داشت كه خداي ناكرده قابل جبران نيست.

 بر شما واجب است: یادگیری نحوه جنگيدن، آموختن تفكر جنگي و چگونگی انديشيدن و عمل کردن در مسير جهاد.

 پس بايد با هم دست در دستان امام حسين(ع) بگذاريم.

 او ما را به سوی نور هدايت مي­كند و به سمت قرب الهي مي­برد.

 إن­شاءالله کار این اساتید به تأسي از سالار شهيدان اين است كه با آموزش­هاي نظري به شما راه بنمايند و چراغ راه­تان باشند.

شما نیز در ميدان عمل و آموزش عملي شاگردي مكتب حسيني نماييد تا حسين(ع) شما را راه برد و حركت دهد.

در این مکان­ها شما چراغ­های هدایت حسینی و حرکت­های حسینی را دیده­اید و می­بینید. امید است که شما هم در همین مسیر گام بردارید و إن­شاءالله که ما و شما همگی موفق باشیم.

 

منبع: این زمین در آن زمانه، نادره بهشتی، 1390، ایران سبز، تهران

. اسراء: 36.

 

0 دیدگاه کاراکتر باقی مانده