این زمین در آن زمانه(7)
شور و محبت حسینی با شعور و همت حسینی شور و محبت حسینی با شعور و همت حسینی اَلْحَمدُ لِلّهِ الَّذی هَدينا لِهذا وَ ما کُنّا لِنَهْتَدِیَ لَوْلا اَنْ هَدينَا الله وَالصَّلاةُ والسَّلام عَلی خاتَمِ النبیّینَ حبیبِ اِله العالمین ابی­القاسم محمد(ع) و اله الطیبین الطاهرین. قبل از شروع عرایض، بنده سلامی میکنم تقدیم به ارواح تابناک شهدای هشت سال دفاع مقدس، شهدای انقلاب اسلامی، شهدای استقرار و استمرار نظام، پدر شهیدان حضرت امام و هم­چنین شهدای نیروهای مسلح بویژه شهید سپهبد علی صیادشیرازی و همراه با یک صلوات حمد و سوره­ای قرائت می­کنیم .

شما عزیزانِ خانواده معزّز شهدا که در این جمع حضور دارید و شما جوان­های عزیز، شنیده و شاید خوانده­اید که می‌گفتیم: «حسین حسین می‌گیم میریم کربلا.»

یا شاید شنیده اید: «برادر، تا کربلا، یک یا حسین دیگر.»

شما پیش­کسوتان دفاع مقدس شاهد بودید و شنیدید و دیدید که شب­های عملیات در قرارگاه­های مرکزی و در قرارگاه سرفرماندهی خاتم­الانبیاءa، دعای توسل، روضه و گریه و یا حسین بود و با توسل و گریه بر حضرت زهرا(س) عملیات را شروع می­کردند.

شماها دیدید و شاهد بوده‌اید، الآن هم می‌بینید و شاهدید که وقتی صحبت از سر بریده حسین می‌شود شانه‌ها می‌لرزد و اشک‌ها جاری می‌شود.

همه تان شاهد بودید و دیدید و الآن هم شاهدید که وقتی صحبت از رقیه حسین می­شود، وقتی صحبت از سکینه حسین می­شود، وقتی صحبت از انگشت بریده امام حسین(ع)و دزدیدن و ربودن انگشتر از انگشت مطهر حسین بن علی می­شود، دست‌ها بر سر و سینه کوبیده و دل‌ها هوای کربلا می‌کند.

من عرضم اینجاست که این تحولی که با نام حسین(ع)، با ذکر حسین، با نام زهرای مرضیه(س)، با نام ائمه اطهار شروع می­شود، شور و نعمت حسینی است، ولی آیا شعور و همت حسینی هم هست؟

من عرضم این است! خواهشم بخصوص از جوان­های دانشجوست. عزیزان بزرگوار روحانی که اینجا حضور دارند من سرباز را ببخشند، اگر کلامی عرض می‌کنم خدمتتان. جایز نیست که من در محضر بزرگان عرض مطلب کنم، ولی چون به مناسبت جبهه و دفاع مقدس است، عرض می‌نمایم.

من می‌خواهم این را بگویم که با شیر مادر شور و محبت حسین در وجود ما خانه کرده است.

ذکر حسین عبادت است. نام حسین عبادت است.

با یاد و نام و عزاداری حسین، خداوند از رحمت لا متناهی­اش ما را بی­نصیب نمی­گذارد؛ ولی ما توقع پاداش نداشته باشیم. سعادت داشتیم در خانواده مسلمان متولد شدیم. سعادت داشتیم در خانواده شیعه متولد شدیم. سعادت داشتیم این نعمت شامل حال­مان شود که محبت حسین در قلب­هایمان جای بگیرد.

 در مقابل این نعمت‌ها باید پاسخگو باشیم. خداوند هر نعمتی به انسان می‌دهد، انسان باید پاسخگو باشد. آن چیزی که به ازایش باید توقع پاداش داشته باشیم، همت حسینی است.

 شور و محبت حسینی در کودکان ما با تولد وجود دارد. عشق حسینی که فراتر است، حاصل و محصول معرفت می­باشد و این معرفت هم زائیده نگرش عقل به جمال است. از نگرش عقل به جمال، عشق و معرفت ایجاد می­شود. این هم نعمت است؛ و بعد این عشق همت می­آورد و این همت عمل ایجاد می­کند و به واسطه عمل است که پاداش الهی شامل حال عامل عمل صالح می­شود.

انسان دنبال کسب بصیرت و معرفت است و آن­گاه معرفت انگیزه همت می‌گردد.

همت حسینی چیست؟

ببینید عزیزان آنجایی برایمان تعارض ایجاد می­شودکه باید از بین دو یا بیشتر یکی را انتخاب کنیم؛ بین دنیا و آخرت مجبور شویم یکی را انتخاب کنیم. وقتی آخرت را انتخاب کردیم، آن همت حسینی است که حسین بن علی بن ابی‌طالب(ع)خدا را انتخاب کرد.

آنجایی که بین هوا و خدا یکی را باید انتخاب کنیم، اگرخدا را انتخاب کردیم، همت حسینی است مثل حسین بن علی.

آنجایی که باید بین شیطانِ وجود و عبودیت و سجود یکی را انتخاب کنی، اگر عبودیت و سجود را انتخاب کردیم، همت حسین بن علی است.

آنجایی که بین آسایش و سختی، سختی را انتخاب کردیم، همت حسینی داشته­ایم و در مقابل این همت، پاداش داریم.

 ولی محبت حسین همت نیست، نعمت است. وجود ائمه برای ما نعمت است و در مقابل این نعمت باید پاسخگو باشیم. این نکته ظریفی است. شور و محبت حسینی که در سینه­های ما هست، نعمت است. حرکتی نکرده­ایم! نعمت الهی است که باید جواب­گوی آن باشیم. برای نعمت، پاداش نمی‌دهند. برای همت و عمل است که پاداش می دهند.

 حرکت، با همت ایجاد می شود.

به نعمت باید پاسخگو باشیم ولی با همت حسینی پاداش بگیریم.

فرصت تنگ است، بیشتر نمی‌توانم صحبت کنم.

آنجایی که امام حسین(ع)می‌فرماید: الناس عبید الدنیا… مردم بردگان دنیا هستند و دین یک چیزی است بر زبان آنها، آنجایی که معاش آنها با دین تأمین می‌شود، به دنبال دین هستند و آنجایی که مبتلا می‌شوند به یک مهلکه و یک آزمایش، معلوم می‌شود که دین‌دارها کم هستند.

می‌خواهم عرض کنم که این ملت بزرگ شیعه، آن «قل الدیانون» در این جهانِ بی دینی و فساد هستند.

دلیل داریم؛ دلیلش هشت سال دفاع مقدس، دلیلش قریب به 200،000 شهیدی است که دادیم. اینها همت حسینی است.

آن محبت و شور حسینی در ملت ما تبدیل به شعور و همت حسینی شد. 200،000 شهید که 48،000 آن را ارتش جمهوری اسلامی تقدیم کرده است. باقی­مانده شهدا، عزیزان دلاور ما در سپاه، بسیج، نیروی انتظامی، جهاد سازندگی جبهه­ها و همين­طور مردم ما در اقصی نقاط کشورند که در بمباران‌ها به شهادت رسیدند.

ما آن امتی هستیم، آن ملتی هستیم که ثابت کردیم که هم شور حسینی داریم، محبت حسینی داریم، معرفت حسینی و عشق حسینی داریم و هم همت حسینی؛ و توقع داریم حضرت حق به شعور و همت حسینی ما پاداش بدهد و این توقع بی­جایی نیست.

شور و محبت حسینی امکان دارد لحظاتی باشد و ما را به وجد و ذوق بیاورد و یا به حزن و زاری وادارد. امکان دارد لحظاتی هم در ما نباشد.

ولی معرفت و همت حسینی می­تواند ـ و بايد ـ همیشه با ما باشد. هر لحظه، هر تصمیمی می­خواهیم بگیریم، ببینیم اگر بین دنیا و آخرت است کدامش را می­خواهیم انتخاب کنیم؟ در آن لحظه، معرفت و آن همت حسینی بکار می­آید. منتها پشتوانه­اش آن عشق حسینی است که در وجود ما هست.

من عرض می­کنم خدمتتان، شهدای ما آنهایی بودند و هستند که برای دفاع از حریم و کیان اسلام و در هر کجا و در هر لباس برای رضایت خداوند تلاش می­کردند و می­کنند. شهدا صاحبان همت حسینی بودند و این همت، پاداش دارد.

 شهدای بزرگواری که فرصت کوتاه امشب، زمانی است تا از مقام آنان با ذکر نامشان تجلیل بشود صاحبان همت حسینی بودند.

این ریش­سفیدهایی که بین شما هستند، به عنوان هیئت معارف جنگ، بعضی­شان 10 سال، بعضی 15 سال است که بازنشسته شده‌اند و با سنی که از آنها گذشته، با قطار آمده­اند اینجا. تمام این دوستان هم توی این آفتاب این­ور و آن­ور می­رفتند و پا به پای شما در شرایط سخت اردویی از صبح تا شب هستند، تا برای شما عزیزان دانشجو آموزش بدهند. ایشان صاحبان همت حسینی هستند.

 این عزیزان روحانی ما که مثل شما اردوگاه را طی می­کنند و من و شما طی این یکی دو روز شاهد ایثار و خلوص آنان بوده­ایم ـ به عنوان مثال این حاج آقای بزرگوار، حاج آقا خاکی، لباس سربازی می­پوشید و این کیسه گونی‌ها را پر می‌کرد و آنجا می­گذاشت. حقیقتاً من وقتی یکی دو بار از اینجا رد می‌شدم، دیدم اصلاً توجهی ندارد، چه کسانی اطرافش هستند. به او توجه دارند یا نه. داشت کار می­کرد، درست مثل یک سرباز همراه سربازانش ـ همگی صاحب همت حسینی هستند.

شما بزرگواران که کار و مشغله فراوانی داشتید، دعوت این سرباز کوچک و حقیر، شاگرد صیادشیرازی را پذیرفتید و همه مشغله را کنار گذاشتید و این راه دور را بر خود هموار کردید، چه نظامی، چه روحانی وچه غیرنظامی، چه عزیزانی‌که از شهرهای استان خوزستان آمده‌اید. من اعتقاد دارم که همگی صاحب همت حسینی هستید و إن­شاءالله پروردگار اجر و پاداشی برای همت حسینی شما و ما در نظر می­گیرد.

عزیزان! جنگ گذشت، دوران جنگ گذشت، خاطرات جنگ دارد یواش یواش فراموش می­شود و اینک کار معارف جنگ، تبیین همت حسینی رزمندگان در ارتش و نیروهای مسلح برای نسل آینده است.

 یقین بدانید، هرکدام از شما بزرگوارانی که از سال 1373 به بعد در معارف جنگ (که با همت حسینی شهید صیادشیرازی تأسیس شد و با عنایت و همت حسینی مقام معظم رهبری حضرت آیت­الله خامنه‌ای پا گرفت و نهادینه و تقویت شد و رسالتش تبیین همت حسینی رزمندگان اسلام است) تلاش می‌کنید با انتقال تجربیات جنگ به نسل جوان و با نگارش تاریخ جنگ، خدمتی انجام دهید، پس شما صاحبان شور و نعمت حسینی و معرفت و همت حسینی هستید و در اینجا تلاش می­کنید تا گوشه­ای از همت حسینی شهدا و ایثارگران را به تصویر بکشید. خداوند اجرتان دهد و با حسین فاطمه محشورتان نماید. إن­شاءالله!

شما بزرگوارانی که مطمئناً بیش از من دارای همت حسینی هستید، بایستی این همت را به نسل جدید منتقل نمایید. به همین دلیل هم از شما بزرگان، چه عزیزان روحانی و چه مسئولان نیروهای مسلح، توقع داریم که با همت حسینی­تان، معارف جنگ را یاری کنید. خداوند اجرتان دهد! به زیارت کربلای حسینی نائل شوید و با حسین فاطمهc در بهشت محشور شوید! إن­شاءالله.

آری عزیزان دانشجو! اینجا سرزمین شعور و همت حسینی است. از این سرزمین توشه بردارید. توشه ای از عشق و شعور و همت و عمل حسینی.

إن­شاءالله

 

منبع: این زمین در آن زمانه، نادره بهشتی، 1390، ایران سبز، تهران

. اِنَّ النَاسَ عَبیدُ الدُّنیا و الدّینَ لَعِقٌ عَلی اَلسِنَتِهِم يَحُوطُونَهُ مادَّرت مَعائِشِهِم وَ إذا مُحَصُّوا بِالبَلاءِ قل الدیانون.

 

0 دیدگاه کاراکتر باقی مانده