این زمین در آن زمانه(6)
جهاد بر ما واجب شد سلامٌ علیکم؛ عزیزان دانشجو، شما خود امری را بر خود واجب کرده­اید! دقت کنید! شغل انتخاب نکرده­اید! معاش برای خود مهیا نکرده­اید! گرچه این کارها را هم کرده­اید. ولی اینها فرع است بر آنچه بر خود واجب کردهاید.

 شما با پوشیدن لباس سربازی و انتخاب حرفه افسری ارتش اسلام، دفاع از میهن اسلامی، دفاع از نظام مقدس جمهوری اسلامی و دفاع از ولایت را بر خود واجب نموده‌اید.

 اگر یک بسیجی مخلص و شهادت­طلب ما برای مثلاً یک دوره 2 یا 3 ماهه هجوم به دشمن، این امر را به اختیار بر خود واجب می­کرد یا می­کند، شما این امر را برای سی سال یا بیشتر بر خود واجب کرده­اید. مثل نذر و قسم که تا آن را انشاء نکرده­ایم و یا با قصد آن را بیان نداشته­ایم، بر ما واجب نیست. ولی وقتی که امری را نذر کردیم یا بر امری قسم خوردیم، بر ما واجب می­شود.

 این نکته ظریف را دقت کنید!

 شما این حرفه را به عنوان یک مسئولیت پذیرفته و سوگند خورده‌اید و بر خود آن را واجب کرده‌اید. ترک واجب حرام است و از طرفی مقدمات واجب هم واجب. مثل وضو که مقدمه نماز است و نماز بی وضو نمی‌شود (وَ لا صَلوةً اِلّا بِالطَهارة).

مقدمه عمل نظامی شما، آموزش دیدن، ورزش کردن، ارتقاء ورزیدگی جسمی، فراگرفتن انضباط و عمل به آن، نگهبانی دادن، اردوگاه رفتن و… همه اینها بر شما واجب است.

 از طرف دیگر عمل شما ـ که جهاد است و نظامی­گری، نگهبانی از اسلام است و میهن اسلامی ـ خود عبادت است پس مقدمات آن هم عبادت می باشد.

 شما جهاد را به عنوان فریضه برای خود برگزیده­اید.

قال رسول الله(ع):

 اَقرَبُ العَمَل اِلَی الله عَزَّ وَ جَلَّ الجَهاد فی سَبيل الله وَ لا يُقارِبُهُ شَیءٌ

«نزدیکترین اعمال در پیشگاه خداوند عزیز و بزرگ، جهاد در راه خداست و هیچ عملی با آن برابری نمی­کند.»

شما جهاد را به عنوان حرفه، آن هم برای همه عمر خود ـ با انتخاب حرفه افسری ـ واجب گردانیده­اید. خوشا به شما! و سعادتمندید اگر به این واجب خود عمل کنید.

از آنجایی که جهاد، مقدمات و ملزوماتی دارد که با آنها محتوای عمل شما جهاد می­باشد و از آن مهمتر فی سبیل الله خواهد بود، باید به مقدمات و ملزومات آن نیز مقید باشید و عمل کنید تا مأجور باشید.

ایمان به خدا، خلوص (کار برای خدا)، انجام واجبات، ترک محرمات، کسب آگاهی­های ضروری دینی، کسب دانش تخصصی و علم نظامی­گری، نظم و انضباط و آمادگی جسمانی از ضروریات، بنیان­ها و ملزومات جهاد فی سبیل الله است.

 اگر در هر لحظه از کار، خود را در جهاد ببینید و برای جهاد آماده شوید، آن وقت کارهای سخت لذت­بخش و در مسیر زهد و ریاضت و سیر و سلوک معنوی است و مأجور درگاه حق. یعنی کار شما­، هم تفریح است و هم ریاضت خداپسندانه.

ما در اسلام رهبانیت و گوشه­گیری مسیحیت را نداریم، ولی زهد و رهبانیت دیگری داریم. عیاشی و بوالهوسی نداریم، ولی تفریح خداپسندانه داریم؛ که رسول اللهJ فرموده­اند:

انَّ لِکُلِّ اُمَّهٍ سِياحَةً وَ سِياحَةُ اُمَّتی اَلجَهادُ فی سَبيل اللهِ  وَ اِنَّ لَکُلِّ اَمَّهٍ رُهبانيّةً وَ رُهبانيّةُ اُمَّتی الرَّباطُ فی مَعجور العدوّ

«هر امتی گردشی و سیاحتی دارد و سیاحت امت من جهاد در راه خداست و هر ملتی رهبانیت و زهدی دارد و انزوای امت من بر سینه دشمن نشستن است.» (غلبه بر دشمن)

و آن پیامبر اعظم فرموده­اند:

اَلزِمُواالجِهادَ تَصِحُّوا وَ تَستَغنُوا

«ملازم جهاد باشید تا تندرست و بی نیاز گردید.» (یعنی تندرستی لازمه جهاد است؛ و یعنی قدرت بدنی را حرفه جهادی تضمین می‌کند).

و یا در جایی فرموده­اند:

«هرکس در راه خدا تیری رها کند، معادل اجر آزاد کردن بنده‌ای پاداش دارد»

پس عزیزان ورزش، تیراندازی و همه امور خویش را عبادت بدانید.

 

و هم­چنین فرموده­اند:

« یک روز ایستادگی یک نفر در راه خدا بهتر از هفتاد سال عبادت است که در خانه­اش انجام دهد.»

مرحوم حضرت آیت­الله حاج آقا حسین خادمی اصفهانی به  طلبه­ها می­گفت: جوان تا وقتی طلبه نشده و به درس مشغول نگردیده است، کسب علم دین برای او واجب کفائی است، ولی وقتی طلبه شد برای او واجب عینی می‌شود.

عزیزان، امر دفاع از سرزمین اسلامی و نظام مقدس جمهوری اسلامی، بر مردم واجب کفائی است. ولی شما که لباس جهاد پوشیدید بر شما واجب عینی است. لذا ملزومات، ملاحظات و مقدمات آن نیز بر شما واجب عینی می­باشد و ترک واجب هم حرام است.

 امر جهاد و دفاع، امر خطیری است. در این مسیر، عزیزان، نباید توقع داشته باشیم که همه چیز مطابق میل باشد. آن­وقت زهد و ریاضت و جهاد نیست.

 جهاد، مبارزه با مشکلات و سختی‌ها را در پی دارد. تحمل مصائب و مشکلات دارد. دوری از خانواده دارد. گرما و سرما دارد. گرسنگی و تشنگی دارد. جانبازی و شهادت دارد. از دست دادن عزیزان دارد. فکر کردن و چاره­جوئی دارد و بسیاری امور دارد که خوشایندمان نیست. خوشی و لذت نیست. ولی خوبی و کمال است که خوشی و لذت حقیقی است.

اینجا، به منطقه خونرنگ جنوب آمده­اید تا ببینید که گذشتگان شما، نسل انقلاب و جنگ، چگونه این ملالت­ها را تحمل کرد تا پیروزی را بدست آورد.

بدانید در اینجا مؤمنین و متقین با دشمن جنگیده‌اند.

در اینجا هر مؤمنی که جنگید و هرکس خونش در راه اسلام بر زمین ریخته شد، به عبادت واجبی عمل کرد.

 در اینجا هر روز خداوند به اندازه 70 سال توسط یک رزمنده عبادت شد و اجر میلیون­ها آزاد کردن بنده برای هر رزمنده بود.

در اینجا با هر قطره خون که بر زمین ریخت، مغفرت خداوند و عفو او بر صاحب خون نازل گشت و پاکی و خلوص آن شخص به آسمان و قرب حق بالا رفت. اینها فرمایشات پیامبرa درخصوص جهادگران فی سبیل الله است و شامل حال رزمندگانی شده است که در این سرزمین حماسه و ایثار جنگیدند. خوشا به حالشان و خوشا به حال شما که پای بر این خاک نهاده­اید.

قدر این لحظات و این خاک و این حضور را بدانید تا  از این برکات نصیبتان شود.

باید از این سرزمین و خاکیان افلاک­نشینِ آن درس خلوص، ایثار، شجاعت، صبر، علم و درایت بیاموزیم.

إن­شاءالله

. کنزالعمال، ج 4، ص 285.

. کنزالعمال، ج 4، ص 286.

. کنزالعمال، ج 4، ص 285.

. مَن رَمیِ فی سبيل الله فَهٌوَ لَهُ عٍـدلُ مُحَرٌة. ریاض الصالحین، ص 512.

. مَقامُ اَحَدٍکُم يَوماَ فی سبيلِ الله اَفضَلُ مٍن صَلاةٍ يَبتِهِ سَبعينَ عاما. مستدرک الوسائل، ج2، ص244.

 

0 دیدگاه کاراکتر باقی مانده