شاعری نمی دانم(2)
در رثاء شهيد امير سپهبد علي صيّاد شيرازي تو مَست بــــاده گلگـــون عشقي تو همــدرد دِل پُــرخــون عشقي تو در هر نيمه شب در كوي يا رب به سيل اشك يك سيحون عشقي

تو در طــي طريق وصــل جانـان

 

 

مُــرادِ واصــل بـي چـون عشقي

تو در گنجينه اخــلاص و عرفــان

 

 

خدايي شعــر پُرمضمــون عشقي

تو همچون مالك اشتـر به ميــدان

 

 

سراسـر شعلـه‌اي مشحون عشقي

تو رازي بــودي انــدر سينه مـــا

 

 

كـه رخشـان دُرّه‌ي مكنون عشقي

تو صيّادي شهــادت صِيد كــردي

 

 

شهيـــد شاهــدي مفتون عشقي

تو گــر در جنة‌المـــأوي عـزيـزي

 

 

حبيبي عـاشقـي، مرهــون عشقي

تو پـاسـخ اِرجعـــي را نيـك دادي

 

 

چـرا ؟ چون: واله و مجنون عشقي

     
 

 

منبع:شاعری نمی دانم/اشعاری از سرتیپ ناصر آراسته، نایبی راد، رحیم،1392، انتشارات ایران سبز، تهران

 

0 دیدگاه کاراکتر باقی مانده