درمانگران رزمنده(40)
ايثار بر فراز سهند - عزيزالله مهدي زاده1 دفاع مقدس در حقيقت حماسة مستانه عاشقان حقيقت در وادي طريقت است كه دست از جان شسته و شتابان به سوي معبود رهسپار ميشوند و بنا به تعبير مقام معظم رهبري «دفاع مقدس در حقيقت يك فرهنگ است.»فرهنگ ايثار و فداكاري و مادامي كه اين فرهنگ در رگهاي جامعه جاري است، ايمن و مصون ميماند و شهداي ما فرهنگسازان اين عرصه بوده و هستند.

صحبت از شهـداي والامـقـام دفــاع مقـدس كاري است بسيـار دشــوار، چرا كه اين ره‌يافتگان طريقت سلوك در درجه‌اي از ايثار و فداكاري هستند كه عظمتشان وصف ناپذير است ولي در حد توان، خلاصه‌اي از رشادت‌ها و دلاوري‌هاي پزشكيار شهيد ناواستواردوم منصور كاظمي كه از زبان دوستان و همرزمان ايشان گردآوري شده و به رشتة تحرير درآمده است را عرض مي‌كنم.

اين شهيد بزرگوار، در سال1362 وارد آموزشگاه درجه‌داري نيروي دريايي ارتش شد. آنجا در رشتة بهياري ـ دورة 83ـ تحصيل را آغاز و در سال 1365 فارغ‌التحصيل و به منطقة يكم دريايي منتقل شد و به بندرعباس رفت.

پس از حضور در منطقه، در يكان شناور مشغول به خدمت شد و  آخرين مسئوليت وي، پزشكيار ناو حماسه‌آفرين سهند بود.

اوايل پاييز1367 براي برگزاري مراسم ازدواج‌شان به مرخصي رفتند. اواخر  مرخصي، مأموريتي به يكان وي محول شد كه چون ايشان در مرخصي بودند، پزشكيار ديگري را جايگزين وي كردند. پزشكيار جايگزين شده براي تهية دارو و وسايل لازم براي مأموريت، به بيمارستان مي‌رود و در بين راه ـ جلوِ درب بيمارستان‌ـ با شهيد كاظمي روبرو شده و به اصرار وي وسايل و داروها را تحويل ايشان مي‌دهد. شهيد كاظمي وسايل را گرفته و با يك جعبه شيريني به محل خدمتش برمي‌گردد، تا عازم مأموريت شود.

وارستگي و افتادگي آن بزرگوار همواره زبانزد همكاران در ناو و بيمارستان بود. در سخت‌ترين شرايط، نياز بيماران و يا همكاران را بر رفاه و آسايش خود ترجيح مي‌داد. تعدادي از همرزمان ايشان كه از جانبازان حماسة ناو قهرمان سهند هستند، تعريف مي‌كنند كه پس از اصابت موشك به ناو، تعدادي از نيروها مجروح مي‌شوند. به دستور فرماندهي، ناو تخليه مي‌شود، ولي شهيد منصور كاظمي در حالي‌كه ناو در حال غرق شدن بود، به كمك مجروحاني كه در طبقه زيرين قرار داشتند، مي‌رود. تعداي از آنها را به عرشه مي‌آورد و به دريا مي‌اندازد تا با كمك ديگر نيروها نجات يابند. بسياري از نجات يافتگان، زندگي خود را مديون فداكاري‌ها و از جان‌گذشتگي‌هاي ايشان مي‌دانند.

تمامي كساني كه زنده مانده و خود را به دريا انداخته بودند، او را صدا مي‌زدند كه:

«ناو در حال غرق شدن است، خودت را نجات بده! هر چه زودتر خود را به دريا بينداز!»

ولي در پاسخ مي‌شنيدند: «هنوز مجروح ديگري آن پايين وجود دارد كه نيازمند امداد و كمك من است.»

در يكي از آن پايين رفتن‌ها، موشك ديگري به ناو اصابت كرد كه باعث فرو رفتن سريع‌تر ناو به داخل آب شد و در نتيجه درهاي اتاقك ناو قفل شد و شهيد كاظمي بدون هيچ‌گونه جراحتي، نتوانست به بالا بيايد و همراه با ناو سهند، جاودانه شد.

پانوشته:

1- ناوبان دوم، عزيز الله مهدي زاده در حال حاضر از پزشكياران نيروي دريايي ارتش است.

منبع: درمانگران رزمنده، منتظر، رضا،1386، انتشارات ایران سبز، تهران

 

0 دیدگاه کاراکتر باقی مانده