درمانگران رزمنده(38)
امداد غيبي سرهنگ جانباز نجفياني خاطرهاي كه دارم مربوط به رزمندهاي است كه به مدت چهار روز با اينكه در اثر اصابت گلوله مجروح شده بود، در كنار لنج غرقشدهاي پناه ميگيرد. وقتي رزمندگان براي گشتزني رفته بودند، صدايي را ميشنوند كه تقاضاي كمك ميكند. نزديك كه ميشوند او را ميبينند كه به علّت جراحت زياد، خون زيادي را از دست داده است. وقتي او را آوردند هيچ رمقي نداشت. سريعاً به او سرم قندي وصل كرديم تا جان بگيرد. شب هنگام عراقيها به تلافي حملة رزمندگان در كربلاي5، ما را موشكباران كردند كه چند تركش هم به درمانگاه اصابت كرد، بهطوريكه شيشهها شكسته شد.

در پي آن يك موشك به درمانگاه اصابت كرد و باعث شد سقف خراب شود و تيرآهن آن به پايين سقوط كند. تمام داروهاي درمانگاه از بين رفت و درمانگاه به خرابه‌اي مبدل شد. با اين حال مجروح تازه نجات يافته، دوباره از بلا جست و در ميان آوارهاي ريخته شده، زنده ماند. گويي ارادة خداوند بر اين بود كه او بماند. به راستي آن واقعه يك امداد غيبي بود كه با چشمانم آن را ديدم. به يقين پي بردم تا خدا نخواهد، برگي از درختي نمي‌افتد.

پانوشته:

1- بازنشستة عقيدتي سياسي ادارة بهداشت و درمان نيروي هوايي ارتش.

منبع: درمانگران رزمنده، منتظر، رضا،1386، انتشارات ایران سبز، تهران

 

 

0 دیدگاه کاراکتر باقی مانده