فاتحان خرمشهر(20)
امیر سرتیپ2 سید علی اکبر موسوی قویدل در همین راستا با هماهنگی فرمانده تیپ۵۵ هوابرد و فرمانده نیروی زمینی ارتش، پرش آموزشی پرسنل تیپ ۵۵ هوابرد که قرار بود در دهه دوم فروردین۱۳۶۰ در منطقه شیراز انجام بگیرد، در جنوب شرقی اهواز در منطقه شادگان اجرا گردید. این اقدام در تقویت تفکر دشمن در جهت تک از شمال به جنوب موثر بود، ضمن اینکه گزارش نیروهای اطلاعاتی حاکی از این بود که دشمن فعالیت گسترده ای را برای احداث موانع ضد هوابرد در حوالی شمال خرمشهر شروع کرده است.

مجموعه این فعالیت ها موجب شد که دشمن از منطقه شرق کارون غافل شود و ما بهترین بهره برداری را در طرح ریزی عملیات و به کار گیری حداکثر نیروی عمل کننده تحت عنوان تلاش اصلی در شرق کارون به عمل آوریم.

بحث بعدی در نکات برجسته طرح، انتخاب سرپل بود. زیرا پس از عبور از رودخانه کارون، می بایستی سرپلی اشغال و نگه داری می شد تا عملیات از آنجا تا رسیدن به اهداف نهایی توسعه داده شود.

انتخاب سرپل با ابعاد کوچکتر و یا با ابعاد بزرگتر مورد بحث پرسنل عملیات قرارگاه کربلا بود و در نهایت سرپل بزرگ به عرض۴۰ کیلومتر و عمق۱۴ تا ۲۱ کیلومتر (۷۰۰ کیلومتر مربع) که حد شمالی آن از دریسه تا ایستگاه آهو (جنوب آبگرفتگی) و حد جنوبی آن از سلمانیه تا ایستگاه  گرمدشت (پنج کیلومتری شمال خاکریز دشمن) و حد غربی آن جاده اهواز – خرمشهر، انتخاب شد.

محاسن سرپل بزرگ

1- فضای کافی را برای استقرار بیش از پنج لشکر سپاه پاسداران و ارتش فراهم می کرد.

۲- آتش های دیده بانی شده دشمن از روی پل ها و مناطق عبور یگان ها قطع می شد.

۳- آسیب پذیری یگان ها به سبب وجود فضای کافی برای گسترش و تفرقه در مقابل آتش های هوایی و زمینی دشمن کاهش پیدا می کرد.

4- دشمن در انتخاب محل برای اجرای پاتک به سبب گستردگی سرپل دچار تردید می شد

5- نیروهای خودی به هدف های مرحله بعدی نزدیک می شدند و با استقرار یگان های توپخانه خودی در سر پل امکان پشتیبانی یگان ها در بالای سر پل فراهم می شد

۶- جاده آسفالت اهواز – خرمشهر و خاکریز ایجاد شده در یال شرقی آن توسط دشمن – ضمن قابل تشخیص بودن در شب برای خط حد پیشروی – برای پدافند نیروهای خودی در مقابل پاتک های دشمن مناسب بود.

۷- ضلع شمالی سرپل به سبب متکی بودن به آبگرفتگی، حفاظت کامل را فراهم می کرد و فقط ضلع جنوبی آن برای پدافند نیروها نیاز به ایجاد خاکریز داشت.

سازماندهی نیروها

برای اجرای عملیات بیت المقدس سه قرارگاه عملیاتی مشترک سازماندهی شده بود.

1- قرارگاه قدس : لشکر یک قدس سپاه پاسداران با پنج تیپ پیاده و لشکر16 زرهی با سه تیپ سازمانی به علاوه تیپ58 تکاور

2- قرارگاه فتح : شامل لشکر۳ فتح سپاه پاسداران با سه تیپ پیاده و لشکر۹۲ زرهی با سه تیپ سازمانی به علاوه تیپ های ۵۵ هوابرد و ۳۷ زرهی

۳- قرارگاه نصر: لشکر ۵ نصر سپاه پاسداران با چهار تن پیاده و لشکر۲۱ پیاده با چهار تیپ سازمانی به علاوه تیپ23 نیروی مخصوص.

منبع: فاتحان خرمشهر، ابوعلی، زهرا،1388، بنیاد حفظ آثار و نشر ارزش های دفاع مقدس، تهران

 

 

0 دیدگاه کاراکتر باقی مانده