فاتحان خرمشهر(19)
امیر سرتیپ2 سید علی اکبر موسوی قویدل ویژگی های برجسته، طرح عملیات بیت المقدس منطقه عملیات بیت المقدس با وسعت حدود6000 کيلومتر مربع از شمال به کرانه جنوبی رودخانه کرخه کور و نیسان، از مشرق به رودخانه کارون، از جنوب به اروند رود و از غرب به منطقه شرق بصره محدود بود. نیروهای طرفین در یک جبهه۱۷۰ کیلومتری در سراسر کرانه رودخانه کرخه کور (از هورالعظیم تا دب حردان) و رود کارون (از آب تیمور تا خرمشهر) با یکدیگر در تماس بودند.

دشمن از زمان اشغال خرمشهر با فرصت کامل حدود ۱۸ماه که در اختیار داشت، برای حفظ خرمشهر اقدامات اساسی و پدافند مطمئنی را سازمان داده بود. از جمله

۱- با تخریب قسمت های عمده ای از ساختمان های مسکونی داخل شهر در چندین رده امکان دید و تیر را فراهم کرده و مواضع پدافندی را آرایش داده بود. همچنین مین گذاری های وسیع در مناطق تسطیح شده انجام داده بود؛ به طوری که تسخیر شهر را امری غیرممکن و یا حداقل بسیار دشوار و خونین جلوه گر ساخته بود.

۲- در زمین های خارج از محدوده شهر در شمال آن تا مسافتی بالغ بر۱۰ کیلومتر خاکریزهای متعدد شرقی – غربی با عرض حدود ۱۰ متر و ارتفاع بیش از سه متر در چند رده ایجاد کرده و با آرایش مواضع پدافندی و ایجاد موانع یعنی خاکریزها، استحکامات مطمئنی را فراهم کرده بود.

 3- در شرق خرمشهر در حاشیه رودخانه با ایجاد خاکریز مواضع پدافندی را آرایش و اشغال کرده بود.

 ۴ – در منتها الیه شمالی منطقه در کرانه جنوبی رودخانه های کرخه کور و نیسان از دب حردان تا هورالعظیم مواضع پدافندی آرایش شده ای را فراهم و اشغال کرده بود.

 ۵- در جناح شرقی با اتکا به رودخانه کارون که مانع عمل های محسوب می شد، از جنوب آب گرفتگی (دریسه – ایستگاه آهو) تا پنج کیلومتری شمال خاکریزها (سلمانیه – ایستگاه گرمدشت) در جبهه ای به طول ۴۰ کیلومتر نیرویی تحت عنوان فرماندهی العمود متشکل از سه گروه رزمی در هشت کیلومتری غرب رودخانه کارون قرار داده بود. در سید عبود یک گروه رزمی پیاده و در مشارع و خرائب دو گروه رزمی تانک و در غرب جاده اهواز – خرمشهر لشکر۳ زرهی را مستقر کرده بود. این لشکر با ایجاد خاکریز مناسب و احداث مواضع برای تانک ها، نفربرها و سلاح های اجتماعی

در حاشیه شرقی جاده می توانست در شرایط ضروری با اشغال مواضع آرایش شده پدافندی هرگونه پیشروی از شرق به غرب را سد کند؛ زیرا نه تنها هیچ گونه تلاشی از طرف ما در شرق کارون ندیده بود، تصور می کرد و شاید اطمینان داشت که ما امکانات کافی در سطح گسترده برای عبور چند لشکر از رودخانه کارون نداریم و در صورت عبور نیروهای ایرانی خواهد توانست با احتیاط متحرک خود آنها را منهدم کند.

 توجه فرماندهان و طراحان عملیات ما به اشتباه دشمن یعنی توجه کمتر به شرق کارون جلب شد. بنابراین تلاش اصلی ما در همین منطقه متمرکز شد. لذا برای فریب دشمن و حساس نشدن او به این منطقه، اقداماتی در دستور کار قرار گرفت. از جمله:

۱- تلاش برای شروع عملیات در حداقل زمان ممکن؛ به عبارت دیگر سرعت در اجرای عملیات در مدت۳۰ روز (در حالی که فاصله دو عملیات ثامن الائمه و طریق القدس بیش از دو ماه و طریق القدس و فتح المبین۸۰روز بود

۲- تجدید سازمان سریع نیروهای ارتشی در دزفول؛ زیرا اکثر یگان های نیروی زمینی ارتش در جنوب، به استثنای لشکر۱6 زرهی در عملیات فتح المبین شرکت داشتند.

۳- فراهم کردن امکانات عبور، شامل پنج پل پی.ام.پی و سایر تجهیزات شناور در حداقل زمان ممکن.

4- شناسایی، انتخاب محل مناسب و آماده کردن سواحل نزدیک و دور رودخانه کارون برای احداث پل ها با رعایت اقدامات حفاظتی.

5- جابه جایی سریع نیروها در فاصله مسافت300 کیلومتر.

۶- جذب، آموزش و سازماندهی نیروهای مردمی و توسعه سازمان در مدت30 روز که از نظر دشمن امکان پذیر نبود.

7- پنهان نگه داشتن فعالیت ها در شرق رودخانه کارون مثل:

الف – کنترل شدید شناسایی ها در کلیه رده های فرماندهی

ب – جلوگیری از ورود و استقرار یگان ها در شرق کارون تا سه روز قبل از شروع عمليات.

پ – در طرح ریزی های آفندی، برای در هم شکستن مواضع مستحکم دشمن با فرود یگان هوابرد در عقب خطوط پدافندی دشمن تسهیلات لازم برای یگان های تک ور در تصرف اهداف فراهم می گردد…

منبع: فاتحان خرمشهر، ابوعلی، زهرا،1388، بنیاد حفظ آثار و نشر ارزش های دفاع مقدس، تهران

 

 

 

 

0 دیدگاه کاراکتر باقی مانده