آتش دل(38)
رزمنده خويش را پروانهسان در كام آتش ميزنم شعلهها در خرمن اغيار سركش ميزنم تير خشمم چون شود از چلّة ايمان رها طعنه بر رويين تن افسانه، آرش ميزنم

 

ارتش

اي لشكر سرفراز، ارتش 

 

بر خصم خدا بتاز، ارتش 

اي معني واژه‌هاي ايثار

 

جان بر كف و پاكباز، ارتش 

 

 

 

 

 

 

هدية بسيج

تو  چون سرباز قرآني بسيجي

 

مثال كوه ايماني بسيجي

خميني(ره) گفت، مسجد سنگر ماست

 

تو سنگر را نگهباني بسيجي

 

 

 

 

 

 

ارتش

دلاور مرد ارتش مي‌خروشد

 

به همت در ره جانانه كوشد

كجا رزمندة هشيار ارتش 

 

به دنيا دين خود را مي‌فروشد

 

 

 

 

شهيدان

دلدادگان مهدي(عج) با جبهه خو گرفتند

 

از حبّ سَرور خود، خوش آبرو گرفتند

رهوار سوي جانان رفتند و شام حمله

 

جام شهادت خويش، از دست او گرفتند

 

 

 

 

 

 

عاشقي

چه خوش است دل سپردن به مراد دلنوازي

 

چه نكوست رقص در خون، لحظات عشقبازي

چه غم است نزد مردم به خطا، ضعيف بودن

 

چه خوش است جان فشاندن، به طريق سرفرازي

 

منبع: آتش دل، بیطرف(محزون)، فرزاد،1386، تهران ایران سبز

 

0 دیدگاه کاراکتر باقی مانده