آتش دل(37)
ولايت تـا دل به ولايتسـت خرسنــد مـا را نكشـد فريـب دربنـد آنكـس كه به راه دوست پيوست از عمر و منال و جاه، دل كند

 

عاشورايي

عشق عاشورا چنين ما را  سبكسر كرده است

 

دل هواخواه مناهاي مكرّر كرده است

از چه با دريادلان گويي ز بيم موج غم؟

 

حق براي عاشقان، هجران مقدّر كرده است

 

 

 

ارتش

ارتش ما كورة فولادهاست

 

دامن پروردن صيادهاست

سرو تنومند، نه بيديم ما

 

بيم كجا؟ در دل از اين بادهاست

 

 

 

 

دفاع مقدس

چه حالي داشت، شبها خط شكستن

 

ميان هور، در قايق شكستن

شكوهي داشت بر پيشاني خويش

 

نوار يا رسول الله (ص) بستن

 

 

 

 

 

 

انقلاب اسلامي

ما كه در راه شرف سينه سپر ساخته‌ايم

 

اين بنا را همه با خون جگر ساخته‌ايم

از صدور تب اين نهضت پاينده، جهان

 

گرم و پر شور چو كانون شرر ساخته‌ايم

 

 

 

 

 

 

سرباز

اثر كار تو سرباز، سرافرازي ماست

 

خون گرمت به خدا جوهر سربازي ماست

اي ز جان صرف نظر كرده به ميدان عمل

 

قصّة همت تو سر خط جانبازي ماست

 

منبع: آتش دل، بیطرف(محزون)، فرزاد،1386، تهران ایران سبز

 

0 دیدگاه کاراکتر باقی مانده