آتش دل(36)
ناميان همسنگران رسته از خود ، پر گشودند در راه نيل آرزو در خون غنودند پروازشان دارد نشان از سرفرازي سرمايهشان عمري خروش و پاكبازي صد پاره پيكر با خدا ديدار كردند از خون ، خروشان چشمة ايثار كردند آنان كه خونين جامهگان عشق بودند در وصفشان اين بس ، زبان عشق بودند

پروانه سان در شعله جان دادند و رفتند

 

تكليف را بر ما نشان دادند و رفتند

جنگ آوران روزهاي آتش و خون

 

ليلا پرست و واله، مجنونتر زمجنون

آنان كه خاك جبهه را خونرنگ كردند

 

ايثار را معنا به روز جنگ كردند

ياران ما پروردگان دامن عشق

 

گلبوته‌هاي سرخرنگ خرمن عشق

 

جان بر كفاني مرزدار و بي هماورد

 

تفسير خوب واژه پر معني مرد

 

اي لاله‌هاي دشت گمنامي كجائيد ؟

 

چشم و چراغ ملك اسلامي كجائيد ؟

 

اي افتخار ارتش اسلام و قرآن

 

بي ما چرا؟ كوچ از جهان اي بيقراران

 

جنگاوران عين خوش ، شيران مجنون

 

نام آوران عرصه‌هاي آتش و خون

 

شور آفرينان ، مرزبانان هويزه

 

رزمندگان، اي شب شكاران هويزه

 

اي يادگاران دفاع هشت ساله

 

از خون تباران دفاع هشت ساله

 

با گامتان خاك طلايه الفتي داشت

 

با اشكتان شب در شلمچه خلوتي داشت

 

كارون و بهمنشير و كرخه ، آشناتان

 

اروند مي‌غرد به تقليد صداتان

 

از غيرت خود ،فكه را آزاد كرديد

 

چزابه را با خونتان آباد كرديد

 

اي فاتحان شوش و خرمشهر و سومار

 

اي عزمتان مهران و ميمك را نگهدار

 

اي ناميان ارتش  نستوه و صادق

 

اي جاي پاتان در هويزه پر شقايق

 

چون اسوه‌هاي پاك ايام دفاعيد

 

سرمشق جنگ و جمله الهام دفاعيد

 

در دامن آرام خاك سرد خفتيد

 

رفتيد و با ما راز دلها را نگفتيد

 

در يادتان دلها به سوز و ساز ، گرم است

 

جا ماندگان را جمله از تأخير ، شرم است

 

بزم عزا بر عاشقان معنا ندارد

 

غم در فراق اين عزيزان جا ندارد

 

شوق وصال اين لاله‌ها را سرخ رو كرد

 

گل را توان ، حتي زيك گلبرگ بو كرد

 

گر بر قلوب از يادشان داغ فراقيست

 

ما را چه غم تا در دل ما عشق ، باقيست

 

ارتش كه مهد جنگجوياني ، شجاع است

 

همواره در آمادگي بهر دفاع است

       
 

منبع: آتش دل، بیطرف(محزون)، فرزاد،1386، تهران ایران سبز

 

 

0 دیدگاه کاراکتر باقی مانده