آتش دل(32)
باز هم داغ خميني تازه شد باز هم داغ خميني تازه شد شورش و فرياد بياندازه شد عاشقان از سوز شيون ميكنند جامهها صد چاك بر تن ميكنند كيست گويد روح ما از ما جداست آري، آري روح ما پيش خداست رفت پير ما و ما بر جا چرا؟ خم شد از غم قدّ و ما بر پا چرا؟

 

حيف ما هم جمله دنيايي شديم

 

سائل اين دير و هر جايي شديم

 

 

از چه عشق و شورمان از ياد رفت

 

واي‌مان، اخلاصمان بر باد رفت

 

 

اي سلحشوران سنگرهاي عشق

 

پس چه شد تفسير باورهاي عشق

 

 

ياد مجنون را ز خاطر برده‌ايم

 

در سكون پوسيده‌ايم و مرده‌ايم

 

 

فاتحان خط فاو هور كو؟

 

چهره‌هاي ماه و غرق نور كو؟

 

 

كو بسيجيهاي شام حمله‌ها؟

 

كو صداقت، كو صفاي جبهه‌ها؟

 

 

بچه‌ها از خود فراموشي چرا؟

 

بلبلان عشق، خاموشي چرا؟

 

 

عندليبان نغمه بايد، باغ سوخت

 

سينه‌هاي گرم ما را داغ سوخت

 

 

سوخت از غم هر دل آشفته‌اي

 

غرق خون از زخم هر ناگفته‌اي

 

 

سوگ پر سوز خميني داغ ماست

 

اين عزا پاييز سرد باغ ماست

 

 

اي شلمچه كربلاي بي قرين

 

گو چه شد مفقودهاي نازنين؟

 

با تواَم، اروند اي رود روان

 

گو چه شد غوّاصهاي بي‌نشان؟

 

عاشقان روز خميني روز ماست

 

روز درد و حسرت جانسوز ماست

 

عاشقان ياد خميني شور ماست

 

امتداد راه او منظور ماست

 

رخت ماتم در عزايش زيب ما

 

هجرت او ماية تأديب ما

 

باب رحمت باز و ما غفلت زده

 

حقّمان بُد ماندني، غربت زده

 

از شهادت سفره‌اي گسترده بود

 

حيف ما را خاطري افسرده بود

 

ما و سوداي مقام و منصبي

 

خودپرستي با نقاب مذهبي

 

ما و حجم فتنة ديو درون

 

ما و مردودي به گاه آزمون

 

عاشقان ديگر خميني زنده نيست

 

در جماران اختر تابنده نيست

 

حقّمان بود اين غريبي، بي‌كسي

 

اين همه يأس و غم و دلواپسي

 

آه ديگر چون خبر از جنگ نيست

 

از صفا در چهره‌هامان رنگ نيست

 

ضجّة ليل و كميل ما چه شد

 

بر شهادت شوق و ميل ما چه شد

 

شب دگر تكبير ما را نشنود

 

نالة شبگير ما را نشنود

 

عاشقان داغ خميني مرگ ماست

 

پند او مانند ساز و برگ ماست

جنگ در پيش است و خيل دشمنان

 

سوز و ساز و خون دلها بي‌امان

هر كه را عشق خميني در سر است

 

پيرو فرزند پاكش، رهبر است

           
 

منبع: آتش دل، بیطرف(محزون)، فرزاد،1386، تهران ایران سبز

 

 

0 دیدگاه کاراکتر باقی مانده